fix
Logo
fix
Nalazite se na Istorija-CETNICI
Za dodavanje novih poruka na ovu stranicu kliknite ovdje
Za pregled svih najnovijih poruka kliknete ovdje

cetnici- 86221 - 02.08.2013 : Dejan Las Vegas - best (3)

Ko je bio pravi Valter


Pravi Valter, kao i onaj filmski, organizovao je mrežu špijuna i ilegalaca i zadavao je velike glavobolje okupatorima, pokazuju nemački dokumenti sačuvani u Arhivu Beograda.

Medjutim, major Jugoslovenske kraljevske vojske Žarko Todorović, protiv koga je Gestapo pokrenuo najveću kontra-obaveštajnu akciju na Balkanu, nije imao štab u Sarajevu već u Beogradu, a nezasluženi zaborav duguje piscima ideološke istorije posle Drugog svetskog rata.

  • "Deo Todorovićevog lika ugrađen je u filmu "Valter brani Sarajevo", kaže Miroslav Samardžić, istoričar ravnogorskog pokreta koji je detaljno proučavao Valterov dosije. "Gestapo je , naime, zaista ubacio među beogradske ilegalce jednog svog pripadnika kao lažnog Valtera, ali uzaludno. Todorović ih je vukao za nos sve do 1943. kada je uhapšen sa velikim brojem saradnika, zahvaljujući pre svega dojavama ljotićevaca".

    Žarko Todorović pripadao je grupi oficira koja nije prihvatila kapitulaciju i sa bratom Boškom, takođe majorom jugoslovenske vojske, odmah se priključio pokretu Draže Mihailovića.

    Valter je postao prvi komandant Komande Beograda 17. maja 1941. godine - navodi Samardžic - Ilegalni rad Komande ogledao se u stvaranju obaveštajne službe, slanju oficira i podoficira na teren, ubacivanje ljudi na strateški značajna mesta u državnim službama i u aparat okupacione vlasti. Ilegalci su sakupljali sanitetski materijal, novac za jedinice na terenu, bavili se propagandnim radom.

    Po rečima našeg sagovornika, Valterova obaveštajna služba, koja je radio vezom slala informacije Mihailoviću i Britancima, bila je trn u oku okupacionim vlastima. U izveštaju iz 1942. godine Nemci navode 10-15 četničkih radio-stanica i naglašavaju da njihov broj stalno raste.

    "Do polovine 1942. godine protiv beogradskih ilegalaca bila je angažovana Nedićeva Specijalna policija, ali je ona postizala slabe rezultate protiv prave vojne organizacije" - kaže Samardžić. "Zato je borbu protiv četničkih ilegalaca preuzeo Gestapo i formirao "Anti DM (Draža Mihailović)" odsek, pod komandom SS kapetana Branta. Prvobitni sastav od 700 gestapovaca pojačan je sa jos 400 agenata, odabranih iz folksdojčerske 7. SS divizije "Princ Eugen". Dovezli su vozilo sa goniometrom koje je tragalo za četničkim radio stanicama, što je tema iskorišćena u TV seriji "Otpisani".

    Gestapou su od najveće koristi bili ljoticevci, a za otkrivanje i prijavljivanje četničkih ilegalaca u Beogradu Dimitrije Ljotić je angažovao ličnog sekretara Zorana Vukovića. Međutim, i Valter je imao svoje krtice čak i u samom vrhu okupacionih vlasti.

    "U komandne strukture Gestapoa u Beogradu, kao SS potpukovnik , ubacio se tajni agent Intelidžens servisa Mihailovićevog pokreta dr Ivan Popov", kaže Samardžić.
  • "Reč je o rođenom bratu čuvenog engleskog špijuna Duška Popova, po kome je kreiran lik Džejmsa Bonda. Nemci nikada nisu otkrili dr Popova, jer nije direktno kontaktirao sa Intelidžens servisom, već preko četničke obaveštajne službe u Beogradu. Kapetan Radomir Milinković Džek i major Bora Ranković njegove informacije su prosleđivali Englezima".

