fix
Logo
fix
Nalazite se na Sa1992-TRNOVO
Za dodavanje novih poruka na ovu stranicu kliknite ovdje
Za pregled svih najnovijih poruka kliknete ovdje

trnovo- 99825 - 12.03.2017 : Ratko Obrenovic Detroit, USA 8 - best (0)

Trnovo: poginuli borci na dan 6. oktobra 1994. godine


Dana 6. oktobra 1994. godine, oko 5:00 časova ujutro, jake muslimanske snage su napale šator u kojem se nalazilo komandno odjeljenje, inžinjerija i sanitetsko osoblje. Napadnuti nisu imali prilike ni da se brane. Među ubijenima su bile i dvije medicinske sestre.

Takođe treba napomenuti da su muslimanske snage prošle pored vojnika UNPROFOR-a koji su tada trebalo da nadziru dogovoreno primirje.

Za ovaj zločin niko nikada nije odgovarao. Organizacija "Ilidžanski borac" je podnijela zahtjev federalnoj opštini Trnovo za odobrenje da bude na prigodan način obilježeno mjesto gdje je počinjen ovaj zločin nad srpskim vojnicima, ali ni do danas nisu dobili odgovor.

Među stradalima su:

  • Risto (Mirko) Anđić,
  • Radmila (Marinko) Bjelica,
  • Tanja (Slavko) Bjelica,
  • Nenad (Dušan) Golijanin,
  • Stojanka (Petar) Golijanin,
  • Slavko (Radoslav) Kenjić,
  • Momčilo (Savo) Krstović,
  • Branko (Špiro) Milić,
  • Momir (Ilija) Minić,
  • Slaviša (Milenko) Močević,
  • Goran (Milenko) Močević,
  • Pero (Miloš) Pavlović,
  • Velimir (Relja) Popović i
  • Mirko (Mlađen) Samardžija.

    Tada su stradali i:

  • Ranko (Dobrilo) Samardžić,
  • Vaso (Risto) Sikima,
  • Nikola (Dušan) Sikimić,
  • Aleksandar (Miloš) Vidaković,
  • Svetozar (Milinko) Šešlija,
  • Žarko (Savo) Đogić i
  • Đuro (Miloš) Čančar.
  • trnovo- 91847 - 17.12.2014 : Ivana Vlaski - Krstović Trnovo - best (1)

    Slaviša (Petko) Vlaški


    Postovani,

    Prošlo je 20 godina od kada sam izgubila oca. Zovem se Ivana, rodom iz Trnova. U poslednje vrijeme sam se malo više posvetila tome da saznam istinu kako je moj otac poginuo, pa sam tako naišla i na vašu stranicu. Nadam se da ćete mi pomoći.

    Kao prvo, smatram da je moj otac još jedan zaboravljeni heroj, ne samo od države nego i od njegovih saboraca. On se zvao Vlaški (Petko) Slaviša. Njegovo pravo ime je Slavko, ali je malo ljudi znalo da se on tako zove. Smatram da je puno doprinjeo u oslobađanju Trnova, kao i u njegovoj odbrani. Poginuo je 29. 10. 1994. godine na Hojti, i posmrtno je odlikovan Ordenom Miloša Obilića za hrabrost.

    Na ovom forumu sam pročitala dosta priča o tom danu tj. o 29. 10. 1994. i o Hojti. Zamolila bih sve one koji znaju kako je on poginuo, ili su barem bili sa njim, pa čak i one sa suprotne strane da nešto znaju to tome, neka se jave. Ja ne krivim nikoga za njegovu pogibiju, samo bih želela da znam pravu istinu o njegovim zadnjim satima života.

    Poznato mi je da su u to vrijeme Gardisti bili na Hojti i kad je Hojta pala, Slaviša je sa specijalnom jedinicom jahorinskog odreda (nisam sigurna da li je to tačan naziv) krenuli iz Trnova prema Hojti. Usput (ne znam na kojoj koti) su naišli na dvojicu Gardista koji su preživjeli, jednom je moj otac čak dao i svoju jaknu. Kad su došli, otišao je ispred njih da osmotri i tu mu se gubi svaki trag. Razmjenjen je dva mjeseca kasnije.

