fix
Logo
fix
Nalazite se na Forum-Najnoviji
Za dodavanje novih poruka na ovu stranicu kliknite ovdje

poturice - 87869 - 28.12.2013 : Mihailo Danilović Majur, Šabac - best (2)

Srbi muslimani o srpstvu - potomstvu


SRBI MUSLIMANI O SRPSTVU - POTOMSTVU

(pesme s kraja 19. i početka 20. stoleća)




Omer Skopljaković: Ž E Lj A

...Dušmane mrzi, a Srpstvo ljubi,

Tako mi sine ti bio živ,

Pane li babo u borbi ljutoj,

Osvet- ga sine, sokole siv...




Srbin Avdo Karabegović: OH, TA LjUBIM TE-

...Tako mi pravde

Višnjega Boga

Tako mi srpskog

Imena moga-

Protivu islama,

To ništa nije,

Sin Otadžbinu,

Ljubiti smije.



Omer-beg Sulejmanpašić-Despotović: SRPSTVU

Iz mog srca, iz plamenih grudi,

Iz uzdaha, iz duše, iz snova,

Tebi Srpstvo, moja srećo draga,

Leti, evo, laka pjesma ova!-



Suza čista; suza duše moje,

Suza, što me milom bratstvu veže,

Suza vjernaljubavi i krvi,

Tebi, Srpstvo, što me vječno steže!



Aliverić Tuzlak: ZNAM JE ŠTA SAM




- Evo pjesme, nije vješta

Al- za svojim leti jatom.

Nemojte me više vr-jeđat-

Zovite me Srbom, bratom!



Nuridin Ibnul-Hadžer: PJESMI




Uzdiži se, pjesmo moja,

Iz plamenih, srpskih grudi,

Smjelo leti kroz krajeve,

Đe god sl-jepi guslar gudi!



Uz gusala glase mile,

Đegod čuješ da se poje,

Tu slobodno spusti krila,

Tu ćeš naći braće moje-



Al- međ-njima ako vidiš,

Ko te krivim okom gledi,

Tog se kloni! Izrod to je,

Tomu demon stope sl-jedi.



Uzdiži se pjemo moja,

Iz plamenih, srpskih grudi,

Smjelo leti kroz krajeve,

Đe god sl-jepi guslar gudi-



Aliverić Tuzlak: SRPSKI JEZIK

pesma protiv austrijske odluke da se srpski jezik zove "zemaljski" - kasnije i "bošnjački"



Srpski jezik, rajski jezik -

Ne što njime zbori raja,

Već za to, što u sebi

Sve miline zvuka spaja.



Srpski jezik, rajski jezik -

Znaš kako s- u duši hori,

Kad nam majka, kad nam sestra,

Kad nam ljuba njime zbori.



Srpski jezik, rajski jezik -

Znaš kako nas on potresa,

Kad nam guslar njime pjeva,

Te nas diže u nebesa.



Srpski jezik, rajski jezik -

Rane vida, l-ječi bole,

Znaš kako nam duši prija

Kad nas, starci njim sokole.



Srpski jezik, rajski jezik -

Za to velim, što da krijem:

Svaki onaj Bogu gr-ješi,

Ko ga zove zemaljskijem.



Ovako veličanstvene stihove srpskom jeziku, verovatno, nije moguće pronaći u delima drugih srpskih književnika - pravoslavne ili rimokatoličke vere.



Da je ova pesma treperila u udžbenicima Jugoslavije, bila bi kadra da suzbije ludilo u filološkoj nauci, u kojoj se, nenaučno, srpski jezik prozva i "srpskohrvatskim" i "hrvatskosrpskim", i "hrvatskim", i "bošnjačkim", i "bosanskim", i "crnogorskim"- A da su negovana i druga (iz literature uklanjana) dela Srba muslimana i Srba katolika, ne samo da se srpski jezik ne bi ovoliko puta preimenovao, nego se ni Srbi ne bi osipali i gradili nove nacije - hrvatsku, muslimansku, bošnjačku, crnogorsku- Ne bi se ni otuđeni delovi srpskog naroda tako lako povodili za interesima velikih sila i kidisali na saplemenike verne svojoj naciji i svojoj državi - ne bi onako suludo, da to podvučemo, razbijali svoju državu u ratovima od 1990. do 1999. godine. Razbijali su je u ime globalista iz SAD i Zapadne Evrope, a iz tih država (od krstaških ratova, preko kolonijalnog istrebljenja naroda na rasnoj osnovi, do koncentracionih logora smrti u Drugom svetskom ratu) nikad ništa dobro nije stizalo drugim narodima i drugim državama. Kao što su sakrivana rodoljubiva književna dela Srba muslimna, tako je u Drugoj Jugoslaviji bilo zabranjeno čitati dela Svetog Vladike Nikolaja Velimirovića. On će, pre groznog Drugog svetskog rata, naslutiti šta Evropa znači u svetskim razmerama, pa će, 9. januara 1920, na Kraljevskom koledžu u Londonu, izgovoriti:



"Evropa je pomračila izvor svetlosti, izgubila pravi put i postala nesiguran vodič čovečanstva u budućnost".