    U četničkom pokretu šifre dr Popova bile su "Eskulap", "Lala", i "Hans Pol", a Srbiju je napustio u avgustu 1944. avionom sa improvizovanog aerodroma u Pranjanima, sa jednom grupom spasenih savezničkih pilota. Vrstan obaveštajac je bio kapetan Radomir Milinković Džek, rođen u Americi, koji se vratio u Srbiju kao đak i potom završio vojnu akademiju.

    "Špijunaža je bila njegova velika strast, imao je agente u svim NediĆevim, pa čak i nemačkim ustanovama", kaže SamardžiĆ.

    "Nemački komandant u Srbiji general Bader često se u izveštajima žalio na izvanrednu obaveštajnu službu "Pokreta DM", kako su nazivali JVuO. Jedan od najvećih uspeha četničke obaveštajne službe bio je ulazak tajnog agenta kapetana BojanoviĆa u krevet sekretarice generala Badera. Ona je Bojanoviću početkom 1943. rekla da se Nemci veoma plaše savezničkog iskrcavanja na Balkanu "zbog jake organizacije Dražine koja bi mnogo štete nanela i da će pokušati sve da je uguše".

    Zaljubljena Nemica je najavila jednu od najvećih akcija nemačke tajne policije na Balkanu, u kojoj je 17. marta 1943. godine uhapšen potpukovnik Žarko Todorović - Valter sa velikom grupom saradnika.

  • "U istoj akciji uhapšeno je i osam Todorovićevih saradnika u Zagrebu, mahom jugoslovenski orjentisanih Hrvata, profesora univerziteta", kaže Samardžić.

    Stradalo je mnogo pripadnika ravnogorske omladine, u koju je kolektivno bila učlanjena omladina Demokratske stranke.

    Uhapšene ilegalce Gestapo je surovo mučio, a potom ih streljao ili su odvođeni u koncentracioni logor Mauthauzen. Prema izveštaju koji je jedan od preostalih Valterovih oficira Borivoje Mesarović izvukao iz Gestapoa, do kraja avgusta 1943. na Jajincima kod Beograda streljana su 62.184 Srbina i 13. 862 Jevrejina.

  • "Nemci navode da su "streljani Srbi u ogromnoj većini bili pripadnici ili pristalice DM pokreta" - kaže Samardžić.

    Valtera su getapovci odveli u Zagreb da im otkrije tamošnje veze, ali on im beži. Ponovo ga hapse 9. septembra 1943. godine i odvode u Mauthauzen, gde je preživeo strahovitu torturu, ali nije odao preostale radio-stanice u Beogradu. Posle oslobođenja postaje pukovnik Francuske armije i službenik u vladi Francuske. Preminuo je u Parizu, u dubokoj starosti, posle 2000. godine.

    Todorovica cenili i protivnici

    Majora Todorovića profesionalno su cenili i ideološki protivnici, o čemu svedoče i knjige publiciste Nikole Milovanovića, koji je u SFRJ važio za stručnjaka na temu izdaje Draže Mihailovića i uticaja stranih obaveštajnih službi u Kraljevini Jugoslaviji.

  • "Da bi proširio svoju organizaciju na celu teritoriju Jugoslavije Draža Mihailović je još u toku 1941. godine fromirao "Komandu severnih pokrajina" sa sedištem u Beogradu. Za njenog komandanta imenovao je majora Žarka Todorovića, koji je imao nadimak "Valter". Kao iskusni generalštabni, koji je duže vreme radio u obaveštajnom odelenju Glavnog generalštaba održavajući veze sa stranim vojnim atašeima, Todorović je glavnu pažnju koncentrisao na organizovanje obaveštajne službe u krajevima koji su mu povereni, zabeležio je Milovanović.

    Milovanović navodi i izjavu generala Draže Mihailovića o formiranju oružanih odreda koja je zabeležena u toku istražnog postupka 1946. godine.

