fix
Logo
fix
Nalazite se na Forum-Najnoviji
Za dodavanje novih poruka na ovu stranicu kliknite ovdje

kazani - 92825 - 20.04.2015 : Ratko Obrenovic Detroit, USA - best (0)

KAZANI, 1992-1993. GODINE


IZ DOKUMENTACIJE KOMITETA ZA
PRIKUPLJANJE PODATAKA O IZVRŠENIM
ZLOČINIMA PROTIV ČOVEČNOSTI
I MEĐUNARODNOG PRAVA


Beograd, decembar 1996. godine

Pripadnici 10. (kasnije 110.) brdske brigade prvog korpusa Armije tzv. BiH su u periodu od 1991-1993. godine, prilikom racija, hvatali Srbe na sarajevskim ulicama i stanovima i odvodili ih na Trebevic na kopanje rovova. Srbi su se odatle retko vracali zivi. Na Trebevicu se nalazila pecina Kazani u koju su muslima-nski vojnici bacali tela Srba, koje su prethodno ubili ili zive Srbe, koje su usmrcivali i na taj nacin. Da bi unistili tela ubijenih Srba koja su bacali u provaliju Kazani, u nju su ubacivali stare gume i palili ih, a ubacivali su i krec. Bilo je i drugih mesta gde su bacani lesevi ubijenih Srba. Komandant ove jedinice je bio Musan Topalovic, zvani "Caco", koji je imao "elitnu cetu" u koju se primalo sa "upisninom", a "upisnina" je bila odsecena srpska glava. Pripadnici ove jedinice su glave zaklanih Srba izlagali u Osnovnoj skoli. Pripadnici ove brigade su neke Srbe ubijali i na taj nacin sto bi ih privezali za kamion i vukli ih sve dok ne izdahnu. Neke su, pak, ubijali na taj način sto bi ih vezali za dva automobila koji bi krenuli u suprotnom smeru, pa bi ih tako raščcerečili.

Pripadnici ove brigade su učestvovali i u snajperskom gađanju civila u srpskom delu Sarajeva. Komandant snajperske čete je bio Esad Tucaković. Jedan od snajperista je bio Čolak Refik, koji se javno hvalio da je lično od Alije Izetbegovića dobio na poklon snajperski karabin koji mu je ovaj doneo iz Beča.

U posetu ovoj jedinici su dolazili lično Alija Izetbegović, Haris Silajdžić i Biserka Turković koja je kasnije bila ambasador BiH u Zagrebu.

Okružni vojni sud u Sarajevu, čijem veću je predsedavao sudija Muhamed Podrug, zbog nekih od ovih ubistava je vodio krivični postupak protiv jednog broja pripadnika 10. brdske brigade. Tako je 23.12.1994. godine izrečena presuda po kojoj je bila izrečena kazna zatvora u trajanju od 10 meseci do 6 godina.

Zbog krivičnog dela ubistva iz čl. 36 st. 1 Krivičnog zakona BiH, a ne ratnog zločina, osuđeni su Zijo Kubak, Refik Čolak, Esad Tucaković i Mevludin Selak - na po 6 godina zatvora, Omer Tendžo i Akid Alibašić - na po 4 godine i 4 meseca zatvora, Senad Hasić, Samir Seferović, Sabahudin Žiga, Samir Ljubović, Esad Raonić i Senad Haračić - na po 10 meseci zatvora, Armin Hodže na 5 godina i 8 meseci zatvora, dok je Sead Kadić osuđen na 4 godine zatvora.

Mera obaveznog psihijatrijskog lečenja u medicinskoj ustanovi izrečena je protiv pet lica. Na glavnom pretresu je izneto da su sudsko-medicinski veštaci pronašli ostatke 29 izmasakriranih ljudskih leševa, ali su uspeli da identifikuju samo 8. Sud je našao da se radilo o takozvanom "običnom" ubistvu, a ne o ubistvu na svirep i podmukao način, kako je to bilo stavljeno okrivljenima na teret od strane javnog tužioca.