    Moj broj telefona je 066685588, a i mail možete objaviti ako hošete.
    S poštovanjem,
    Ivana Krstović

    P.S. O Trnovu, Treskavici, kako se oslobodilo, kako se branilo, znam puno. Ipak se nadam da će oni koji pišu o stradanjima i herojima na Trnovskom ratištu pisati realnu sliku. Ipak je Trnovo na ovoj regiji najviše stradalo. Nikad se ne ponovilo!
    trnovo- 89477 - 27.03.2014 : Predrag Pavić Beograd - best (1)

    Bitka Kalinovik - Jakomišlje, 25.08.1992. godine


    U toj borbi sa muslimanima poginulo je više od deset boraca Hercegovačke brigade komadanta Ratka Bundala. Većina poginulih su iz Beograda i Srbije.

    O toj borbi sam sasvim malo saznao, navodno u jurišu na selo Jakomišlje (kraj) otkazala je tehnika kominikacije pa je zapoćeti juriš otkazan naredbom da se povlače. Večina ti nije čula jer su motorole otkazale koje su sa sobom nosili borci-dobrovoljci.

    Ako ima neko da nam napiše nešto verodojstojno o toj borbi da ili čak i da pošalje na naš mail adresu: pavkasrbŽyahoo. com roditelji Branka Pavić, Leposav i Predrag.
    trnovo- 89067 - 02.03.2014 : Dragica Paunkovic Beograd - best (0)

    Čaklje


    Mene zanima napad na Čakljama. Nigde na internetu ne mogu da nadjem šta se zapravo desilo tamo. Ako neko nešto zna o tome neka mi napiše. Zanima me iz razloga što to niko ne spominje. Pozdrav
    trnovo- 83083 - 26.02.2013 : Barsa Sarajevo - best (0)

    Čakle 06.10.1994. godine


    Obzirom da ne poznajem taj teren i okolnosti može li neko opisati dešavanja na Čaklama 06. 10. 1994? Gdje se u to vrijeme bile linije VRS i ARBiH, koliko duboko su diverzanti morali ući na teritoriju pod kontrolom VRS, kako je tekao okršaj?
    trnovo- 83071 - 25.02.2013 : Zeljko Tomic Sokolac - best (0)

    Spisak boraca poginulih na Čaklama, Igman - 6. oktobar 1994. godine


    Nakon diverzantskog upada u Komandu na Čaklama, Igman, tog kobnog 6. oktobra 1994. godine su poginuli sledeći borci:


    1. Anđić (Mirko) Risto 29. 10. 1954 Čakle, Igman
    2. Bjelica (Marinko) Radmila 03. 06. 1974 Čakle, Trnovo
    3. Bjelica (Slavko) Tanja 19. 10. 1972 Čakle, Trnovo
    4. Golijanin (Dušan) Nenad 10. 09. 1955 Čakle, Trnovo
    5. Golijanin (Petar) Stojanka 22. 04. 1961 Čakle, Trnovo
    6. Kenjić (Radoslav) Slavko 27. 01. 1954 Čakle, Igman
    7. Krstović (Save) Momčilo 17. 04. 1949 Čakle, Trnovo
    8. Milić (Špiro) Branko 03. 04. 1949 Čakle, Trnovo
    9. Minić (Ilija) Momir 23. 12. 1936 Čakle, Igman
    10. Močević (Milenko) Slaviša 10. 06. 1961 Čakle, Igman
    11. Pavlović (Miloš) Pero 01. 01. 1954 Čakle, Igman
    12. Popović (Relja) Velimir 17. 06. 1971 Čakle, Trnovo
    13. Samardžija (Mlađen) Mirko 09. 09. 1958 Čakle, Igman
    14. Samardžić (Dobrilo) Ranko 19. 09. 1972 Čakle, Igman
    15. Sikima (Risto) Vaso 18. 08. 1955 Čakle, Igman
    16. Sikimić (Dušan) Nikola 10. 03. 1948 Čakle, Trnovo
    17. Vidaković (Miloš) Aleksandar 13. 07. 1956 Čakle, Trnovo
    18. Šešlija (Milinko) Svetozar 07. 10. 1953 Čakle, Igman
    19. Đogić (Savo) Žarko 27. 10. 1959 Čaklje, Igman
    20. Čančar (Miloš) Đuro 11. 05. 1949 Čakle, Igman
    trnovo- 81175 - 04.01.2013 : Milenko Vitković I.sarajevo - best (0)

    Primjedba na spiskove žrtava zločina u Trnovu


    Poštovani, molio bi vas ako već objavljujete spiskove civilnih žrtava muslimanskih zločina u Trnovu juni-juli 92 godine da ne vršite nekakve selekcije nego objavite i druge žrtve u drugim selima kao: Trebečaj, Desetci, Milje, Bistročaj itd.