  • "Uspostavio sam vezu na gotovo čitavoj teritoriji Srbije. Za mene se već bilo čulo i mnogi oficiri, podoficiri i građanska lica dolazili su k meni. Ja sam ljudima davao zadatke da idu na teren i da organizuju "Jugoslovensku vojsku u otadžbini". Mnoge ljude sam vraćao i davao im nalog da čekaju moja naređenja, jer organizovati vojsku nije bilo moguće, a nisam imao ni novca za njeno finansijsko osiguranje. Žarko Todorović je imao moje punomoćje, kojim sam ga imenovao za komandanta Beograda, još u maju 1941. godine i ovlastio ga da formira svoj štab. Pored toga dobio je i zadatak da radi u Hrvatskoj. Dodajem da je, sem Dangića, u Bosnu otišao i major Boško Todorovic", rekao je general Draža Mihailović.

    Ilegalna Komanda Beograda koju je utemeljio Valter nije nestala posle njegovog hapšenja. Međutim, od savezničkog iskrcavanja na Balkan se odustalo, što je srušilo Mihailovićevu strategiju, a Čerčil je izabrao Tita za svog favorita.

    Ilegalci

    Brojno stanje ilegalne Komande Beograda posle hapšenja Valtera bilo je 5. 119 ilegalaca , od kojih je 3500 imalo skriveno oružje. Beogradski ilegalci su raspolagali i sa 80 vozila i 4 radio stanice. Komanda Beograda je smatrala da su tih 3. 500 ljudi sigurni za akciju u prva 24 sata. Ali, pošto je Draža odustao od napada na Beograd, u ranu jesen 1944. godine beogradski korpusi nisu stupili u oružanu akciju.

    Otpisani ravnogorci

    Komunisti su potpukovnika Žarka Todorovića pod lažnim optužbama proglasili za ratnog zločinca, naglaŠava SamardžiĆ. To im nije smetalo da delove njegove biografije i doživljaja ilegalaca ravnogoraca iskoriste za snimanje filma "Valter brani Sarajevo" i serije "Otpisani". Naravno, prikazujuĆi glavne junake kao komuniste, što je potpuno falsifikovanje istorijskih događaja.
  • cetnici- 85105 - 19.05.2013 : Mihailo Danilovic Majur, Šabac - best (0)

    Prota Mihailo Danilović: Kalabić nije izdao Dražu Mihajlovića


    cetnici- 83755 - 18.03.2013 : Zeljko Tomic Sokolac - best (2)

    Slom anti-komunizma u 2. svjetskom ratu


    Ovo je prevod nekih dokumenata iz Britanske tajne arhive koji su po njihovim zakonima čuvani punih 50 godina u najstrožijoj tajnosti, a koji analiziraju odnos saveznika prema četnicima i partizanima. Ovo je prava slika rata, sa posebnim osvrtom zbog čega je antifašistička koalicija odlučila da umjesto rojalista na prostorima bivše Jugoslavije podrži komuniste. Zahvaljujem se svom dragom prijatelju, posjetiocu ovog portala, koji je uspio da direktno iz Britanske vojne arhiva dobije ove dokumente. Oni su na engleskom jeziku i njih možete pogledati ako kliknete ovdje.


    Sa engleskog preveo Željko Tomić

    Draža Mihailović, oficir Kraljevine Jugoslavije, koji je u Francuskoj studirao taktiku gerilske borbe, postao je prvi vođa jugoslovenskog vojnog otpora protiv Nijemaca i Italijana koji su okupirali Jugoslaviju. On je dobio podršku Zapadnih saveznika, a u Americi su ga nazivali "Balkanski orao", "Srpski Robin Hud" i "bijela nada saveznika". U 1942. godini mu je general Ajzenhauer, u to vrijeme saveznički komandant mediteranskih trupa, poslao telegram zahvalnosti za njegovu herojsku borbu protiv neprijatelja. General Čarls de Gol, komandant francuske armije, mu je dodjelio orden (Croix de Guerre) za njegovu junačku borbu protiv "zajedničkog neprijatelja". U to vrijeme Romel, njemački komandant sjeverno-afričkih trupa je bio samo 30 kilometara daleko od Aleksandrije. Mihailovićeva gerilska borba je usporila pozadinsku podršku i popunjavanje trupama Romelovih jedinica: Draža je u znak zahvalnosti prestavljen engleskim oficirima i nagrađen sa kesom zlata od strane engleskog kralja Džordža VI.