Posle samo godinu dana, pred Novu 1996. godinu svi su osuđeni bili pušteni na slobodu. Sam Mušan Topalović nije bio izveden pred sud pošto je, navodno, bio ubijen pri pokušaju bekstva. Pripadnici ove brigade, koji su vršili ubijanje civila, prethodno su ih protivzakonito zatvarali, mučili ih i sa njima nečovečno postupali, nanoseći im pri tom teške patnje i povrede. Sve to je bilo u funkciji istrebljenja srpskog naroda. Tako su, između ostalih, ubijeni i sledeći Srbi:

1. Vuk Sanja, stara 16 godina,
2. Vučurović Zoran (svedok 649/96).
3. Drašković Milena - koju su zaklali Samir Saferović i Suad Osmanović i bacili telo u provaliju "Kazan",
4. Jovanović Dušan - koga su noževima izmasakrirali pripadnici 10. brdske brigade i bacili u provaliju "Kazan",
5. Komljenac Radoslav, iz Sarajeva, Ulica Dragice Pravice 7/2 - koga je zaklao Mevludin Selak (svedok 649/96).
6. Komljenac Marina, iz Sarajeva, Ulica Dragice Pravice 7/2, supruga Dragoslava Komljenca - nju je zaklao Refik Čolak, a njeno telo je takođe bačeno u provaliju "Kazani" (svedok 649/96).
7. Lavrian Vasil, zaklao ga je Zijo Kubat, koji mu je odvojio glavu od tela, a telo gurnuo u provaliju "Kazan". U ubistvu je učestvovao i Ertan Hukelić.
8. Lavrian Jelena - Ana, od majke Olge Sciban, supruga Vasila Lavriana, kojoj je Suad Osmanović naredio da legne i da raširi noge a zatim joj je, dok joj je on gurao komad drveta u polni organ, Esad Tucaković upaljačem palio stidne dlake i na kraju je zaklao Tucaković Esad, odvojio joj glavu od tela i telo bacio u provaliju. U ubistvu je učestvovao i Ertan Hukelić.
9. Muminagic Zoran, star 17 godina,
10. Nikolić Ervin (ili Ergon), zvani "Eno" - kome je Samir Bejtić zabio sablju kroz vrat, a potom su ga ostali udarali noževima po telu dok ga nisu izmasakrirali pa mu je Samir Bejtić odvojio glavu od tela i bacio telo u provaliju "Kazan",
11. Radosavljević Branislav - njemu je Mušan Topalović odsekao glavu, a potom je telo bačeno u provaliju "Kazani",
12. Salipur Katarina, iz Sarajeva, Ul. Borisa Kidriča br. 3, supruga Predraga Salipura - njeno telo je posle ubistva bačeno u provaliju "Kazani",
13. Salipur Predrag, iz Sarajeva, Ul. Borisa Kidriča br. 3, koga je zaklao Nihad Hodžić, a Husein Hodžić mu je nožem odvojio glavu od tela koje je potom bačeno u provaliju "Kazani",
14. Šljivić Božidar (svedok 649/96).
15. Sciban Olga, majka Jelene Lavrian,

ISKAZI SVEDOKA

1. Svedok 806/95-18 navodi: "... Dok sam se nalazio u ćeliji broj 2 u Centralnom zatvoru u Sarajevu (april 1993 - septembar 1995. godine), izvesno vreme su u toj ćeliji boravili i pripadnici jedinice Topalović Mušana zvanog "Caco" i njegovog zamenika Delalić Ramiza zvanog "Ćelo 2", i to: Hatić Alen i Kapetanović Emir. U prostoriji za dnevni boravak razgovarao sam sa Kapetanović Samirom i Kulenović Harisom. Hatić je u zatvoru bio zbog krađe, Emir i Samir zbog oružane pljačke sa ubistvom neke dece, a Haris Kulenović kao saučesnik. Sa Hatićem i Kapetanovićem sam vodio razgovor i oni su pričali da su učestvovali u mnogim akcijama kao pripadnici navedene jedinice, kada su hvatali mnoge Srbe u Sarajevu i odvodili ih na kopanje rovova. Tada su, prema njihovim rečima, mnogi Srbi ubijeni. Njihovi leševi su odvoženi na mesto zvano "Kazani", iznad naselja Bistrik u Opštini Stari Grad. U ove "Kazane" su bačani u slojevima i, kako su objasnili, prvo bi bacali 30-40 leševa, zatim preko njih živi kreč, a preko kreča jedan sloj zemlje i tako redom. Prema njihovim rečima, bilo je deset slojeva..."

