fix
Logo
fix
Nalazite se na Rat1992-DRINSKI_KORPUS
Za dodavanje novih poruka na ovu stranicu kliknite ovdje
Za pregled svih najnovijih poruka kliknete ovdje

drinski_korpus- 92819 - 19.04.2015 : Zeljko Tomic Sokolac - best (3)

Višegradska, Goraždanska i 5. podrinjska pbr


Ratni put Pete podrinjske brigade

Peta podrinjska pješadijska brigada formirana je 17. septembra 1994. godine, naređenjem komande Drinskog korpusa, spajanjem Višegradske i Goraždanske brigade.

Višegradska brigada

Višegradska brigada formirana je u maju 1992. godine kao TO Skupštine opštine Višegrad. Za šest mjeseci svoga postojanja, ova jedinica je uspjela osloboditi veći dio teritorije Opštine Višegrad. Posebno je značajno oslobađanja strateški bitnog Počivala, 3. decembra 1992. godine. Nakon toga, ostala je neoslobođena samo teritorija putne komunikacije Višegrad-Međeđa, kao i sela u zahvatu te komunikacije. Ovaj pravac biva oslobođen 31. maja 1993. godine, kada u sadejstvu sa ostalim brigadama u naše ruke padaju i zloglasna muslimanska uporišta Meremišlje, Međeđa i Džankovići. Izbijanjem naših jedinica u rejon Ustiprače, teritorija višegradske opštine je bila u potpunosti oslobođena.

Nakon oslobađanja teritorije ove opštine, jedinice Brigade, po naređenju TG Višegrad, kojom je komandovao pukovnik Dragiša Masal, učestvuju u akcijama oslobađaja Trnova, Igmana, Žeravica kao i Nišićke Visoravni. Poslednja akcija koju je ova brigada izvela pod nazivom Višegradska je zajednička akcija za oslobađanje Goražda.

Višegradska brigada je u svom sastavu imala oko 1500 boraca. Na braniku otadžbine svoje živote je položilo oko 149 boraca, dok je teže i lakše ranjeno oko 322 borca od kojih je 95 invalida.

Goraždanska brigada

Borbeni put Goraždanske brigade započinje u maju 1992. godine. Isto kao i Drinska pbr, i ova brigada je bila raspoređena u dva bataljona, jedan na lijevoj a drugi na desnoj obali Drine. Od maja do avgusta 1992. godine, srpski borci Goražda na lijevoj obali vode iscrpljujuću borbu u očekivanju pomoći. Tako je bilo sve do 28. 07. 1992. godine kada im je zaprijetila opasnost od potpunog uništenja. Uz velike gubitke, narod i vojska su se povukli prema Rogatici.

Na desnoj obali Drine, jedinice Goraždanske brigade su uspjele da se održe do 18. 09. 1992. godine. Pošto im ni do tada niko nije pristigao u pomoć, bataljon je morao da se povuče ka Čajniču jer više nije mogao da izdrži stalne napade daleko jačeg neprijatelja. Nakon toga se veći broj vojnika priključio VRS u slobodnim opštinama. Od septembra do novembra 1992. godine borci Goražda, uključeni u okolne brigade, veoma hrabro i uspješno učestvuju u odbrani Republike Srpske.

U novembru 1992. godine u Vardištu se ponovo formira Goraždanska brigada.

Goraždanska brigada je učestvovala u značajnim operacijama kao što su Međeđa-Ustiparača, Trnovo-Igman, Olovo, Žeravica.. .

U redovima Goraždanske brigade svoje živote u temelj Republike Srpske je ugradilo 217 boraca, a teže i lakše je ranjeno 482. borca.

5. podrinjska pbr

Objedinjavenjem Višegradske i Goraždanske brigade nastala je 5 ppbr. Ova brigada zauzima zonu odgovornosti na Goraždanskom ratištu od Vranovine do Drine i angažuje aktivno i neprekidno van zone odgovornosti, trećinu a ponekad i polovinu boraca Brigade.

Najznačjniji rejoni stalnog angažovanja ove brigade su bili: Žeravice, Trnovo, Glamoč, Grahovo, Nišićka visoravan, Trebinje i gradovi Krajine u RS. Ova brigada uspješno štiti i svoju zonu odgovornosti, u nekoliko navrata razbija ubačene grupe u rejonu Ustiprače i Jabučkog sedla. Brigada učestvuje i u operacijama oslobađanja Žepe i Srebrenice.

Nakon potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma, po naređenju Komande Drinskog korpusa, ova brigada je rasformirana, a njeno cjelokupno ljudstvo i MTS je predpočinjeno 1. pbr sa komandom u Višegradu.

Neka je vječni spomen i hvala svima onima koji su žrtvovali svoje živote za Republiku Srpsku!

drinski_korpus- 88015 - 07.01.2014 : Vaske Vasiljevic Beograd - best (0)

Drinski korpus, Birčanska brigada


Prva brigada koja je formirana u Drinskom korpsu je bila Birčanska, poznatija pod imenom Šekovićka brigada. Ona je do novembra meseca branila područija bartunačke, milićeke, vlaseničke i matične, šekovićke opštine, a na samom početku rata i zvorničko područija dok nije formirana Zvornička brigada.
drinski_korpus- 82553 - 13.02.2013 : Jovan Vlasenica - best (4)

Zvornička brigada u operaciji Krivaja '95


Uslovi koji su doveli do operacije Krivaja '95

Sporazum o zaštićenim zonama Srebrenica i Žepa je bio najobičnija farsa za svijet, jedna od najvećih ratnih laži da je Srebrenica grad bez vojske, naoružanja, ratnih ciljeva. Oni se kreću kroz "zaštićenu zonu" i napadaju srpske položaje. Imaju idealnu poziciju: teritoriju u kojoj bezbjedno prebivaju, smišljaju akcije i ofanzive.