    Nakon Teheranske konferencije u novembru 1943. godine, na kojoj su se sastali Ruzvelt, Čerčil i Staljin, Mihailovićeva zvijezda je počela da blijedi. Nakon tog sastanka, Ruzvelt i Čerčil su značajno promjenili poglede na budućnost Evrope nakon rata. U tom pogledu, zapadni saveznici su nagovoreni da daju podršku Titovim partizanima i odmah prekinu sa podrškom mnogo jačih vojnih formacija Draže Mihailovića. Uprkos činjenici da su podaci obavještajnih službi govorili suprtotno, pobjedila je čuvena Čerčilova tvrdnja koji je izjavio da "Titovi partizani ubijaju više Nijemaca".

    Mnogo manje se zna o tome koliko daleko su išli saveznici da bi bili sigurni da će Titovi partizani pobjediti u Jugoslaviji nakon rata. Posebno se ističu dva događaja. Prvi je stravično bombardovanje gradova u kojima su Mihailovićeve trupe imale najsnažniju podršku. Beograd je uništavan od strane saveznika tri puna dana u toku Vaskrsa tj. 7. aprila 1945. godine. Crnogorski gradovi Nikšić, Podgorica i Danilovgrad su uništeni na Đurđevdan ( 6. maj 1945. ) a 50 američkih bombardera B-29 su poravnjali Leskovac.

    Jedna druga epizoda, o kojoj se do nedavno samo šaputalo jer nije bilo nikakve dokumentacije po tom pitanju, bilo je uručivanje Titovim partizanima oko 200 hiljada hrvatskih ustaša koji su kao hrvatski fašisti služili režimu Ante Pavelića. Navodno, ovi zločinci su pobijeni od strane partizana. Međutim, prava istina je da je ogromna većina njih, nakon što su predati komunistima u drugoj sedmici maja 1945. godine, odmah regrutovano od strane pratizana i odmah poslati da se bore protiv Mihailovićevih snaga u Bosni i Srbiji. Ovo je bio zadatak za koji su oni, zbog svog anti-srpskog i genocidnog iskustva u ranijoj fazi rata, bili idealna jedinica.

    Ovo je odmah izmjenilo odnos snaga u Jugoslaviji jer su do tada Titove slabije jedinice došle u situaciju da mogu da pobjede Rojaliste, i na taj način Tito više nije bio zavisan od pomoći Staljina i njegovih trupa. U isto vrijeme, uništavanjem srpskih anti-fašističkih trupa, koje su bile okosnica otpora protiv Hitlera i Musolinija, dozvolio je kreiranje posleratnogkomunističkog mita o bratstvu i jedinstvu.

    Nakon što je shvatio težinu situacije u kojoj se našao nakon Teheranske konferencije, Draža Mihailović je u avgustu 1944. godine dao sledeću izjavu:

  • "Pre više od tri godine sam uzeo oružje i otpočeo borbu za demokratiju protiv diktature u formi Nacizma i Fašizma. U ovoj borbi sam bio u desetak situacija kada sam umalo izgubio i svoj život. Ako moram da umrem u borbi protiv okupatora, trebao bih umrijeti sa gorčinom u duši jer sam bio napušten od strane onih koji tvrde da se bore za demokratiju, ali sam bar zadovolan da sam se borio hrabro i pošteno i da sam odbio da kompromitujem ciljeve moje borbe".

    Titova ideologija je nakon pedesetak godina kolapsirala i Jugoslavija je ponovo postala poligon jednog varvarskog rata, čiji su korjeni bili u nacionalizmu koji je stvoren još u 2. svjetskom ratu a potom samo privremeno prikriven od strane komunista.

