fix
Logo
fix
Nalazite se na Forum-Najnoviji
Za dodavanje novih poruka na ovu stranicu kliknite ovdje

pozdravi_ilijas - 23987 - 08.03.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Pozdrav za Srđana Vukovic


Srđane,

mislim da znam ko si. Bio sam u vašoj kući u Srednjem prilikom sahrane Tvog oca, a sa ocem sam se češče sastajao. Posjećao sam Ti djeda i babu dok su bili živi u Bijeljini. Sada sam u kontaktu sa tvojim stricem, takođe, u Bijeljini.

Ako ne griješim, puno pozdrava od Velimira.
vojnicko_groblje - 23983 - 07.03.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Vojničko groblje


Svaka čast Raletu Kovač na ovakvoj intervenciji. Tako bi trebali svi koji znaju za neke promjene da ih jave na ovakav način.

Međutim, ja želim da kažem sljedeće:

Moji podaci o sahranama poginulih boraca Ilijaške brigade temelje se na dokumentaciji Brigade prije izlaska Srba iz Ilijaša i prije ukidanja Ilijaške brigade.

Niko mene ne obavještava niti sam ja ta ličnost koju treba obavještavati o promjenama. Ovi spiskovi su jedna dobra osnova da ponuka i druge da javljaju promjene, evo ovako kao što si to Ti uradio.

Praveći sada svoje spiskove ja sam kontrolisao na stranici "Groblje SRK" koji su borci preneseni u Vojničko groblje u Sokocu.
Normalno, tamo nisam mogao naći Milorada Save Trifković koji je prenesen u groblje Dikalji-Romanija i Raska Krste Košarac koji je prenesen u Višegrad.

Previdio sam Milivoja Novice Lakić. Za Rajka Novice Lakić sam napisao samo da nam se ne slaže godina rođenja, a ne i da nije prenesen.

Što se tiče Danila Miloša Lazarević i Vlastimira Blaške Rajić, ja ih nemam u evidenciji poginulih boraca Ilijaške brigade. Trebali ste napisati kada su poginuli i kojem bataljonu su pripadali. Ovo zbog toga što je:

  1. Semizovački bataljon ušao u Ilijašku brigadu 14. 11. 1992. godine i ponovo izašao u oktobru 1994. godine.
  2. Što su Okruglički i Nišićki bataljoni bili u Ilijaškoj brigadi bili do 14. 11. 1992. godine i od 18. 9. 1993 do oktobra 1994. god.
  3. Što su čete Visojevica i Kalauzovići bile u bataljonu Srednje Iilijaške brigade od 3. 2. 1993. do oktobra 1994. godine.


Svi borci koji su poginuli iz tih jedinica u vrijeme kad iste nisu bile u sastavu Ilijaške brigade, ja ih nemam u svojoj evidenciji niti trebaju biti.

U koliko još neko uoči nedostatak imena u mojim spiskovima, neka prvo provjeri na osnovu napred navedenih podataka da li je borac pripadao Ilijaškoj brigadi.

Pozdrav,
Velimir
vojnicko_groblje - 23976 - 07.03.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Dopune i prijedlozi


Željko,

Pregledao sam stranicu "Groblje SRK" i pronašao da nedostaju sljedeći podaci kod imena boraca Ilijaške brigade:

  1. Duško Alekse Barjaktarević - 1970 - 1994
  2. Milenko Dušana Bilal - 1962 - 1995
  3. Petar Vladimira Bilal - 1940 - 1995
  4. Radenka Petra Bilal 1969 - 1993
  5. Vukan Ljubomira Bilal - 1959 - 1995
  6. Tihomir Rajka Bujak - 1965 - 1992
  7. Radomir Boška Bukarac - 1964 - 1992
  8. Radoja Stojana Eskić - 1947 - 1995
  9. Bojan Bogdana Govedarica - 1969 - 1994
  10. Todor Vojislava Jeftić 1948 - 1992
  11. Kapetanović Mihajla Svetomir, a kod Tebe piše Svetozar 1941 - 1992 On je poginuo 10. 06. 1992. u masakru na Čemernu kada je spaljen.
  12. Janko Milorada Košarac - 1973 - 1994
  13. Anđelko Marka Kesmanović - 1940 - 1992
  14. Milenko Uroša Lazarević - 1946 - 1994
  15. Đorđe Davida Mališanović, a kod Tebe piše Đorđija - 1952 - 1992
  16. Radomir Neđe Marić - 1938 - 1994
  17. Jovo Nikole Mirković - 1945 - 1995
  18. Zdravko Stojke Mirković - 1948 - 1992
  19. Branka Rajka Motika - 1970 - 1993
  20. Zoran Veselina Ostojić, a kod Tebe piše Vese - 1956 - 1994
  21. Borislav Milorada Radišić - 1963 - 1992
  22. Srđan Mirka Radić - 1960 - 1992
  23. Rajko Vladimira Rašević - 1969 - 1993
  24. Borko Vojina Stanković - 1954 - 1992
  25. Savo Slavka Subotić - 1969 - 1992
  26. Momir Bogdana Šurbat - 1950 - 1992
  27. Savo Velimira Šurbat - 1937 - 1995
  28. Velimir Ljube Todorović, a kod Tebe piše Ljubomira - 1967-1992
  29. Vasilije Ostoje Živković - 1944 - 1992


