Slovo "K"

Svi sa imenom:  
      Pezime po?inje na:
Slovo K: 74 / 188  
Vojničko groblje Mali Zejtinlik
Sokolac
Republiko Srpska u te nosim!
Marko (Đurađ) Kopanja




Rođen: 1948. godine
Poginuo: 1992. godine

Datum rođenja: 09.05.1948. godine
Mjesto rođenja: Stekerovci,Glamoč
Datum smrti: 26.06.1992. godine
Mjesto pogibije: Misoča
Sahranjen u: 19. redu

Jedinica: SRK , Ilijaška lpbr
Izvor podataka: Knjiga BORS-a

Za fotografiju visoke rezolucije kliknite ovdje!




Marko (Đurađ) Kopanja : Poruka posjetiocima

Ukoliko želite da nešto više pročitate o ovom, ali i svim drugim palim borcima Republike Srpske kliknite OVDJE!

Pale borce Republike Srpske ne smijemo zaboraviti! Ukoliko imate nešto lijepo da napišete o ovom borcu kliknite OVDJE!

Idealno bi bilo ukoliko biste upisali sledeće podatke:
  1. Kojoj je jedinici pripadao: brigada, bataljon, četa
  2. Datum ili godina rođenja
  3. Mjesto rođenja
  4. Datum pogibije
  5. Mjesto pogibije
  6. Opis pogibije
  7. Bračno stanje, ime supruge i imena djece ukoliko je bio oženjen.

Marko (Đurađ) Kopanja

Bio je prvi komandant Brigade koji je komandovao od njenog formiranja 20. maja 1992. godine do njegove pogibije 26. juna 1992. godine.

Rođen 9. 5. 1948. godine u mjestu Stekerovci, opština Glamoč. Završio je srednju ekonomsku školu i prije rata radio u građevinskom preduzeću "Hercegovina" u Sarajevu u knjigovodstvu. Stanovao je u Ilijašu.

Kao rezervni kapetan 1. klase, u periodu prije rata bio je raspoređen na funkciju pomoćnika komandanta za moral ratne jedinice sa mobilizacijskim zborištem u Visokom.

Dana 19. 11. 1991. godine javio se na sjednicu Opštinskog odbora SDS Ilijaš i na istoj bio je imenovan za komandanta Odreda Ilijaš 1, koji je bio u planu da se formira.

Marko je prvu smotru Odreda izvršio odmah polovinom decembra 1991. godine u Društvenom domu u Kadarićima. Od tada on komanduje ovom jedinicom, a ona je bila osnovica za obezbjeđivanje jedinica na ostalim područjima opštine, a kasnije je postao okosnica za formiranje brigade.

Marko je bio visok, korpulentan i krupan čovjek pa je teško bilo naći uniformu za njega. Uprkos njegovoj težini, na njegovom tijelu ništa nije bilo višak. Jednostavno, bio je ogromna snaga i vjerovatno najveći čovjek u Brigadi.

Svojom pojavom izazivao je strahopoštovanje. Međutim, blagog je osmjeha i čim progovori, plijeni blagošću i privlačnošću. Bio je čovjek koji je bio spreman pomoći. Sve je borce zadivio svojom hrabrošću, upornošću i ogromnom voljom da se brani i odbrani ono što je srpsko. Te kvalitete ispoljio je odmah u prvom napadu muslimana 3. maja 1992. godine na Banjeru gdje je prvi na čelu boraca išao da odbije neprijateljski upad u srpsku teritoriju.

Marko je ispoljio veliku sklonost na formiranju sredstava veze i uvezivanja svih jedinica na području opštine. Zbog svojih ispoljenih kvaliteta je i postavljen za prvog komandanta Brigade, kojom, na našu veliku žalost, nije dugo komandovao. Prilikom izviđanja šireg rejona Mrakova, na mjestu Kolovozi pogođen je hicem iz snajpera u predio grudnog koša od čega je na licu mjesta podlegao.

Marko je bio sahranjen na groblju u Ilijašu, a po završetku rata njegovi posmrtni ostaci su preneseni na Vojničko groblje na Sokocu.

Od uže porodice ostali su supruga Mira i sinovi Saša (1975) i Dejan (1978)koji sada žive u Novom Sadu.

Posmrtno je 1993. godine odlikovan Ordenom Miloša Obilića.