    26. april 2004. godine




    Vojna tajna - Komandant Savezničkih snaga

    J.P. (44)133(FINAL)
    24. maj 1944. godine


    Ratni kabinet - Štab za planiranje udruženih dejstava
    Jugoslavija - Snabdjevanje Srba


    U skladu sa instrukcijama, uz konsultaciju sa službom za specijalne operacije, razmotrili zapisnik Sekretara za inostrane poslove u vezi povećanja broja Titovih trupa u Srbiji.

    Trenutna situacija

    2. kao što pokazuje mapa u dodatku ovog izvještaja, Titovi partizani pokrivaju veće područje Jugoslavije, sa izuzetkom Srbije gdje uticaj Mihailovićevih snaga je još uvijek dominantan. Njegove srpske snage se sastoje od tri veće grupe, veličine 11.000 vojnika, dok makedonskih partizana ima oko 2.500 i locirani su u enklavama koje su prikazane na mapi. Ove jedinice su aktivne i već su im poslata izvjesna materijalno-tehnička sredstva. One su na idealnim lokacijama da ugroze Njemačke aktivnosti na Balkanu, posebno njihove komunikacije i rudnike sirovina.

    Značaj srpskog otpora

    3. Dvije strateški važne pruge, Beograd-Niš-Skoplje i Beograd-Kraljevo-Skoplje, prolaze kroz srpsku teritoriju. Ugrožavanje ovih komunikacija bi imalo ogromnu stratešku važnost pod ovim uslovima. Međutim, u slučaju povlačenja Nijemaca iz Grčke i Bugarske, važnost ovih komunikacija bi se značajno povećao.

    4. Najkvalitetniji hrom i 3/4 trenutnih potreba njemačke armije za kromom dolazi sa područja Skoplja i Grčke. Ukoliko pokret otpora presječe dotok ovog materijala u Njemačku, ovo će imati ogroman značaj za Saveznike.

    C.O.S. (44) 155. sastanak(0) C.O.S. (44) 412(0)




    Vojna tajna - Komanda Savezničkih snaga

    Sredina maja 1944. godine

    Lokacija Draže Mihailovića i njegovih četnika

    1. Draža Mihailović je trenutno u Doboju u Bosni, skupa sa njegovih 80 do 100.000 boraca. Ostali četnici su locirani u Istočnoj Bosni, Sloveniji i području Gorice u Italiji.

    2. Do kraja aprila 1944. godine, oko 3000 četnika se borilo iznad Fuime i Kočevlja. Oni koji se nalaze u Gorici su jako dobro primljeni od strane lokalnog stanovništva. U vezi naređenja koje su dobili od četničke Vrhovne komande, ovi ljudi namjeravaju da pređu rijeku Isozo i potraže utočišče u Italiji. Međutim, Titove jedinice su takođe stigle do ove rijeke i onemogućile njihov prelazak. Ove dvije jedinice su započele međusobnu borbu, ali je general Brejberg postavio svoje jedinice iz Novog Zelanda između njih i omogućio četnicima da pređu rijeku i oni su sada pod Savezničkom zaštitom.

    3. U ovom trenutku, oko 15.000 četnika je locirano oko Forlija i Cesena; oni su razoružani ali nisu zatvoreni. Među njima se nalazi i pop Đujić, koji se borio u Dalmaciji, iznad Knina.
  • cetnici- 78095 - 12.10.2012 : Novak Alimpić Beograd - best (3)

    Nema vojnika bez četnika


    cetnici- 72910 - 18.08.2012 : Novak Alimpić Beograd - best (0)

    O Draži Mihajloviću


    Dražino mučenje

    Prva velika Dražina greška je bila sprečavanje likvidacije lažnog Broza, tj. Valtera Jožefa, poljskog Jevrejina koga je engleska služba ubacila u zatvoru, nakon likvidiranja pravog Broza koji nije bio zagorac već Italijan, čiji su preci živeli u Sloveniji a potom u Zagrebu. U severnoj Italiji i danas postoji selo Brozzi, na severu te zemlje u blizini granice sa Švajcarskoj.