U prednjem pregledu upisao sam podatke koje si imao i podatke koji su nedostajali.

Pored ovoga imam i dva prijedloga:

1. Slike koje ubacuješ u priloge, dovodiš ih sve u jedan isti format (visina-širina) pa slika izgubi u proporciji. Izobliči se, pa je neka lica teže prepoznati.

Moj prijedlog je da odrediš istu visinu radi jednakih redova, a širina slike ne mora biti ista, ali će zadržati pravu proporciju. Razlika će biti samo u tome što, ako ima više redova slika, neće biti isti broj slika u svakom redu.

2. Ako Ti ne predstavlja neku poteškoću, bilo bi dobro da priloge koje šaljemo u više dijelova, poredaš tako da idu od početka ka kraju. U sadašnjoj situaciji, kad otvorim stranicu takvog priloga, čitam knjigu od kraja ka početku. To je malo nezgodno, pogotovo, kod priloga koji imaju više dijelova. Još ako nisu jedan do drugog, onda ne znamo koliko ih ima.

Pozdrav,

Velimir

Velimire,

hvala za još jedan koristan spisak i izvanredno obavljen posao. Kao što moj prijatelj Nedeljko Žugić reče: "Da te nema, trebalo bi te izmisliti".

Što se neslaganja u imenima tiče, u mojoj i tvojoj evidenciji stvar je sasvim jasna. Primjera radi kod Velimir Ljube Todorović ne podudara nam se ime oca: kod mene je Ljubomir a kod tebe Ljubo. Isti slučaj je bio i kod moga oca: svi su ga znali kao Ljubo i malo je ko znao da je njegovo pravo ime Ljubomir. U drugom slučaju, Zoran Veselina Ostojić na grobu piše Veso, a njegovo pravo ime je Veselin. U ovom slučaju, tvoja evidencija je u pravu, jer je porodica na grobu upisala očev nadimak, onaj pod kojim je on bio poznat u narodu.

Što se slika tiče, ja na tome još uvijek radim. Napravio sam ih onako na brzinu, kada sam pravio stranicu "Groblje SRK". Naime, imam jedan program koji mi omogućuje da isječem selektovanu zonu na ekranu i snimi je na disk - sa jednim klikom miša. To je korisno za mene jer sam uspio da napravim oko 1000 slika za dva sata. Međutim, slike nisu ni iste dužine a ni visine, pa moram svaku da otvorim i isječem na rezoluciju od 250x150. Nažalost, nisam još uvijek stigao da sve to završim, uglavnom što imam jako puno posla na ovom forumu. Evo, ovom prilikom obećajem da ću ovo završiti u bliskoj budućnosti. Međutim, ovo je samo početak jer dosta slika moram ponovo da napravim.

Što se tvog drugog prijedloga tiče i on je na mjestu! Tvoje priloge u vezi lokacije groblja na kojima su sahranjeni borci Ilijaške brigade namjeravam da stavim na posebnu stranicu, koja će biti sortirana u "obrnutom" redosledu, tj. u redosledu tvoga pisanja. Trenutno se ti postovi nalaze na stranici "Ilijaš Nemanjići", koja je sortirana u "normalnom" redosledu, tj. najnoviji članci su na vrhu. Ovo sam namjeravao da uradim danas.
vojnicko_groblje - 23972 - 06.03.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Radomir Neđe Marić


Željko,
Praveći spiskove poginulih boraca po grobljima i upoređujući neke podatke sa tvojim podacima u stranici Groblje SRK, primijetio sam da nemaš godinu smrti za Radomira Neđe Marić. On je poginuo 1994. godine.

Pozdrav,
Velimir


Velimire,

hvala ti na ovom izvanrednom spisku. Već na prvi pogled primjećujem da je jako mnogo onih koji su svoje mrtve ponijeli sa sobom, jer im je odmah bilo jasno da sa muslimanima nema zajedničkog suživota.

Na ovom spisku će ti biti zahvalni mnogi borci i prijatelji poginulih boraca, koji se još uvijek interesuju gdje je neko sahranjen tj. prenesen nakon rata.

