Slovo "M"

Svi sa imenom:  
      Pezime po?inje na:
Slovo M: 209 / 233  
Vojničko groblje Mali Zejtinlik
Sokolac
Republiko Srpska u te nosim!
Mitar (Savo) Motika




Rođen: 1946. godine
Poginuo: 1993. godine

Sahranjen u: 2. redu


Za fotografiju visoke rezolucije kliknite ovdje!




Mitar (Savo) Motika : Poruka posjetiocima

Ukoliko želite da nešto više pročitate o ovom, ali i svim drugim palim borcima Republike Srpske kliknite OVDJE!

Pale borce Republike Srpske ne smijemo zaboraviti! Ukoliko imate nešto lijepo da napišete o ovom borcu kliknite OVDJE!

Idealno bi bilo ukoliko biste upisali sledeće podatke:
  1. Kojoj je jedinici pripadao: brigada, bataljon, četa
  2. Datum ili godina rođenja
  3. Mjesto rođenja
  4. Datum pogibije
  5. Mjesto pogibije
  6. Opis pogibije
  7. Bračno stanje, ime supruge i imena djece ukoliko je bio oženjen.

Nišićka visoravan - formiranje linija

Nakon pokolja na Čemernu počelo se ozbiljnije shvatati okruženje i u srpskim selima na Visoravni pristupilo se ukopavanju položaja. Tako su stvorena uporišta Šanci, na Krivajevićima, Malinovica, Borak, Krčevine, Zlotege, Hadžićka Kosa, Nišani, Gradina (Jelik), Crkvina (Šabanci), Curak, Budraže (Čevljanovići) u zoni odgovornosti Nišićkog bataljona.

Na ovim položajima bila je neka vrsta kružne odbrane dok je između njih bio nepopunjen prostor. Nedostajalo je ljudstvo, snalazilo se kako se moglo! Veliku pomoć predstavljao je dolazak srpskog stanovništva iz Kaknja, Zenice od kojih je vojno sposobni dio ostajao u našim redovima. Vremenom je većina njih otputovala dalje i nije se vraćala ali je jedan dio tih boraca ostao i do kraja rata i borio se kao da se radi o njihovom vlastitom kraju, kao na primer veliki borac i istinski junak M. J.

Šupljine su pokrivane minama, ovdje je već od strane "Pravog" pomenut čovjek koji je sam branio jedan vrlo značajan prostor, postavljao mine pa i sam na njih nagazio... Neću ga pomenuti zbog problema koje može imati, i onako se nakon rata dosta napatio u Rudom...

Kroz međuprostor su se kretale muslimanske diverzantske jedinice pa je formiran naš interventni vod koji je svakodnevno krstario po terenu. Dolazilo je do susreta i sukoba sa muslimanima i u jednom od njih smrtno je stradao pripadnik IV-a Dragan Jokanović, 1969. godište, dobar i hrabar borac koji je iz Zenice došao da se bori na našim prostorima i dobrovoljno se prijavio u Interventni vod. Duboko u pozadini naših linija stradali su Veljko Rašević i Milorad Kojić sakupljajući drva.

Ovdje se već pisalo o ubistvu civila u selu Poratak u sokolačkoj opštini, takođe iza naših linija, od strane diverzantske grupe.

Muslimanske jedinice u toku noći napadale su naše položaje i dolazilo je do borbi, u kojima su poginuli: u Draževićima Gojko Đurđić, na Buljetovini Miloja Šepur, na Krivajevićima Mitar Motika.

Bilo kakvo kretanje automobilom ili drugim prevoznim sredstvom značilo je veliku vjerovatnoću da se nagazi mina ili naleti na zasjedu. Na taj način su poginuli Goran Barjaktarević, Vidak Mihajlović, Radan Motika, na području Visojevice, Goran (Stojana) Glišić i Žarko Lazarević u Jelovcu, Ajdanovići.

Velika tragedija zadesila je naše područje 9. 9. 1992. godine kada su u zasjedi postavljenoj na magistarlnom putu ispod Gornjih Ivančića stradala četiri momka u cvijetu mladosti. Neustrašivi komandir vojne policije Nišićkog bataljona Ljubiša Trifković ( sin Marka i unuk Dušana Trifkovića, koji se do 1952. godine borio za kralja i otadžbinu i postradao od UDB-e zahvaljujući izdaji Tatomira Sorka) i njegovi borci Mladen Krčar, rodom od Kaknja, Miroslav Mirković iz Podvinaca u opštini Breza i Nedeljko Radosavljević, momak od 19 godina, takođe iz Podvinaca su mučki ubijeni u golfu vraćajući se sa intervencije iz Srednjeg, u sumrak toga nesretnog dana.