U Srebrenicu je u januaru 1995. u redovnu smjenu stigao kontingent od 600 holandskih vojnika. Oni sve to, tobož uredno bilježe i notiraju, ali ništa ne čine da spriječe. Još gore od svega: umesto da ih istjeraju iz grada, što im je zadatak, oni se druže sa njihovim komandantima, postaju njihova izvidnica na terenu i štit pred međunarodnom zajednicom.

Učestali napadi na srpske položaje dovode u pitanje opstanak preostalih srpskih sela na području Bratunca i Skelana. U tim napadima stradaju najviše civili, i to dovodi do opšteg nezadovoljstva, prije svega srpskih boraca, potom i stanovništva zbog pasivnog držanja vojske.

Sasvim pouzdano se zna da je glavni štab muslimanske 28. divizije u samoj Srebrenici. To zna i UNPROFOR, ali ništa ne preduzima. Umjesto da dođe do razoružanja, desilo se sasvim suprotno. Pred očima UNPROFOR-a, oni se intenzivno i nesmetano naoružavaju i pripremaju za ponovnu borbu i veliku ofanzivu.

Jedinice muslimanske 28. divizije su konsolidovale svoje snage. Otkad postoji "zaštićena zona", oni se tajno i vrlo uspješno naoružavaju iz Tuzle i Kladnja, čak i uz pomoć UNPROFOR-a, zloupotrebljavaju konvoje humanitarne pomoći pomoću kojih švercuju oružje, municiju i sredstva veze. muslimanskoj strani tajnim kanalima stiže najmodernije naoružanje i razna vojna i materijalno-tehnička sredstva. Priča o golorukom narodu je šarena laža za svjetsko javno mnjenje. U stvarnosti, to je izvanredno naoružavana vojska koja se priprema za veliku ofanzivu na srpske položaje.

Godinu dana poslije pada Srebrenice, komandant armije Bih Rasim Delić je, braneći se od optužbi da nije ništa učinjeno za taj grad, iznio podatke koji razobličavaju veliku laž o nenaoružanom narodu, gradu civila bez oružja. Iznešeni podaci najbolje govore koliko je muslimanska strana poštovala "zaštićene zone" i njihovu demilitarizaciju.

"Tako smo do 7. maja 1995. godine doturili za Srebrenicu, ovo su podaci samo šta smo mi doturili, bez onoga što su oni već imali na tom prostoru:

  • metaka 374. 982 komada
  • raznih bombi 436
  • tromblona 131

  • Projektila ErPiDi 292
  • ručnih bacača 59
  • lanser raketni sa 128 raketa
  • lanser "crvena strijela" protivoklopni sa 12 raketa
  • automatskih pušaka 150
  • 6 minobacača 60 mm sa 275 mina
  • snajperska puška sa 400 metaka
  • kompletan sistem veza
  • 2 nitroglicerinske puške sa 100 metaka

    (Rasim Delić u Skupštini BiH pred Alijom Izetbegovićem, Ejupom Ganićem, Harisom Silajdžićem i drugim najvišim zvaničnicima, o čemu postoji video zapis)

    Upozorenja komandi UNPROFOR-a i muslimanskim snagama u Srebrenici su zaludna. Vrhovni štab Vojske Republike Srpske razmatra kako da tome stane na put.

    Strogo pov. 01-574/95.

    Povodom podataka državne bezbednosti o namjerama muslimana iz Srebrenice da izvrše prebacivanje 1. 500 vojnika iz manevarske brigade za Kladanj, kao i ranijih obavještajnih podataka o njihovim namjerama presjecanja komunikacije Vlasenica - Zvornik, odmah postaviti zasjede na vjerovatnim pravcima prolaza jedinica koje se izvlače iz Srebrenice, i povećati broj patrola u kontroli terena. (Predsednik republike dr Radovan Karadžić. )

    Pale, 8. mart 1995.

    Procjena VRS je da se sprema velika vojna ofanziva koja ima cilj da muslimanska vojska izađe na Drinu. To je od početka rata njihov najveći i jedini pravi strateški cilj u istočnoj Bosni: stvoriti teritoriju do Drine i onda je polako širiti ka svim pravcima. Nekoliko puta su bili na ivici ostvarenja tog cilja

    Tajni plan armije BiH o diverzijama:

    Cilj nove strategije je da isprovocira vojnu akciju Srba i uvede ih u borbu baš na ovom terenu gde je zabranjeno svako vojno djelovanje i da se veliki dio srpskih snaga oko Sarajeva premjesti na srebreničko područje i tu vojno angažuje.


    PLANIRANJE OPERACIJE:

    Radovan Karadžić, kao predsjednik Republike Srpske i vrhovni komandant, izdaje "Direktivu br. 7" u formi strategije, po kojoj određuje kako da se ubuduće postupa prema enklavama. U toj direktivi dati su konkretni zadaci:

    - Izvršiti potpuno fizičko odvajanje Srebrenice od Žepe, time spriječiti komunikaciju između ovih enklava.

    Zadatak je presjeći vojnu komunikaciju između Žepe i Srebrenice. srpski izviđači odavno nisu vidjeli vozila sa oznakom UN. Nedostatak goriva je toliki da su holandski vojnici počeli da patroliraju pešice. Kako li im je dok idu po bosanskim gudurama, gde su medvjedi domaće životinje, a vukovi i ovce u trenutnom primirju zbratimljeno gledaju šta ljudi čine...

    "Direktiva-7" je počela da se sprovodi u onom djelu gdje treba da se lažnim humanitarcima i organizacijama smanji i ograniči logistika i: - doturanje materijalnih sredstava muslimanskom življu, i učiniti ih zavisnim od naše dobre volje, a istovremeno izbjeći osudu međunarodne zajednice i svjetskog javnog mnjenja.