Hvala ti i za primjedbu za godinu smrti Radmomira (Neđe) Marića. Poznato mi je da za 10 do 15 boraca sahranjenih na Vojničkom groblju na Sokocu nemam datum smrti (a u par slučajeva i rođenja). Ovo je zbog toga što se isti ne vidi na slikama koje sam napravio na Vojničkom groblju u Sokocu. Imam namjeru da prilikom moje sledeće posjete ponovo napravim neke slike, a potom ću da dopunim i sve datume.

Što se mojih podataka tiče, ja sam ih unio direktno sa fotografija grobova, i vjerujem da su tačni. Po meni, mnogo je manja vjerovatnoća da je datum rođenja pogrešan na grobu nego u podacima koje su ti dali (ponekad i daljni) rođaci. U svakom slučaju, ako imaš mogućnost, ja bih te zamolio da provjeriš.

U manastiru "Sokolica" je upisano skoro 4000 poginulih boraca sarajevsko-romanijske regije i taj spisak nema gotovo nikakve veze sa Vojničkim grobljem u Sokocu. Interesantno je i to da neki borci sa Vojničkog groblja nisu upisani na zidove manastira. Ja namjeravam da ovaj propust jednoga dana ispravim. U mojim ranijim komentarima sam već napomenuo da ima još dosta boraca SRK koji nisu upisani u spisak manastira Sokolica a među njima i Predrag Žarković - Božur, Mićo Vlahović i mnogi drugi. I tu nepravdu ću, jednoga dana uz vašu pomoć, da ispravim.

Svakoga dana sam sve više oduševljen podacima koje raspolažeš, ali i sve više žalim što i ostale brigade nisu vodile sličnu evidenciju.

Siguran sam da i ostali posjetioci ove stranice dijele moje mišljenje!
ilijas_nemanjici - 23970 - 06.03.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (20)

Jecaji za najmilijim


Kad se pokušate prisjetiti tužnih trenutaka rata, a bilo ih je mnogo, onda vas uhvati neka jeza i počnete da gubite pamet. A kada se prisjetite tih događaja, gotovo je, ne možete se od njih više otrgnuti. Oni počnu da vam se nižu u glavi jedna za drugom. Niste do kraja ni ispričali jednu priču, a već vas pritišće druga i treća. Niste ni započeli, a već vam suze teku niz obraze. Odjednom, kao u snu, stvaraju vam se slike pred očima i sve vidite jasno, baš kao na filmu. I kao da se sve to pred vama ponovo dešava. Ne trebate nikoga da vas podsjeća, sve samo dolazi. Ne treba vam više od jednog sagovornika, pa da počnete da pričate kao da držite predavanje čitavoj masi ljudi.

A kako i nećete?

Kad u jednom danu, u jednom satu i na jednom mjestu pogine pet boraca, sve braće i rođaci. Kad ih svih pet sahranjujete istog dana, u istom satu i na istom groblju. Kad je crkva mala da primi svih pet kovčega u svoju unutrašnjost, nego ih svih pet poredate ispred crkve. Kad u toj grupi otac sahranjuje dva sina, i dok sveštenik obavlja pravoslavni obred i posle njega držite oproštajni govor. otac za svo to vrijeme kleči između dva kovčega svojih sinova, jednu ruku stavio na kovčeg starijeg sina, a drugu na kovčeg mlađeg sina pridržavajući harmoniku koju želi da sahrani sa sinom, jer je on uz istu rastao, razvijao se, i sa istom poginuo. I dok drugi građani plaču i jecaju, otac nijemo kleči kao skamenjen. A kad je obred pred crkvom završen, porodice uzimaju kovčege svojih najmilijih i nose ih do grobnica koje su za njih iskopane. Vidite samo kako se građani dijele u kolone koje istovremeno idu kroz groblje. Tužno da ne može tužnije biti!

Kad sahranjujete borca, mladića, pravog deliju, kojem ni kovčeg ni grobnica standardnih mjera nisu odgovarali nego je i jedno i drugo trebalo produživati. Kad kod grobnice pored spuštenog kovčega, dok sveštenik obavlja pravoslavni običaj i drži se oproštajni govor, svi prisutni se suzdrže i ušute, iako se prije toga čuo plač i jecaji, majčino srce nije moglo da prišuti i u toj mukloj tišini odjednom čujete njen glas: "Jabuko moja, sine moj! "

Koje srce da bude ravnodušno?

Kad sahranjujete borca izbjeglicu koji je izbjegao iz druge opštine da bi spasio život, a poginuo na vašem ratištu. Porodica mu nije uspjela izaći, pa ga sahranjujete uz samo šest prisutnih osoba, bez ikoga od njegove bliže rodbine. Tužno, kao da ne sahranjujete čovjeka!