2. Svedok 344/96-3, lekar koji je rođen i radio u Sarajevu, svedoči: "...Ja sam od 3. januara do 15. juna 1994. bio u Centralnom zatvoru u Sarajevu. U to vreme tu su bili zatvoreni pripadnici jedinice Mušana Topalovića "Cace" i Ramiza Delalica "Ćele". Oni su otvoreno pričali o zločinima koje su počinili nad Srbima u Sarajevu. Amir Jusović zvani "Fifa", Ertan Hukelić, zvani "Eso" i "Kliker", koji je imao jedno veštačko oko i "Cipsa" pričali su dosta o zločinima koje su izvršili na mestu zvanom "Kazani" kod Sarajeva. Sam "Cipsa" je pričao da je na "Kazanima" nađeno 124 ili 138 ličnih karata sa srpskim imenima. Tokom mog boravka u zatvoru, većina njih je oslobođena izdržavanja kazne i puštena na slobodu. Pre mog hapšenja, u jesen 1993. godine, saznao sam da su iz svog stana u Pionirskoj ulici br. 31 odvedeni roditelji mog školskog kolege Vaso i Jelena Lavrian i Jelenina majka Olga Sciban. Pokušaj njihovih prijatelja i suseda da saznaju šta je sa njima, bio je bez uspeha. Tek tokom boravka u Centralnom zatvoru, saznao sam od pripadnika Topalovićeve i Delalićeve jedinice da je za ubistvo porodice Lavrian odgovoran Eso - "Kliker" koji je pričao da je lično ubio članove porodice Lavrian na mestu zvanom "Kazani" i to Vasila klanjem, a Jelena je ubijena nakon mučenja, tako što joj je stavio kramp u vaginu, posle čega je, koliko se sećam, bila spaljena. Pretpostavljam da su članovi porodice Lavrian likvidirani zato što je njihov sin, kao radio-amater, imao radio stanicu u stanu, pa su ih zbog toga teretili da su održavali veze sa Srbima. Od više lica u Sarajevu saznao sam da su muslimani u tunelu Vratnik na Bembaši ubili 400 Srba. U tom kontekstu se pominje i tunel Ciglana..."

3. Svedok 649/96, koji je pratio ovo suđenje u Vojnom sudu u Sarajevu, svedoči: "...Kazani se nalaze na levoj obali Miljacke, između Bembaše i Bistrika. Do tog mesta može se doći iz pravca Ugostiteljske škole, a odatle do Kazana se mora ići peške oko 150 m. Mesto Kazani je dobilo naziv po tome što se u stenama nalaze duboke jame i provalije. Uhapšeni Srbi dovođeni su na to mesto gde su klani, pa su im odsecane glave i bacane u jednu jamu, a tela u drugu jamu. Lećševe su identifikovali lekari patolozi Ilijaz Dobrača i Hamzo Zujo, koji su na sudu izjavili da su pronašli veliki broj leševa u fazi raspadanja čiji identitet nisu utvrdili. Pominjali su samo žrtve Radoslava Komljenca i njegovu suprugu Marinu, Zorana Vučurevića, Sergeja Lavriana i njegovu suprugu Anu, Duška Jovanovića, Ergona Nikolića, Božidara Šljivića i Milenu Drašković. Karakteristično je bilo svedočenje na ovom suđenju supruge Božidara Šljivića - muslimanke po nacionalnosti, koja je pored ostalog izjavila da je videla preko 200 leševa sagorelih i u fazi raspadanja, među kojima je pronašla leš svoga supruga. Među optuženima je bila i Đurđina Škorić iz Tutina, ali je tužilac odustao od njenog gonjenja, pa je saslušana u svojstvu svedoka za ubistvo Božidara Šljivića. O suđenju počiniocima ovog zločina pisalo je sarajevsko Oslobođenje i Večernje novine od 24.12.1994. godine. U vezi masovnog ubistva na Kazanima i motiva za te zločine interesovao sam se kod nekih muslimana i oni su mi objasnjavali da su ta klanja vršena radi polaganja mudžahedinske zakletve. Po njima kandidat za ovu zakletvu morao je zaklati određen broj Srba i jesti pečene džamijske golubove..."

4. Svedok 341/96-1, student iz Sarajeva, svedoči: "...U Centralnom zatvoru sam od Idriza Dragolovčanina iz Sjenice saznao da je on lično pobio mnoge Srbe i da ih je bacio u jamu na lokalitetu "Kazani" ispod Trebevića. On je imao neku funkciju u Patriotskoj ligi, a bio je i pripadnik 110. brigade Mušana Topalovića zvanog "Caco"..."