    Na osnovu Karadžićeve direktive, komandant srpske armije Ratko Mladić u ime Glavnog štaba u Han Pijesku 31. marta 1995. godine izdaje svoju direktivu Drinskom korpusu, u kojoj naređuje "da se krene u aktivna borbena dejstva oko enklava. " To predstavlja njihovu vojnu i političku saglasnost oko dva cilja: prvo, fizičko razdvajanje Srebrenice i Žepe, i drugo: njihovo smanjenje i sužavanje tih "zaštićenih zona" na gradska područja.

    Na drugoj strani u Drugom korpusu Armije BiH u Tuzli 20. 6. 1995. g. donijet je tajni plan o "preduzimanju mjera za izvođenje diverzantskih akcija sa ciljem nanošenja gubitaka agresoru u živoj sili i tehnici i sveukupnom odvraćanju četničkih snaga od Sarajeva" piše u naredbi zastupnika komandanta 28. divizije Ramiza Bećirevića.

    U skladu sa tim naređenjem, pukovnik Avdo Palić iz 1. žepske brigade koja je od '94. nakon srpskih uspjeha oko Goražda i prekinute komunikacije sa Sarajevom preko Grepka ušla u sastav 28. divizije obavještava komandu korpusa u Tuzli, načelnika štaba Budakovića i majora Bećirevića, da je prema njihovim uputstvima naredio "formiranje više diverzantskih grupa jačine voda sa ciljem nanošenja agresoru što većih gubitaka u ljudstvu i tehnici i vezivanja agresora sa njegovim novim potrebnim snagama na liniji širine više od 20 kilometara.

    Formirano je devet diverzantskih grupa sa zadatkom da djeluju u istom danu, u intervalu od dva sata, na različitim mjestima radi razvlačenja srpskih snaga, kao i zbunjivanja i stvaranja panike u redovima srpske vojske. "

    Cilj te nove strategije je da isprovocira vojnu akciju Srba i uvede ih u borbu baš na ovom terenu gde je zabranjeno svako vojno djelovanje.

    Napad na civile




    Srbi su bili potpuno iznenađeni i zatečeni kada su muslimani 23. juna 1995. postavili zasjedu na putu Srebrenica - Skelani i u kombiju koji je prevozio civile ubili petoro ljudi.

    Rano izjutra 26. juna 1995. muslimanske jedinice su upale u Višnjicu, srpsko selo Milićkog kraja. Ubili su više ljudi i spalili nekoliko kuća. Zarobili su poprilično naoružanja i opljačkali sve što su stigli. Bio je to napad kakav se uopšte nije očekivao na ovom prostoru gde je vladalo kakvo takvo primirje. srpski borci su na nogama, traže da se nešto preduzme, jer više niko nije siguran. To "nešto" može biti samo vojna akcija, kao odgovor na zločin.

    I ova provokacija pred vojnicima UNPROFOR-a je još jedna recka u zbiru prekršenih primirja koji oni redovno i beskorisno bilježe. Holanđani sabiraju njihove provokacije, Srbi svoje mrtve.

    Početak operacije

    Muslimanskoj komandi 2. korpusa Armije BiH poslat je 29. juna 1995. godine iz Srebrenice strogo povjerljiv izvještaj pukovnika Avde Palića iz 28. divizije: Snage iz rejona Srebrenice napale su i zapalile selo Višnjicu i rejon Bojičino brdo i Spomenik. U tim napadima je pobijeno oko 40 četnika, ranjeno na desetine i zarobljena značajna količina pješadijskog naoružanja, dvije radio-stanice, 5. 000 metaka i druga vojnička oprema. U rejonu Vrani kamen zarobljen je vojnik Srđan Velimir iz Glamoča, i kako je bio lakše ranjen, prebačen je u Žepu radi liječenja i od pretpostavljene komande se traže instrukcije o daljem postupku sa zarobljenikom.

    1. jul 1995. Vlasenica

    Komanda Drinskog korpusa je odlučila da nakon tog poslednjeg događaja aktivira direktivu Glavnog štaba srpske vojske i naredila je formiranje jedinica koje će izvesti vojnu operaciju pod tajnim imenom "Krivaja-95", a to znači sužavanje područja "zaštićene zone Srebrenica" i njeno razdvajanje od "zaštićene zone Žepa".

    Operacija je pored oznake godine imala u nazivu i riječ "Krivaja". Očito je ova tajna operacija dobila taj zbunjujući naziv da bi, u slučaju "provale", zavarala trag i preusmjerila pažnju Armije BiH na sasvim drugo područje. Krivaja kao mjesto nema nikakve veze sa Srebrenicom, već je na relaciji između Olova i Zavidovića, gdje su muslimanske snage trebalo da grupišu svoje jedinice u očekivanju srpskog napada.

    2. jul 1995. Vlasenica

    U ranim jutarnjim časovima u Zvorničku brigadu stiglo je strogo povjerljivo naređenje koje je nosilo oznaku 01/104-156-1. Bilo je to "Pripremno naređenje" komandanta Drinskog korpusa generala Milenka Živanovića. Zvornička pješadijska brigada dobila je zadatak da iz svog sastava izdvoji i formira posebnu jedinicu - Taktičku grupu, snage lakog pješadijskog bataljona. To je podrazumijevalo i druga sredstva podrške za ratna dejstva na tom prostoru.

    Taktička grupa na čelu sa komandantom Vinkom Pandurevićem uskoro napušta Zvornik i svoju brigadu, i odlazi na zadatak ka Srebrenici. U "zoni odbrane" Zvorničke brigade ostao je načelnik štaba, zamjenik komandanta, major Dragan Obrenović, sada kao komandant, odgovoran za komandovanje brigadom.

    3. jul 1995. Srebrenica

    Dejstvovanje i ratni plan Taktičke grupe u predstojećim vojnim operacijama utvrđuje se na komandnom izviđanju, sa topografskih objekata na prilazima Srebrenici, jugu i jugoistoku: Pribićevac, Javor i Jasenovo.