    Takođe vas molim da objavite i spisak zločinaca sa njihovim kom. odgovornostima i u vojnim i civilnim strukturama jer je opšte poznato da je glavni štab tzv. Armije BiH u to vrijeme bio smješten u hotelu "Igman", a svi zločini su se događali u krugu od cirka 30 kilometara od tog sjedišta.

    Bratski pozdrav, i hvala na saradnji.

    Milenko,

    ne vršim ja selekciju, nego sam bio u Presjenici pa sam se i lično upoznao sa zločinima koji su se tamo desili. O ostalim zločinima na trnovskoj opštini ništa ne znam.

    Bilo bi mi drago da mogu da stignem na sve strane i da i o tome nešto napišem, pa bih i tebe zamolio da pomogneš i objaviš nešto na tu temu.

    Pozdrav sa Sokoca!
    trnovo- 71834 - 20.07.2012 : Zeljko Tomic Sokolac - best (1)

    Ratni put Trnovskog bataljona


    Trnovski bataljon je formiran krajem aprila 1992. godine. Njegove prve jedinice su nastale od seoskih straža u mjestima Širokari, Tošići, Ilovice, Trnovo, Vrbovnik, Milje, Ledići...

    Nakon izbijanja sukoba na ovom području, ovaj bataljon e zaposjeo liniju fronta na relaciji Treskavica - Dobro Polje - Omorik - Ruda Glava - Šestaljevo - selo Pendičići - selo Vrbovnik - Vis - prevoj Rogoj.

    U prva četiri mjeseca opština Trnovo je bila u rukama ovog bataljona, a onda pada u ruke Armije BiH. U periodu od samo pet dana, tačnije između 30. 7. i 3. 8. 1992. godine ovaj bataljon je imao čak 30 poginulih.

    Nakon napuštanja ove opštine, Trnovski bataljon je priključen Kalinovačkoj brigadi. U to vrijeme ova jedinica je pokrivala sledeće položaje: Rogoj, Zvijezda i Glavača. Pored toga, jedan dio Bataljona se nalazio na linijama prema planini Treskavica, tačnije prema selu Ljuta.

    Trnovski bataljon je u Hercegovačkom korpusu ostao godinu dana, tačnije do kraja jula 1993. godine. Nakon ponovnog zauzimanja Trnova, ovaj bataljon pokriva liniju od Treskavice do Bjelašnice, u dužini od 15 kilometara.

    Na svom ratnom putu, jedan manji dio ovog Bataljona je učestvovao i na Goraždanskom ratištu, ali i u borbama oko Olova u sklopu Kalinovičke brigade.

    Trnovo je u toku rata bilo strateško mjesto za Srbe, zbog koridora sa Hercegovinom, ali i za muslimane, zbog koridora sa Goraždanskom enklavom. Upravo zbog toga su vođene žestoke borbe oko ovog gradića, koje je tri puta padalo u muslimanske ruke, ali isto toliko puta vraćano u posjed Srba. Trnovo je do kraja rata ostalo pod kontrolom Srba, a tako je ostalo i nakon Dejtonskog mirovnog sporazuma.

    Kada neko mjesto toliko puta padne u ruke protivničke strane, za očekivati je da će ono da postane samo blijeda slika onoga što je bilo prije izbijanja oružanih sukoba. Tako je bilo i sa Trnovom, koje je u ratu takoreći potpuno razrušeno.

    Ništa nisu bile manje ni ljudske žrtve. Opština Trnovo je u toku rata izgubila oko 139 boraca VRS, a ima i 36 ratnih invalida, od prve do desete kategorije.

    U evidenciju poginulih boraca sa opštine Trnovo su ušle i neke osobe koji su bili pripadnici nekih drugih brigada. Ipak, na osnovu izvanrednog spiska koji je napravila ova opština, može se zaključiti da je većina boraca (po mojoj procjeni njih 122) pripadala upravo Trnovskom bataljonu.