5. Svedok 281/96-9, penzioner iz Sarajeva, koji je napustio Sarajevo početkom 1996. godine, svedoči: "...Poznat mi je i takozvani slučaj Boguševac ili "Kazan" na Trebeviću. Tu su bila organizovana dva punkta za ubijanje Srba. U prvom punktu zvanom "Kazan" ubistva su vršena klanjem i sabljom, koja je bila dugačka 80 cm, a na drugom punktu, koji se nalazio prema Kozijoj ćupriji, Srbi su ubijani udarcem u glavu tupim predmetima. Glavni izvršilac je bio Suad Osmanović, od oca Osmana iz Sarajeva. Ovoj grupi je sudio Okružni vojni sud u Sarajevu pod predsednikom veća, sudijom Muhamedom Podrugom. Na pretresu su saslušani sudski veštaci Dobraca Ilijaš i Zujo Hamzo. Ovi veštaci su izneli da je veliki broj leševa bio zapaljen i u fazi raspadanja i da zbog toga nisu mogli biti identifikovani. Tačan broj ubijenih Srba nije mogao biti utvrđen, jer su ubistva vršena od početka rata pa sve do januara 1993. godine. Posebno velike zločine nad Srbima u Sarajevu su činile organizovane grupe muslimana predvođene Ismetom Bajramovićem zvanim "Ćelo" i Mušanom Topalovićem zvanim "Caco", sve do njihovog hapšenja krajem 1993. godine. Oni su često upadali u srpske stanove, odvodili Srbe koji se više nikada nisu vratili i pljačkali imovinu. Čak su dolazili i u zatvore i odvodili zatvorene Srbe pod izgovorom da vrše razmenu. Ali većina izvedenih je poubijana..."

6. Svedok 478/96-27, koji je u sarajevskim logorima bio od aprila 1992. do januara 1996. godine, sa izuzetkom boravka na slobodi od svega mesec dana na kraju 1994. godine, svedoči: "...Dok sam boravio u "Viktoru Bubnju" i Centralnom zatvoru bio sam u prilici da izvesno vreme provedem u ćelijama zajedno sa pripadnicima tzv. 10. brdske brigade, kojom je komandovao Mušan Topalović zvani "Caco". Među tim licima su bili Nermin Hatić, Alen Hatić, Sejo i Zijo Kubat, Sejo Kadić i Nermin Narandžić. Ta lica su izvesno vreme mislila da sam ja musliman i da se kao kriminalac nalazim u ovom zatvoru, pa su u mom prisustvu slobodno pričali o svojim zločinima koje su počinili nad Srbima. Pričali su da su masovno učestvovali u pokoljima Srba u Sarajevu i da su njihove leševe bacali na mestu zvanom "Kazani" na padinama Trebevića. Sa nekima od njih sam bio izvođen na fizičke radove u grad. Jednom prilikom, kada sam zajedno sa Alenom Hatićem bio na kopanju kanala za električne kablove na padinama Trebevića, on mi je pokazao jamu u koju su bacali leševe Srba. To mesto bih i sada mogao da pokažem. Rekao je da je to samo jedno od mesta gde su bacali leševe Srba. Tokom tih razgovora sam imao utisak da su se oni utrkivali da ispričaju ko je od njih više ubistava počinio. Govorili su da su ubistva najčešće vršili klanjem. Preko gomile leševa su bacali zemlju, a zatim nove leševe. Među stražarima u Centralnom zatvoru i logoru "Viktor Bubanj", nalazio se i Sarija Miralem. On je takođe bio pripadnik oružane grupe Topalovića i komandir jedne od njegovih jedinica. Učestvovao je u izvršenju zločina nad Srbima u slobodnom vremenu, kad nije bio na dužnosti u zatvoru. Dok su oni boravili u zatvoru, Sarija je bio stražar i zajedno sa njima je komentarisao svoje učešće u zločinima u mom prisustvu. On je i sada zaposlen kao stražar u Centralnom zatvoru. Oni su pričali da je u njihovim zločinima neposredno učestvovao i zamenik Topalovića, Senad Pecar, koji nije bio hapšen a sada se nalazi u Sarajevu i pripadnik je muslimanske armije u činu pukovnika. Ova lica su u mom prisustvu pričala da je u progonu i ubistvu Srba u Sarajevu zajedno sa grupom Topalovića učestvovala i 9. brdska brigada pod komandom Ramiza Delalića "Ćele", poznatog ubice Nikole Gardovića. Delalić se pojavljivao neposredno u emisijama sarajevske televizije u kojima se otvoreno hvalio da je učestvovao u ubistvu Nikole Gardovića. Jednom je na televiziji bio u društvu sa ministrom unutrašnjih poslova Jusufom Pušinom. Čak se sa njim i zagrlio..."