    Na teren stiže nova zapovijest komandantu Taktičke grupe pukovniku Pandureviću, iz komande Drinskog korpusa: naređenje da odmah počnu borbena dejstva. I ova naredba komandanta Drinskog korpusa Milenka Živanovića imala je oznaku: Strogo pov. pod rednim brojem 04/156-2 od 03. 07. 1995. godine.

    Svi pomenuti geografsko-zemljišni objekti nalaze se na jugoistočnim, južnim i jugozapadnim prilazima gradu. Angažovane snage Drinskog korpusa sačinjavaju, pored Zvorničana, i po jedna četa iz Vlaseničke brigade, Birčanske brigade iz Šekovića, 2 Romanijske motoriz. brigade, Milićke brigade i dijelovi Bratunačke brigade. Linija fronta je istovremeno bila i granica te navodne "zaštićene zone".

    Zadatak taktičke grupe: Izbiti na liniju Predola - Divljakinje - Banja Guber - Živkovo brdo - Alibegovac - Kak, a u slijedećem napadu izbiti na linije Gradac - Bojna - Žiljato brdo.

    Cilj dejstva: iznenadnim napadom potpuno razdvojiti i suziti enklave Srebrenica i Žepa, popraviti taktički položaj snaga u dubini zone dejstva. "

    Taktićka grupa se dijeli na 2 dijela:

  • Borbena grupa-1 - zvornićki laki pješadijski bataljon na ćelu sa Vukovima s Drine)

  • Borbena grupa-2 - (Drinski laki pješadijski bataljon sastavljen od ćeta iz 2 Romanijske brigade, Vlasenićke brigade, Milićke brigade i Bratunaćke brigade)

    POČETAK OPERACIJE

    5. juli 1995. godine

    Izvršen je razmještaj jedinica i zauzimanje položaja uoči predstojećih borbenih akcija. Kao komandant Taktičke grupe TG-1, puk. Pandurević daje usmenu zapovijest za napad na osnovu naređenja komandanta korpusa: "Laki bataljon iz sastava Zvorničke brigade sa linije Bukova glava - Javor - Zeleni Jadar napada pravcem: tri pošumljena visa, 500 metara sjeverno, Zeleni Jadar - Pusmulići - Bojna - Srebrenica. Zadatak: razbiti neprijatelja na pravcu napada i u bližem zadatku ovladati tačkom Živkovo brdo. U slijedećem napadu ovladati objektom Bojna, obezbjediti bokove i pozadinu i biti spreman za produženje napada. Granica desno: Tucak, potok Čičevac.

    Na početnim položajima je i Drinski laki pešadijski bataljon, čiji je pravac napada od sela Alibegovca ka gradu. Snage Bratunačke brigade već su dovoljno blizu držale postojeće položaje na liniji fronta i kreću u napad pravcem Pribićevac - Guber banja - Srebrenica.

    Ta mjesta spojena u liniju, u običnim svakodnevnim vremenima, nikom ništa ne znače, sem kao granica dokle ovce pasu, gde je čija livada, ili šuma. Vojnicima u ratu sada su to orijentiri napada. Početne linije sa kojih se kreće u borbu su južno od grada, udaljene oko 10 kilometara od Srebrenice. Zadatak je jasan: suziti i razdvojiti enklave Srebrenica i Žepa. To je naređenje komandanta Drinskog korpusa generala Živanovića. Najveće muslimanske snage su grupisane ispred brigade Pandurevića, i to pokazuje da će sigurno doći do jakog sukoba sa 28. muslimanskom divizijom. Jedna otežavajuća stvar, za koju odavno znaju, ne sme se potcjeniti. Naime, položaji 28. divizije, protežu se u gotovo istoj liniji sa osmatračkim mjestima UNPROFOR-a, u neposrednom dodiru, kao da je ista vojska u pitanju. Sa Holanđanima se mora izbjeći svaki sukob. To je imperativ akcije, jer bi to bio rat sa Ujedinjenim nacijama, sukob sa svijetom.

    6. juli 1995. godine

    04. 00 Na osmatračnici u rejonu Javor, Pandurević sa operativcem i načelnikom veze zauzima položaj za napad sa dvije strane, i to:

  • Borbena grupa-1: Podrinjski odred Vukovi sa Drine kreću u napad pravcem Zeleni Jadar - tri pošumljena visa, zvani "Tri sise", uz podršku voda tenkova i "praga" iz sela Jasenova.
  • Borbena grupa-2: četa formirana od vodova iz drinskog bataljona ide u napad pravcem Tucak - Biljeg, na kojem je i utvrđen položaj snaga UN. Cjelokupne snage podržavaju vodovi tenkova, haubica od 122mm i jedna "praga". Dat je znak i napad je počeo prema zadatim pravcima.

    Poslije više uzastopnih napada na položaje muslimanskih snaga oni nisu probijeni. Srpske jedinice su i dalje na zadatim linijama. U napadu su ranjena tri borca Borbene grupe-1. Na osmatračnici su komandant i komandiri obje borbene grupe koji referišu o stanju svojih jedinica i daju prijedloge za dalja dejstva. Pandurević donosi odluku da pregrupiše snage Borbene grupe-2. i ojača Borbenu grupu-1. Napada neprijatelja pravcem Javor - Biljeg. U napad uvodi dva tenka T-55.

    7. juli 1995. godine

    Naređeno je da nov napad mora početi u šest časova. Međutim, u toku noći i jutra nastupili su loši vremenski uslovi: padala je kiša, spustila se gusta magla, pa je odlučeno da se napad odloži.

    10:00-12:00

    Pukovnik Pandurević odlazi na istureno komandno mesto Drinskog korpusa u Pribićevac, da referiše načelniku štaba generalu Radislavu Krstiću o borbenom stanju jedinica i donijetim naredbama. Krstić prihvata odluku o odlaganju napada.

