Slovo "M"

Svi sa imenom:  
      Pezime po?inje na:
Slovo M: 163 / 233  
Vojničko groblje Mali Zejtinlik
Sokolac
Republiko Srpska u te nosim!
Stanoja (Jovan) Mirković




Rođen: 1968. godine
Poginuo: 1992. godine

Datum rođenja: 04.12.1968. godine
Mjesto rođenja: Visoko,Podvinci
Datum smrti: 10.06.1992. godine
Mjesto pogibije: Čemerno
Sahranjen u: 31. redu

Jedinica: SRK , Ilijaška lpbr
Izvor podataka: Knjiga BORS-a

Za fotografiju visoke rezolucije kliknite ovdje!




Stanoja (Jovan) Mirković : Poruka posjetiocima

Ukoliko želite da nešto više pročitate o ovom, ali i svim drugim palim borcima Republike Srpske kliknite OVDJE!

Pale borce Republike Srpske ne smijemo zaboraviti! Ukoliko imate nešto lijepo da napišete o ovom borcu kliknite OVDJE!

Idealno bi bilo ukoliko biste upisali sledeće podatke:
  1. Kojoj je jedinici pripadao: brigada, bataljon, četa
  2. Datum ili godina rođenja
  3. Mjesto rođenja
  4. Datum pogibije
  5. Mjesto pogibije
  6. Opis pogibije
  7. Bračno stanje, ime supruge i imena djece ukoliko je bio oženjen.

Stanoja (Jovan) Mirković

Bio je pripadnik 1. pč. 6. pb (Okruglica), Ilijaške brigade, rođen 04. 12. 1968. godine u Podvincima, opština Visoko. Poginuo 10. 06. 1992. godine na Čemernu. Bio je na obezbeđenju haubica i u toku napada muslimana, štiteći odstupnicu ostalim borcima pogođen iz streljačkog oružja. Sahranjen je u zajedničku grobnicu u groblju u Kunosićima, a posle rata prenesen u Vojničko spomen groblje u Sokocu.

Od uže porodice ostali su:
  • supruga Milica
  • sin Slaven 1988.
  • Stanoja (Jovan) Mirković

    Pokojni Stanoja je poginuo u pokolju na Čemernu kod Ilijaša, na početku rata, u vrijeme dok još nismo ni znali šta nas je snašlo, niti smo bili organizovani u neke ozbiljne ratne jedinice.

    U maju 1992. godine izbjegao je iz sela Podvinci kod Visokog sa svojim dvogodišnjim sinom Slavenom i suprugom Milicom kod majčine rodbine na Okruglicu. Nakon njih, na Okruglicu izbjegli su i njegov brat, majka i otac. Međutim, početkom Juna njegova majka Veseljka vratila se u Podvince da obiđe kuću i tu je zatekla muslimanska vojska i na kućnom pragu, nožem narezala vrat i pustili da se tako pati. Veseljka se tako patila i nakon mjesec dana umrla ne znajući da joj je sin Stanoja u isto vrijeme zvjerski ubijen na Čemernu, a zatim zapaljen u štali, tako da ga je njegov brat jedva identifikovao.

    Ovo je tragedija samo jedne porodice iz sjevernog dijela visočke opštine gdje su Srbi bili u potpunoj manjini i kao takvi nikoga nisu mogli ugroziti.