Ovakve Evrope (i Amerike), bili su svesni i mnogi Srbi muslimani u vreme separatističkih ratova u Jugoslaviji. Svrstavali su se u vojne redove pravoslavnih Srba, nadajući se da će se sačuvati zajednička država istorodnog naroda - podeljenog na tri konfesije. Mnogi su, kad je krvoproliće doseglo zabrinjavajuće razmere, shvatili da se muslimani, pravoslavni i katolici nikad nisu međusobno krvili na srpskoj zemlji, dok to nisu organizovale velike sile Evrope i Azije. Toga će, narednih godina, biti svesni i oni, u sve tri konfesije, koji još misle da smo jedni drugima uzrok svakog zla u prošlosti - i da ćemo to biti i u budućnosti.



Da bismo ove slutnje odagnali, morali bi državnici i intelektualci i muslimana, i pravoslavnih, i katolika vratiti u udžbenike i literaturu ove sakrivene pesme Srba muslimana i mnoga druga sakrivena dela - rodoljubivih poruka. A iz literature, treba da izbace sve ono što vodi u zabludu. I tako prisutan falsifikat o poreklu muslimana - većina autora piše da su Turci islamizovali Slovene u srpskim zemljama. Kakva naivna podvala, a opstaje. Jednostavno, Turci nisu mogli u srpskim zemljama islamizirati: Ruse, Čehe, Slovence, Bugare, Beloruse, Poljake- Mogli su samo Srbe. A Hrvate su islamizirali samo u Zagorju, tamo gde su povremeno prodirali i kraće se zadržavali. Hrvati nikad nisu živeli na prostoru gde se govori srpski jezik - o kojem tako čarobno peva Srbin musliman - Aliverić Tuzlak. A kad se bude znalo sve o srpskom jeziku, lako će se pronaći i istorijska dokumenta o tome da su Turci, u 15. i 16. stoleću, iz Dalmacije i Krajine prognali Srbe, a ne Hrvate, kako to piše u udžbenicima prethodne dve Jugoslavije.



Istina će osvestiti i ujediniti Srbe sva tri zakona - evropski intelektualci 19. stoleća su govorili o Srbima tri zakona, a ne samo Vuk Karadžić, kako to krivotvore mnogi srpski protivnici. Ima dobrih znakova za opšte srpsko osvešćenje. Pored navedenih primera Srba muslimana u vojsci generala Mladića, treba odati veliko priznanje umetniku svetskog glasa Emiru Kusturici. Obavestio je da je Srbin i podigao je srpsku pravoslavnu crkvu - nastavljajući rodoljubivo delo Sinan-paše Sijerčića.



A da Sinan-paša Sijerčić nije usamljen u isticanju svog srpstva u 18. i 19. stoleću, videćemo u delu književnika Jove Bajiće, kojeg ovde često spominjemo. On svedoči da su muslimani Hercegovine, Bosne, Crne Gore, Raške, Metohije i Kosova na službi u Carigradu, u 19. stoleću, ispoljavali svoju pripadnost srpskoj naciji. To su: pljevaljski muftija Šemsekadić, Ibrahim efendija Đumušić, Šahipašić iz Banje Luke, Mehmed Ali-paša Rizvanbegović, Osman Mazhar-paša Čengić, Halid-beg Resulbegović, Mehmed-beg Jajčanin, Bećir-aga Bihorac, Omer-aga Plava, Zećir-aga Nikšić, Emin-aga Travničanin, Ali Fehmi efendija Šabić, Ali Šefket efendija Alićehajić, Mehmed Dizdarević iz Ljubinja, S. Trto iz Donjeg Fakufa, Alićehajić iz Travnika, Adem Brkić iz Mostara, M. Fočo iz Sarajeva, M. Skopljak iz Bugojna, itd.



Za bolju budućnost celokupnog srpskog naroda, neka živi poruka pesnika Omer-bega Sulejmanpašića - Despotovića. Greh je, i pred Bogom i pred Alahom, ogrešiti se o nju. Pogledajmo:



USTAJTE BRAĆO!



Teška je muka robovat, braćo,

Na licu ropski nositi sram,

Ustajmo, braćo, na borbu svetu

Dušanov treba ponovit- hram-



- Oj, Srbe, brate, pruži mi ruku,

Priznaj mi, dragi, da sam ti brat!

Zajedno ko dva hajdemo lava

Prot- crnog vraga voditi rat!



- Spasite djecu, spasite narod,

Daće nam pomoć i dragi Bog!

Jer Alah dragi uvijek čuva

I štiti roba pravoga svog!



A njegova pesma Želja je takvog kova da bismo grešni bili ako je ne bismo uneli u štivo ove rodoljubive namene:



ŽELjA



Kroz srpski svijet, kroz svijet cio

Svakoga brata pozdravi mog,

Ta svi smo sinci jednoga doma,

Poštena srpskog svi doma svog.



Nek ista miso grije nam grudi,

Kad ista bolja tare nam vrat,

Poštena želja u Srpstvu milom

Da smo svi svakom: ko bratu brat.




Izvor: Srpska politika




Idi na stranu - |listaj dalje|