    14:00

    Jedinice su nastavile pripremu za borbu. U pomoć im je pristigao vod minobacača iz Podrinjskog odreda Vukovi sa Drine, i formirana je bataljonska vatrena grupa.
    Snage UN su svo vrijeme osmatrale šta se dešava i održavale kontakt sa muslimanskom 28. divizijom. Javljali im operativne, izviđačke podatke o kretanju srpskih jedinica, akcijama, brojnosti i ostalo.

    U toku jutra 8. jula 1995. magla se podigla i stvoreni su uslovi za produžetak dejstava. Da li je to početak odsudne bitke sa 28. divizijom, koja je nanijela toliko zla srpskom narodu u istočnoj Bosni? Više hiljada ubijenih Srba i najmonstruozniji zločini su iza njih. Godinama su iza njihovih akcija ostajale stravične slike. Sakrivali su se iza "zaštićene zone" i svet obmanjivali svojom ugroženošću, a u stvari vodili rat čiji je cilj bila etnički čista teritorija.
    18. 00

    Vukovi sa Drine uspjevaju izbiti na osmatračnicu koju su držale holandske snage UN. Oko njih više nema muslimanskih formacija, koje su se razbježale i napustile to važno strateško mjesto. Pukovnik Pandurević upozorava Holanđane na objektu Biljeg i traži da se sklone iz ratnih dejstava, kako neko od njihovih vojnika ne bi stradao. Nudi im da se bezbjedno povuku ka Bratuncu, preko Pribićevca i Sasa. Ovu ponudu oni odbijaju i odlučuju da se povuku ka Srebrenici, kroz raspored muslimanskih vojnih snaga."

    Atmosfera među vojnicima je izvanredna. Spremnost za konačno slamanje 28. muslimanske divizije i njihov vojnički poraz je na najvišem nivou. Vijest da su Vukovi sa Drine zauzeli izuzetno važna strateška mjesta stigla je do svakog rova, svakog vojnika. Da li je taj prvi borbeni udar i vojnički uspjeh prelomna situacija i uvod u konačnu vojničku pobjedu, uskoro će se vidjeti.

    Vukovi sa Drine uspjevaju ovladati objektom Biljeg, jednim od zacrtanih i izuzetno važnim strateškim mjestom. Konačno se izbija na put Zeleni Jadar -Srebrenica, a potom ovladavaju i zaseokom na objektu Ćićevci.

    9. juli 1995. godine

    Borba se nastavlja. Borbena grupa-1, pravac Prljuka - Živkovo brdo. Vukovi sa Drine razbijaju snage neprijatelja i izbijaju u selo Pusmulići. Borbena grupa-2 u popodnevnim satima ovladava selom Jelići. Pandurevićeva Taktička grupa izbija na liniju sela: Jelići - Pusmulići - Živkovo brdo. Ti važni vojni uspjesi i ovladavanje izuzetnim strateškim mjestima znače da je konačno došlo do sužavanja enklave Srebrenica sa južne strane i južnih prilaza. Susjedne jedinice Drinskog korpusa iz Bratunačke brigade dejstvuju pravcem Pribićevac - Orlovine. Snage Drinskog lakog pješadijskog bataljona izbijaju na liniju Jasenovo - Kiprovo - Kostur. Tog dana uspjeli su da pređu 3-4 kilometra i po slobodnoj procjeni do Srebrenice nema ni jedan kilometar.

    10. juli 1995. godine

    04:00

    Tokom jutra 28 divizija kreću u opšti i organizovan kontranapad. Najveći udar je na Pandurevićevu taktičku grupu. Napad je toliko silovit da dolazi do muslimanskog potiskivanja srpskih snaga na objekte Biljeg i "Tri Sise" i skoro vraćaju na početne položaje(treba napomenuti da su prilikom ovog kontranapada većina pripadnika Vukova sa Drine bili na kratkom predahu, jer su svo vrijeme od početka napada bili udarna pesnica Pandurevićeve taktičke grupe koja je ustvari bila udarna kičma ove operacije). Vode se borbe koje srpski borci jedva izdržavaju.

    Da ne bi imali velike gubitke, jer najveći udar trpe njegovi borci Pandurević odobrava povlačenje svoje jedinice, jer mora hitno da pregrupiše snage. Stižu prvi podaci o žrtvama. Muslimanski kontra udar je silovit i koncentrisan na ovu teritoriju.

    Naši gubici iznose 4 poginula i 5 ranjenih. Situacija je teška, ali još ne izaziva destabilizaciju Pandurevićeve taktičke grupe i pad morala.

    Brzom intervencijom na položaje se vraćaju Vukovi sa Drine i to omogućava brzu konsolidaciju naših snaga za novi napad.

    Juriš predvodi lično Legenda sa svojim Vukovima i njih oko 200 najhrabrijih boraca uspijevaju probiti muslimanske linije i ovladavaju objektom Živkovo brdo.

    Hrabrim napadom produžavaju pravcem Živkovo brdo-Pusmulići-Rajne-Bojna.

    Borbena grupa-2 uz podršku oklopno-mehanizovane čete takođe prelazi u kontranapad, zauzima selo Rajne i spajaju se sa Vukovima.

    Gubici iznose 7 poginulih i 9 ranjenih.

    U večernjim satima naše snage uspjevaju da izađu na repetitor iznad Srebrenice.

    Poslije jakog, ali neuspješnog kontranapada, 28. divizija gubi inicijativu i na svakoj tački sukoba lomi im se otpor.

    Ovo je teška, ali brilijantna vojnička pobjeda nad mnogoljudnijim protivnikom.

    Snage Drinskog korpusa su praktično izvršile zadatak, enklave su razdvojene i sužene na sama gradska jezgra.