INDICIJE O IZVRSIOCIMA:
1. Topalović Mušan, zvani "Caco", komandant "elitne čete" 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,
2. Seferović Samir, zvani "Ceble", star oko 30 godina, pre rata radio u preduzeću "Neretva" u Sarajevu, komandant bataljona 10. brdske brigade, protiv njega vođen postupak zbog ubistva šestoro Srba,
3. Delalić Ramiz zvani "Ćelo 2", zamenik Mušana Topalovića, učestvovao kao komandant "9. brdske brigade" Armije BiH, zajedno sa Topalovićem u progonu i ubistvu Srba u Sarajevu. Sada drži piceriju u bivšoj prodavnici "Slatko ćoše" na Baš-čaršiji.

4. Abduli Ramo,

5. Alibašić Asif (ili Akid), pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije Bih,

6. Bejtić Samir, rođen 14.01.1969. godine u Gračanici, od oca Rama, nastanjen u Sarajevu, Ul. Džeka br. 36,

7. Gezo Osman, rođen 13.12.1959. godine u Sarajevu od oca Mustafe, nastanjen u Sarajevu, Ul. Bostarići br. 26, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

8. Dorić Ekrem, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

9. Dragolovčanin Idriz, iz Sjenice, imao neku funkciju u Patriotskoj ligi, pripadnik 110. brigade Mušana Topalovića. Pobio mnoge Srbe i bacio ih u jamu na lokalitetu "Kazani" ispod Trebevića.

10. Žiga Sabahudin, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

11. Žiga Samir,

11. Jusović Amir zvani "Fifa",

13. Kadić Esad,

14. Kadić Sead - Sejo, zvani "Guz", pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

15. Kapetanović Emir, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

16. Kapetanović Samir, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

17. Kapetanović Sead zvani "Čupo",

18. Kubat (ili Kubak) Zijo, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

19. Kubat Sejo, član štaba Topalovića,

20. Kulenović Haris, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

21. Ljubović Samir, zvani "Mićo", pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

22. Narandžić Nermin, početkom 1996. godine bio u zatvoru,

23. Numić Haris, zvani "Hare", rođen 12.08.1964. godine u Sarajevu, od oca Nedžada, nastanjen u Sarajevu, Ul. VI Proleterske brigade br. 3, pripadnik 10. brdske brigade,

24. Osmanović Suad, pre rata student, iz Sarajeva, sa stanom u Triglavskoj ulici, od oca Osmana, pripadnik 10. brdske brigade Armije tzv. BiH, sada u Zenici i u mudžahedinskoj jedinici.

25. Pecar Senad, zamenik Topalovića, sada pukovnik Armije BiH,

26. Raonić Esad,

27. Raonić Muhidin, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

28. Raonić Senad, zvani "Maskirni", pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

29. Raonić Fahrudin, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

30. Sadović Ismet, rođen 29.03.1964. godine u Bitoli od oca Hamde, nastanjen u Sarajevu, Ul. 6. novembra br. 56, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

31. Sarija Miralem, stražar u Centralnom zatvoru i "Viktoru Bubnju", u slobodnom vremenu učestvovao u akcijama Topalovica,

32. Sejo, zvani "Troguz", ubio 58 Srba,

33. Selak Mevludin, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

34. Tadić Senad,

35. Tendžo Omer, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

36. Topolović Emir,

37. Topalović Džemo, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

38. Turčalo Meho, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

39. Tucaković Esad, zvani "Eso", pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH, komandant snajperske čete,

40. Haračić Senad, rođen 20.06.1963. godine u Sarajevu, od oca Fadila, nastanjen u Sarajevu, ul. Hriste Boteva br. 6, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

41. Hasić Esad, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

42. Hasić Senad, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

43. Hatić Alen, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

44. Hatić Nermin, predratni kriminalac, početkom 1996. godine bio u Centralnom zatvoru u Sarajevu,

45. Hodžić Armin, rođen 16.02.1973. godine u Sarajevu, od oca Seada, nastanjen u Sarajevu, ul. Mujkanovića br. 2-a, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

46. Hodžić Nihad, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

47. Hodžić Husein, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

48. Hukelić Ertan, zvani "Eso" i "Kliker", koji je imao jedno veštačko oko, učestvovao u ubistvu porodice Lavrian,

49. "Cipsa",

50. Čolak Refik, pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH,

51. Školić Đurđica (ili Škorić Đurđica), rodjena 27.04.1951. godine u Kutini, od oca Đure, nastanjena u Sarajevu, ulica Alifakovac br.1/2, bila pripadnik 10. brdske brigade tzv. Armije BiH.




Idi na stranu - |listaj dalje|