    Opština Trnovo ima i Spomen sobu, a podignut je i spomenik palim borcima u mjestu Širokari.
    trnovo- 71470 - 08.07.2012 : Zeljko Tomic Sokolac - best (2)

    Zločin u Presjenici i Strajištima


    U toku našeg zajedničkog puta u Trnovo, moj prijatelj Nedeljko Žugić je snimio i ovaj film o zločinu koji se desio u Presjenici i Strajištima. Ovaj dokumentarni film, djelo jednog čovjeka, će mi poslužiti da otvorim temu o seriji zločina koje su muslimani počinili na području opštine Trnovo.

    Kada govorimo o masakru srpskog stanovništva na području ove opštine, posebno treba naglasiti da je više od 80% zločina nad srpskim civilima u Trnovu i okolini izvršeno je na najmonstruozniji način - noževima, maljevima, davljenjem i paljenjem.

    Iako su o počinioci ovih zločina poznati Tužilaštvo BiH ni nakon 20 godina po ovom pitanju nije procesuiralo ni jednog zločinca.

    U prvih nekoliko mjeseci rata ovdje je registrovano preko stotinu ubistava, od kojih je 37 zločina dokumentovano i sva izjavama svjedoka i svom potrebnom dokumentacijom poslato Haškom tribunalu. Međutim, ovaj anti-srpski sud još uvijek nije otvorio ovaj slučaj.

    Vjerovali ili ne, u Ledićima, mjestu u kome je izvršen najstravičniji masakr nad srpskim civilima, vlasti Federacije BiH su podigle spomenik poginulim muslimanskim vojnicima!

    U vezi zločina počinjenih u selima Trebečaj, Ledići, Lisovići, Gornja i Donja Presjenica, Strajišta, Kijevo, te u naselju Trnovo i na lokalitetima Škipov gaj, Rajski do i Godinjske bare, policija Republike Srpske je 24. februara 1994. godine podnijela prijave protiv 53 osobe bošnjačke nacionalnosti.

    U selu Ledići su pobijeni gotovo svi mještani, od dece do staraca. Maljevima i noževima u Ledićima je usmrćeno devet članova porodice Tešanović, od kojih je najmlađi Milan imao svega 11 meseci, a ubijeno je i deset članova porodice Vasić, među kojima i starica Savka Vasić, rođena 1914. godine.

    Jedna od prvih krivičnih prijava za zločine u Trnovu podnesena je još 4. avgusta 1992. godine za masakr nad 23 civila iz porodica Cvijetić, Šehovac, Samardžija i Kravljača, koji je izvršen 7. i 8. jula 1992. godine u selima Gornja i Donja Presjenica i Strajišta. Za taj zločin terete se Ethem Edo Godinjak, predratni načelnik policije u Trnovu i ratni nosilac "zlatnog ljiljana", Hajrudin Ploskić, zvani Lelo, Munib Ademović, Hajrudin Elezović, Ismeta Kolar, zvana Nevenka, te Šefik i Hamdo Karić, zvani Hamo.

    Sledeći civili, starosti između 60 i 87 godina, pobijeni su između 7. i 8. juna 1992. godine u Presjenici i Strajištima.

  • Cvijetić Miloš
  • Cvijetić Vinko
  • Cvijetić Dragica, supruga Vinka
  • Cvijetić Dušan, 61 godina
  • Cvijetić Zorka, supruga Dušana
  • Cvijetić Dragica, supruga Obrena, 86 godina
  • Šehovac Kosta, preko 85 godina
  • Šehovac Jovanka, nepokretna preko 83 godine
  • Šehovac Mirko
  • Šehovac Tankosa
  • Šehovac Obren
  • Šehovac Rade
  • Vasković Jovo
  • Ljuboje Risto
  • Ljuboja Staka
  • Popović Janko
  • Popović Jankova supruga
  • Kravljača Mirko, star 87 godina
  • Kravljača Mirkova supruga
  • Kravljača Pero
  • Danilo Pucar
  • Štaka Aranđija

    Agonija preživjelih civila se nastavila i nakon ovog zločina. Preko 30 civila je odvedeno u logore iz kojih se mnogi nisu vratili. Dosta je Srba stradalo dok su se krili po šumama. Neki od njih su nakon 45 dana uspjeli da se preko Kijeva prebace na srpsku teritoriju.

  • Idi na stranu - |1|2|