    11. juli 1995. godine

    Osmatranjem i izviđanjem utvrđeno je da su civili napustili grad i da u Srebrenici ne treba očekivati neki veliki otpor. Prateći radio veze 28 divizije jasno je bilo da se njhove glavne snage panično povlače u nepoznatom pravcu.

    Načelnik štaba Drinskog korpusa general Krstić stiže na komandno mjesto u selo Rajne i izdaje pukovniku Pandureviću usmeno naređenje da se napredovanje mora produžiti i novi zadatak:

  • Ide se na osvajanje samog grada

  • Naređenje je direktno iz glavnog štaba i samog Komandanta

    Pandurević okuplja svoje starješine i pita komandanta jedinice Vukovi sa Drine Milana Jolovića - Legendu da li je imao prije ikakva saznanja o ovoj novoj naredbi koja uopšte nije pominjana kada se planirala operacija Krivaja 95.

    Ovaj mu odgovara da nije i da prvi put čuje ovo naredbu. Svi su zatečeni novom naredbom jer se prvi put uopšte spominje ulazak u Srebrenicu.

    Prema naređenju Pandurevićeva taktička grupa kreće ka gradu. Tokom jutra oko repetitora iznad grada primjećeni su pripadnici 10. diverzantskog odreda.

    Ovaj odred koji se odjednom i iznenada pojavio takođe je krenuo u napad na grad.

    Prema ranijoj zapovijesti komandanta Drinskog korpusa 10. diverzantski odred nije naveden kao formacija koja će učestvovati u borbenim dejstvima oko Srebrenice, tako da su svi bili iznenađeni njihovim pojavljivanjem na samom kraju operacije.

    Zvornička taktička grupa prva ulazi u grad putem sa južne strane grada.

    Pandurević ostaje u samom gradu sa svojom jedinicom da bi spriječio eventualni kontraudar na sam grad od strane muslimana koji su uprkos debaklu sačuvali veći dio 28 divizije.
  • drinski_korpus- 82469 - 11.02.2013 : Nenad NS - best (0)

    Izvinjenje u vezi pitanja o Zvorničkoj brigadi


    Greška je bila slučajna, ali bez ikakve loše namere. Jednostavno sam pročitao za 582 poginula, 32 nestala i 1800 ranjenih boraca od čega 1100 sa trajnim invaliditetom i bukvalno mi je zazvonilo u ušima, a pogotovu u odnosu na njihovu zonu odgovornosti, prosečno brojno stanje kao i na sam geografski položaj opštine Zvornik. Moram priznati da sam potpuno prevideo Bratunačku brigadu, a u mislima sam imao broj stradalih a napisao sam broj poginulih.

    Elem, čitam sada Željkov odgovor i skapirao sam da moje pitanje može delovati potcenjivački, bez dovoljno poštovanja prema poginulim borcima Zvorničke brigade i sa uličarskom upadicom o rikošetiranju u kafani.

    Svaki pripadnik VRS, od kuvara do generala, ima moje duboko poštovanje, naklon do poda i večno hvala za svaku sekundu koju je proveo u odbrani svog naroda.

    Čista znatiželja me je navela da pitam jer je broj poginulih, nestalih i invalida daleko veći nego prosečno brojno stanje brigade, a u odnosu na broj boraca koji su prošli kroz njen sastav ona verovatno spada među najveće u VRS.

    Jos jednom se izvinjavam ako je moje, pomalo loše formulisano pitanje, zazvučalo ispod nivoa koji zaslužuju heroji Zvorničke brigade!
    drinski_korpus- 82427 - 10.02.2013 : Nenad NS - best (1)

    Zvornička brigada


    Koji je razlog da je Zvornička brigada imala skoro pa jednak broj poginulih kao sve ostale brigade u Korpusu? Deluje pomalo i nestvarno, ali i General Krstić je upravo Zvorničku brigadu još u avgustu 1992. godine uzimao za primer da "ležeći daleko od prve linije imaju više stradalih nego jedinice na frontu!" Da li je razlog nedisciplina, neobučenost, komandni kadar ili su samo bili loše sreće pa to sada tako izgleda? Da li je zbog blizine Srbije bila popunjavana vikend ratnicima pa su ginuli od rikošeta u kafani? Ima li nekog iz te brigade da pojasni ovaj fenomen?




    Dejane,

    kao prvo, jedna mala ispravka: nije tačno da je Zvornička brigada imala više gubitaka nego sve ostale brigade. Treba naglasiti da je Bratunačka brigada imala 635 poginulih, dok je Zvornička brigada imala 538 poginulih, 32 nestala i 1800 ranjenih.

    Mislim da si postavio odlično pitanje, u kome si nabrojao sve razloge ovih katastrofalnih gubitaka. Ja sam trenutno u procesu obrade podataka za ovu jedinicu, pa se po ovom pitanju još uvijek neću izjašnjavati. U svakom slučaju, bilo bi interesantno da neko od pripadnika ove brigade kaže nešto više o tome.




    Evo i nekih činjenica koje mi je poslao jedan od posjetilaca ovog foruma:

  • Zvornička brigada je u Drinskom korpusu po brojnosti bila jedina formacijski prava brigada. Kroz nju je prošlo preko 5000 boraca. Sve druge brigade u Korpusu su formacijski bile lake, i brojale su maksimalno 1500 boraca, sa izuzetkom Bratunačke brigade koja je prelazila 2000 boraca.

    Kao centralno mjesto Birča i Srednjeg Podrinja, sve sa Drinom pred nosom, Zvornik je bio veliki mamac za ogroman broj srpskih izbjeglica koje su pristizale sa svih strana...