    Umesto da odmah u startu uništi crvenu kugu, Draža pravi savez sa satanom, koji će mu kasnije zabiti nož u leđa.

    Englezi ga stalno stopiraju da čeka, jer njima odgovara da se Hitler neometano snabdeva iz Grčke. Jer su Hitlera i hranili da se bije sa Rusima. U Bosni se krvarilo, to nikome nije smetalo.

    Dragišu Vasića dovodi u Štab, pa su tako i Staljin i Tito dobili uho u njegovoj centrali...

    Ne prelazi Drinu sa ozbiljnijim snagama da bije ustaše i da mangupi ne hvataju Srbe u partizane.

    Pri povlačenju, Momčilo Đujić gubi silno ljudstvo držeći Draži odstupnicu, da bi se Draža nešto kasnije uputio nazad u Srbiju. Ravnogorski pokret na Zelengori je likvidiran. Draža gubi i "jedinog sina" Voju...

    U isto vrijeme, Karađorđevići putem radio Londona traže od naroda da stupaju u partizane? A ginulo se po principu "za koga, za otadžbinu!"

    Dražin kraj

    Dražu su izdali Englezi, Karađorđevići, Dragiša Vasić, rođena ćerka, i pastorak, koji su bili "partizani". Žena mu Jelica, ljubav iz školskih dana, beše gravidna kada je uze za ženu. Onaj što šeta sa Vukom Ravnom gorom nije mu unuk. A nije ni Vuk Vuk, isto kao što nije bio ni četnik.

    Glavni šifrant između kralja i Draže, Nikola Milovanović, je izdao Dražu! Draža je bio oboleo od tifusa, pa je bio prilično zanemoćao. Čerčil je sa Titom i Nikolom Milovanovićem vabio Dražu na avion za prebacivanje u Italiju. Dolazi na pranjane, Englezi i preobučeni partizani ga uvode u avion sa pratnjom od tri čoveka, avion poleće... Avion se spušta u Tuzlu, to zlo Srpsko, a onda Dražu vraćajuu Beograd kao Čerčilov poklon Titu za rođendan!

    Po poletanju aviona, odmah brojna partizanska zaseda počinje sa vatrom. Poslednja četnička bitka i pogibelj.

    Nikola Milovanović je kompletnu četničku arhivu predao Titu, nakon čega je postao visoki oficir OZNE. Dobio je čak i kuću na Dedinju, ali mu je sin preminuo od raka - za njegovog zemana.

    Vrlo su interesanto pročitati knjige "Kroz tajni arhiv udbe 1 i 2"... Ja sam ih pročitao u šestom-sedmom razredu osnovne škole, a petnaest godina nakon toga sam saznao da je on taj izdajnik.

    Kada je Draža na suđenju, u mimohodu rekao Dragom Jovanoviću: "Izdade Nikola" nije mislio na Nikolu Kalabića!
    cetnici- 72894 - 18.08.2012 : Novak Alimpić Beograd - best (0)

    Početak bratoubilačkog rata


    Našoj Ravnoj gori je pretio slom. Četnici su tad bili "petmetkovići" i manje...

    Milan Kalabić, koji je izjavio da će lično ubiti sina Nikolu Kalabća, bio je jedan od komandanata Milana Nedića. On je lično prihvatio razbijenog Vučka Ignjatovića i predao mu komandu nad svojim jedinicama, jer je iskusan gerilac.

    U pomoć dolazi kralj svih četnika Kosta Pećanac.(1) Dolazi i Mita Ljotić. Nikola Kalabić, očajan zbog nedostatka municije, odlazi ocu Milanu. Milan vadi pištolj na sina: "Pucaj, pucaj, bolje ti, nego da me ubiju crveni! Pušta suzu i grli sina!

