fix
Logo
fix
Nalazite se na Forum-Najnoviji
Za dodavanje novih poruka na ovu stranicu kliknite ovdje

rat_vlasenica - 73234 - 29.08.2012 : Jovan - best (2)

Birač i srednje Podrinje


Jurišni odred Vlasenica, je bila jedinica koja je nastala krajem 1992. godine. Ovo je bila udarna igla tokom proljetne ofanzive na Cersku (ostaci vlaseničke opštine) i Konjević Polje (ostaci bratunačke opštine) 1993. godine.

Ova dva uporišta smatrana su se jednim od najelitnijih u tadašnjoj tzv. srebreničkoj subregiji koja se prostirala od Žepe do Snagova u zvorničkoj opštini, a od sela Sapne u zvorničkoj opštini, tadašnjeg ruba tuzlanskog okruga odnosno zone muslimanskog 2. korpusa bili su udaljeni svega 20-ak kilometara vazdušne linije.

Početkom rata u selo Konjević polje dolazi Nurif Rizvanović sa 500 mladića naoružanih do zuba, nakon jednogodišnje obuke u Hrvatskoj kod tadašnjih "Zengi".

Ovo selo je bilo direktno povezano s mrežom sela zvanih Cerska, a u koje se smjestilo i muslimansko ratno rukovodsto iz Vlasenice na čelu sa Bećom Mekanićem. Cerska je bila jako muslimansko uporište.

Tokom Božića 1993. godine, kada je palo selo Kravica, došlo je do kulminacije moći Nasera Orića, ali i očaja, prije svega, Bratunačke brigade koja se našla pred totalnim raspadom.

Naredbom GŠ VRS na područje Bratunca se dovodi kompletna jedinica "Pantera", sastavljena od boraca koji su se već odavno prekalili na Brčanskom ratištu. Panteri su bili i najzaslužnijih što je Brčko na početku rata ostalo pod srpskom kontrolom.

Ovo pišem jer treba da se zna da su jedinice iz istočnog dijela Republike Srpske zaslužne za uspostavljanje Koridora. Uz svo herojstvo i poštovanje prema Krajišnicima, vjerujem da bi se oni zaustavili kod Gradačca da nije bilo "Pantera" i njima sličnih.

Srpska proljetna ofanziva 1993. godine na srebreničku subregiju jedino je bila moguća iz pravca Vlasenice i djelimično iz Zvornika. Ove brigade su imale stabilne situacije u svojim redovima. Napominjem da je Zvornička brigada smogla snage da održi stabilnost u svojim redovima i nakon stravičnog poraza 6. novembra 1992. godine na Glođanskom brdu, kada je poginulo 126 srpskih boraca.

Jurišni odred je nastao od boraca sa područja Vlasenice i tokom 1993. godine pod vođstvom Miše Pelemiša pretvorio se u respektabilnu jedinicu koja je odlazila i na Višegradsko ratište da krpi rupe prilikom muslimanskih derneka i vojnih uspjeha na Rogatičko-višegradskom ratištu.

Tokom osvajanja Cerske i Konjević Polja u martu 1993. godine od strane jedinica iz Vlasenice, glavni teret je pao na Jurišni odred iz Vlasenice i sve zasluge treba da idu upravo njima. Veliki doprinos u uspjehu akcije dala je i podrška sa zvorničke strane uz pomoć "Pantera".

Da napomenem da je Mauzer bio Arkanovac, a naučene vještine ratovanja je znao dobro prenijeti na svoje borce.

Voljeli ih ili ne, Arkanovci su bili srpska vojna elita. Njih su se Glavaš i Osječani bojali kao guje. Priče o njihovim ratnim zločinima su navikane i samo su dio folkora muslimanske propagande. Ne mogu da kažem da ih nije bilo, jer kao u svim drugim jedinicama na sve tri strane, uvijek je bilo pojedinaca koji se u pojedinim momentima otmu kontroli.

Ipak, treba istaći da su Naser i njegovi mudžahedini bili najveći zločinci u čitavoj Erceg Bosni. Takva svirepost prema ratnim zarobljenicima, veoma često praćenu dugotrajnim patnjama, nije zapamćen na našim prostorima.

Slični zločini su se desili i u srednjem i gornjem Podrinju. Sjetimo se samo Jabuke ili Jošanice.

U jednom momentu, Jurišni odred je brojio oko 250 boraca, pa su prilikom kretanja u akciju znali zarlaukati opasno. Dao bi sve na svijetu da su oni mogli biti na nekom boku u Vozućoj u septembru 1995. godine, uz Vukove sa Drine i Specijalnu policiju. Ne bi danas po portalu Patriotske lige i Avaza bilo bajki o slavnim muslimanima na Vozućoj i slične mitomanije.

Doveli linijaše iz Prnjavora mudžahedinima na noge.

Zato će mi uvijek ostati gorčina na ovaj rat kad gledam muslimane kako likuju, npr. u vezi Vozuće, ili kada kažu da su mogli zauzeti Banjaluku...

Jer, opet napominjem, uz hroničan nedostatak ljudstva i potpunu ostavljenost na milost i nemilost od strane Srbije (naročito u 1995. godini) stvari nisu mogle biti mnogo drugačije.

Naravno, treba napomenuti da su čak i u ta najteža vremena uz nas bili časni vitezovi, rijetki dobrovoljci iz Srbije. Među njima je bio i Novak iz Beograda, koji je na ovom portalu napisao jedan odličan post o akciji na Goražde 1994. godine.

P.S. Čuo sam i ja da su Fočaci bili opasni borci.




Idi na stranu - |listaj dalje|