    Zvornička brigada je imala ogromne ljudske gubitke u jednom događaju:

    a) Glođansko brdo 6.11.92 kada je poginulo 126 srpskih vojnika

    b) Gubici posle 11. jula 95 prilikom muslimanskog povlačenja. Ovi podaci su skrivani a poginulo je otprilike 50-100 poginulih pripadnika Zvorničke brigade.

    c) Ne treba zaboraviti ni Vukove s Drine koji su non-stop išli na druga ratišta, sa ukupno 82 poginula borca. Kada zbrojimo samo ove tri činjenice dobijamo preko 300 poginulih boraca.
  • drinski_korpus- 73656 - 05.09.2012 : Jovan - best (3)

    Drinski Korpus VRS


    Teško je pisati o sopstvenom mjestu, pogotovo kada je ono kontraverzno, a taj status je dobilo zbog korpusa koji ima nesreću da je osim haške golgote potcjenjivan i od sopstvenog naroda.

    U prilog ovome navodim i krajišku priču o izdaji Drinske brigade, ustvari čete sastavljene iz svih brigada Drinskog korpusa, u jesen 1995. godine za vrijeme dešavanja u Krajini. Na kraju se ispostavilo da su ljudi ubačeni duboko u teritoriju koju su osvojile združene muslimansko-hrvatske snage i jedva su žive glave izvukli. Naravno, gubitaka je bilo i kod Šekovljana, Milićana...

    Drinski korpus je sa svojih 12000 boraca, što praktično predstavlja jednu ojačanu diviziju, bio je "patuljast" a pokrivao je veliki teren i bio meta napada dva muslimanska korpusa: Zvorničko ratište i linija, srpski dio opština Olovo-Vlasenica-Šekovići-Osmaci prema Olovu-Kladnju-Živinicama i Kalesiji koji je s brojnošću mogao parirati našem 1. krajiškom korpusu.

    Odmah da kažem da je Drugi tuzlanski korpus u svojim ofanzivnim dejstvima najviše bio usmjeren prema Majevici, gdje poput Treskavice u 1995. godini doživljavaju ratne pobjede (potražite Lisača na Youtube) i negdje u jesen osvajaju gotovo sve dominantne kote na Majevici.

    Majevicu su branile snage Istočno-bosanskog korpusa, što je za neupućene čudan nazivnik srpskog korpusa jer je tada, a i danas, vladala klima da se Srbi odriču prefiksa bosanski. Na neki način, ovaj stav je opravdan, jer bosanski muslimani su bukvalno sve autorizovali zaključno s Tvrtkom Kotromanićem koga su bez ikakvog stida uzeli kao njihovog, unatoč njihovim tvrdnjama da potiču od Bogumila i Gota.

    Mislim da je besmislica da se Srbi srame odrednice bosanski kako nas inače Lale i Gedže nazivaju.

    Drugi tuzlanski korpus je bio u ofanzivi i prema Ozrenu i Doboju gdje takođe imaju ratne uspjehe u jesen 1995. godine osvajanjem Vozuće, na koju je napadala sva elita muslimanske armije na čelu s odredom El Mudžahid. Prije toga su u maju 1994. godine izgubili dominantnu kotu Vijenac na Ozrenu, kada je Krnjišska brigada praktično rasformirana jer je doživila ekstremne gubitke mjerene u stotinama pretežno živih zarobljenih. Masakr tipa Glođansko brdo ne doživiše jer su pružili mlak otpor, a 28 divizija je bila daleko.

    Osim Drugog muslimanskog korpusa, Drinski Korpus je bio naslonjen i na tri izolovane muslimanske jedinice:

  • 81. brdska goraždanska divizija
  • 6. žepska brigada koje su bile formalno u 1. sarajevskom korpusu
  • 28. srebrenička divizija koja je formalno pripadala 2. tuzlanskom korpusu.

    Dio prema Žepi između Vlasenice i Han Pijeska su pokrivale prištapske jedinice 65. motorizovani zaštitni puk i 67. puk veze koje su bile smještene u logoru Crna Rijeka.
    Sujeta kod našeg naroda bijaše velika, a tako je i danas, pa ne želim da detaljišem o događajima u mojoj i susjednim opštinama, Milići i Šekovići...

    Ako bi klasifikovao brigade unutar Drinskog korpusa istakao bih Rogatičku brigadu i njihove glavne zasluge za probijanje linije prema Žepi krajem jula 1995. godine. Žepa je bila naslonjena na Rogaticu i Han Pijesak sa njihove strane nakon čega dolazi do predaje muslimkanske vojske.

    Vlaseničku brigadu bih okarakterisao kao solidnu brigadu, sigurno u gornjem dijelu rang liste Drinskih brigada, a najslabiju ne bi spominjao da ne podgrijavam atmosferu, mada koje je čitao moje ranije komentare može naslutiti o kojoj brigadi je riječ.

    P. S. kad pomislim na Polom, Veliki i Mali Jesen, Čekrčiće, Jevrejsko groblje, Zlatište, Žuč, Lipu, ispada da je na pojedinim rejonima izvan Sarajevskog ratišta bio turizam ali realno.

    Veliko je pitanje šta bi se dogodilo sa Srbima da su na Sarajevskom ratištu imali jedinice poput Krnjinske brigade na Ozrenu 1994. godine na koti Vijenac ili Prnjavorsku brigadu na Vozući u jesen 1995?

    Jovane, svaka čast za ovu analizu!
  • drinski_korpus- 71632 - 14.07.2012 : Jovan Vlasenica - best (1)

    Glavni štab VRS, Crna Rijeka


    Nažalost srebrenička anatema je zauvijek izbrisala ovaj korpus i bacila ga u zaborav, a njegovi pripadnici danas se plaše i spomenuti da su mu pripadali.

    U ovom korpusu je bilo dosta dobrih jedinica, poput "Vukova sa Drine", 1993-1994 je tu bio i Jurišni odred iz Vlasenice dok se nije rasformirao... Ove jedinice nisu previše zaostajale za najelitnijim srpskim jedinicama poput Specijalne brigade policije.

    Naravno, Sarajevsko ratište i srpsko herojstvo u njemu su neprevaziđeni, ali sigurno je da su Drinski korpus i Hercegovački korpus bili dostojan pratilac SRK u odbrani srpskog bedema.