    Milan Kalabić od Nemaca vabi osam kamiona municije, da bi se tukao sa crvenima. Svih osam kamiona se istovara na Ravnoj gori.

    E, onda počinje "Alo Požega, cico lezi! Gaženje crvenih sas srbijanski opanci...

    Uključuju se Nemci, Nedić od četnika traži puštanje Nemaca i dobija ga. Crveni tek su u Foči stali.

    Partizani izmislili da su "veliki borci za ranjenike" a na Zlatiboru na Palisadu ostavili više od 500 ranjenika!

    Nemci sve ranjenike gaze tenkovima! Partizani nam dolaze u Srbiju preko Raške oblasti, tek sa Pekom kad Rusi bejase u Turn Severinu.

    Danas na Palisadu imućni gaze po nekadašnjem stratištu partizana, ostavljenih ranjenika.

    Porodica Kalabić je krvavo platila onih osam kamiona municije. Svi su sem Nikole zatočeni na Banjici. Milana su Nemci vukli po staklu, dok mu utroba nije ispala. Ako to nešto znači, Milan Kalabic je umirao lagano ali nije krik pustio.

    Vučka Ignjatijevića, komandanta Požege , ubijaju Ljotićevci u Novoj Varoši 1942. godine.

    Nikoli Kalabiću u Bosni ubijaju sina od 15 godina, mislim "Kurjakovi majevički partizani".

    Nikolu Kalabića crveni ubijaju u zasedi u okolini Valjeva, i na samrti Nikola ih je izradio i ratnu torbu uspeo da ćušne u septičku jamu nekog seljaka. Uspeo da sačuva saradnike od Udbinih ubica. Taj seljak nalazi torbu 1962. godine i nosi je UDBI ali više nije bila upotrebljiva. Ni njemu se ne zna za grob, sve ostalo su laži udbe.

    Komunisti su vodali i nekog glumca iz Valjeva i prikazivali ga kao Nikolu. Na slici, taj glumac stoji pokraj Mande, opakog partizana. Manda je bio visok 165, pa ako je po slici Nikola ima 170 cm visinu, a dobro je poznato da je on bio gorostas iz našeg plemena "Drobnjaka" i da je bio visok 195 cm. Na toj slici "Dražinih hvatača" jedan partizan ima šmajser sa nakrivljenom cevi, koji su Nemci pravili u maloj seriji za gradske borbe u Ukrajini. Ta klapa da se privuče Draži i da ga zezne? Lažu crveni kao psi!


    (1)Kosta Pećanac je bio čovek bez čijih akcija nikad ne bi mogao biti probijen Solunski front i odneta je brza srpska pobeda. Dobijen je 1. svetski rat u trenutku kada su Engleska i Francuska sa penkalom krenuli na potpis separatnog mira. Srbi su tada promjenili tok istorije!

    Nemački kajzer je napisao buugarskom kralju: "Izgubili smo rat zbog 60 hiljada srpskih vojnika? Sramota! Neviđena sramota. Neviđena sramota...
    cetnici- 72884 - 17.08.2012 : Novak Alimpić Beograd - best (0)

    O četništvu 90-tih godina


    Devedesetih godina prošlog veka došlo je do devalvacije četništva, poput srpskog dinara.

    Napominjem i da je ekipa kojoj sam se pridružio posle povlačenja bez borbe isto šešeljevska, ekipa normalnih boraca, vojničkog a ne folklornog karaktrera. To je bila jedinica kapetana Kule, ekipa za ponos i diku Srbije!

    To nisi mogao videti na suđenju Voji, već samo neposredno. Bez gvozdene discipline nema rata, nema pobeda, samo haos, dezorganizacija, povlačenja bez borbi, a na kraju i povlačenja u stilu "trči lola, trči"...

    Zapadna Slavonija je dozivela upravo to!

    A narod koji je birao brkatog šefa policijske stanice provincije, za VODJU, odveden je na Sremsku Raču. Moj Jovo Ratku Mladiću svaki dan palte sveće za zdravlje!

    Idi na stranu - |1|2|