    Ovaj korpus je u neku ruku činio jednu cjelinu sa SRK, a spona mu je bila u Han Pijesku, tačnije u logoru Crnoj Rijeci, podno vrha Veliki Žep. U ovom logoru su se, uz Glavni štab VRS nalazile i 2 jedinice koje su direktno bile podređene Glavnom štabu: 65. zaštitni motorizovani puk i 67. puk veze. Logor se praktično nalazio na prvoj liniji jer se ispred nalazila Žepa.

    Za razliku od 1992. i 1993. godine, kad je 65. zaštitni puk intezivno učestvovao kao udarna jedinica na ratištima, u 1994. i 1995. godini se orijentisao na odbrambene zadatke i često je slat kao ispomoć na kritične linije i vršio popunjavanje linija, najčešće na Treskavičkom i Goraždanskom ratištu.

    Naravno samo su dijelovi Puka išla na ispomoć i na druga ratišta jer je primarni zadatak bilo čuvanje logora i Glavnog štaba VRS.

    U najkritičnijim momentima kad je bio veliki odliv na druga ratišta u logoru je uvijek bilo uz puk veze barem 400 mladih vojnika.

    Glavni štab je bio smješten u dvije velike jednospratne zgrade-barake, a vojska je spavala u zemunicama.

    Na najvišem vrhu planine Javor je Veliki Žep koji se pružao iznad samog logora i tu se nalazio centar veze s isturenom posadom od 20-tak vojnika iz Puka veze.

    67. zaštitni puk je doživio veće gubitke tokom NATO bombardovanja 1995. godine, kad je gađan Veliki Žep i tada je, koliko se ja sjećam, poginulo pet vojnika i zastavnik iz ove jedinice.

    Hvala uredniku portala na sizifofskom poslu i ličnom doprinosu u raskrinkavanju najveće prevare 20. vijeka nazvane "Genocid u Srebrenici."

    P.S. Da se razumijemo u srebreničkoj okolini se dogodio težak ratni zločin nad pripadnicima 28. divizije i progon civila na muslimansku teritoriju uz svo poštovanje Ženevskih konvencija s obezbjeđenim prevozom za civile do muslimanske teritorije, ali se ne može govoriti o genocidu.
    drinski_korpus- 24014 - 09.03.2010 : Ratko Obrenovic Detroit, Usa - best (2)

    Drinski korpus Vojske Republike Srpske


    1995. godine Drinski korpus je imao oko 15. 000 vojnika organiziranih u 13 geografski određenih jedinica, a to su:


  • 1. zvornička lpbr - U sastavu ove brigade nalazilo se osam bataljona i Podrinjski odred specijalnih snaga "Vukovi sa Drine". Ukupni gubici Zvorničke brigade su 538 poginulih boraca, 32 nestala i 1800 ranjenih, od kojih je oko 1100 sa trajnim posljedicama invalidnosti.

  • 1. vlasenička lpbr - u sastavu ove brigade poginulo je 146 boraca. Kroz brigadu je prošlo oko 1500 boraca.

  • 1. birčanska lpbr - Ova brigada je poznata i kao Šekovićka brigada. Formirana je 19. maja 1992. godine, a u njenom sastavu su poginula 352 srpska borca.

  • 1. milićka lpbr - Kroz ovu brigadu je prošlo negdje oko 1500 boraca. Ova brigada je izgubila oko 226 boraca.

  • 1. bratunačka lpbr - ova brigada je formirana u novembru 1992. kao laka pješadijska brigada u sklopu Drinskog korpusa. Ova brigada je, zajedno sa Samostalnim pješadijskim bataljonom "Skelani", u prethodnom ratu imala 635 poginulih boraca. Brigada se sastojala od tri pješadijska bataljona i voda Vojne policije. U julu 1995. brigada je brojala oko 2.100 vojnika, a komandant je bio Vidoje Blagojević, koji je u Hagu osuđen na 15 godina zatvora.

  • 2. romanijska motorizovana brigada - Ova brigada je do novembra 1993. godine bila u sastavu SRK. U njoj je poginulo 286 srpskih boraca.

  • 1. podrinjska lpbr - ova brigada je poznata i pod nazivom Rogatička brigada. U sastavu ove jedinice poginulo je 227 boraca, što je izuzetno puno za opštinu koja je imala oko 10.000 Srba. Brigada je do novembra 1993. godine bila u sastavu SRK.

  • 2. podrinjska lpbr - Ova brigada je poznata i kao Višegradska brigada. Formirana je 12. maja 1992. godine. Kroz ovu jedinicu je prošlo je više od 1700 boraca, poginulo 144, a ranjeno oko 200. Prvi komandant Brigade je bio Drago Gavrilović. Ova jedinica je prestala da postoji krajem 1994. godine kada se spaja sa 5. podrinjskom lakom pješadijskom brigadom.

  • 3. podrinjska lpbr je takođe poznata i kao Čajnička brigada. U 1994. godini je prešla je u sastav Hercegovačkog korpusa pod nazivom 14. laka pješadijska brigada.

  • 4. podrinjska lpbr - brigada opštine Rudo. Ova brigada u 1994. godini prelazi u sastav Hercegovačkog korpusa i stapa se u 14. laku pješadijsku brigadu

  • 5. podrinjska lpbr - Višegradska brigada

  • Manevarska brigada

    Ostale jedinice Drinskog korpusa

  • 5. bataljon vojne policije
  • 5. inžinjerijski batljon
  • 5. bataljon veze
  • 5. sanitetski bataljon
  • 5. autobataljon
  • 5. mješoviti artiljerijski puk
  • 5. puk PVO
  • Samostalni pješadijski bataljon Skelani - prema mojoj slobodnoj procjeni ovaj bataljon je imao negdje oko tridesetak poginulih.
  • Idi na stranu - |1|2|