Kad borac, izbjeglica, pogine na Nišićkoj visoravni i treba da javite porodici, ali prvo treba da je nađete. Tragajući, nađete je u Rakovici u nečijoj vikendici, odmah uz prvu liniju prema Kiseljaku. Otac ranjen i leži nepokretan, a majka sama uz njega. Ne mogu da vjeruju da je njihov sin poginuo i neće da prihvate tu sudbinu jer je, kažu, njihov sin na bolovanju i nije na liniji. Međutim, sin je ipak otišao na liniju da pomogne saboracima i tamo poginuo.

Kad odete u stan da javite porodici da im je sin poginuo i da im izjavite saučešće, a otac kaže: "Ja tu vijest očekujem punih 500 dana. " Odmah vam kroz glavu prođe koliko je taj otac strepio za sudbinu svog sina. Otac je vjernik, a sin je bio snajperista. Stalno se plašio Božijeg suda. Otac je rekao: "Gdje god ja budem išao, nosiću i svog sina sa sobom. " Sin je sahranjen u groblju u Ilijašu, ali ga tamo više nema. Nema ga ni na Vojničkom groblju u Sokocu.

Kad se obavlja sahrana poginulog borca, jedinca, u groblju u Ilijašu koje je daleko i zaklonjeno od muslimanske linije i kad se oglasi vojnička počasna paljba, muslimani iz svoje artiljerije počnu da granatiraju groblje i okolini. Sav plač i svi jecaji prestaju, a prisutni građani se razbježe. Ipak, majka i otac ostaju uz grob ne žaleći ni poginuti pored svoga mrtvog sina.

E, koliko je samo takvih i sličnih situacija bilo!
ilijas_groblja - 23968 - 06.03.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Groblja ilijaskih boraca (4)


53. GROBLJE ŠIKULJE - VAREŠ

1. Slaviša Krste Cvijetić 1966-1992 - nije prenesen u Vojničko groblje
2. Ljubiša Radoje Lazendić 1971-1992
3. Milorad Save Lazendić 1953-1994 - nije prenesen u Vojničko groblje
4. Dobro Save Lazendić 1958-1994 - nije prenesen u Vojničko groblje
5. Radoja Neđe Marinković 1942-1993 - nije prenesen u Vojničko groblje
6. Dragan Radovana petrović 1966-1994
7. Petar Dušana petrović 1946-1994 - nije prenesen u Vojničko groblje
8. Duško Borislava Stanišić 1974-1994
9. Novica Nenada Topalić 1965-1994
10. Miroslav Slavka Vujadinović 1956-1994 - nije prenesen u Vojničko groblje

54. GROBLJE SLAVIN - VAREŠ

1. Nikola Vase Đokić 1940 - 1992
2. Nedeljko Nikole Đokić 1970 - 1992

Oba poginula borca su preneseni na Vojničko groblje u Sokocu.

55. GROBLJE BUDRAŽE - VAREŠ

1. Velimir Radomira Pantić 1962-1994 - nije prenesen u Vojničko groblje

56. GROBLJE ŽALJA - VAREŠ

1. Petko Vlade Marković 1972-1992
2. Blagoja Vlade Marković 1968-1992
3. Stanko Marka Marković 1950-1992 - nije prenesen u Vojničko groblje

57. Groblje Ravanjsko polje

1. Puniša Save Šikuljak 1955-1994 - prenesen u Vojničko groblje.

58. Groblje Kunosići

1. Novko-Novo Neđe Četković 1938-1992 " nije prenesen u Sokolac
2. Manojlo Borivoja Đuka 1973-1992
3. Gojko Nove Đurđić 1952-1992
4. Radomir Radovana Jevtić 1957-1992
5. Sreten Tomislava janković 1964-1992
6. Miroslav Čedomira Lukić 1957-1994 - nije prenesen u Sokolac
7. Stanoje Jovana Mirković 1968-1992
8. Žarko Dušana Malešević 1957-1992
9. Milovan Miloša Malešević 1964-1992
10. Nedeljko Slobodana Mičić 1967-1992


59. Groblje Visojevica

1. Vaso Vukašina Kovačević 1958-1993
2. Milorad Save Trifković 1959-1994

Ni jedan poginuli borac nije prenesen u Vojničko groblje u Sokocu.

60. Groblje Luka kod Visojevice

1. Nedeljko Vide Košarac 1957-1993
2. Janko Milorada Košarac 1973-1994
3. Spasimir Nike Košarac 1971-1994
4. Milomir Nike Košarac 1974-1994

Svi su preneseni na Vojničko groblje u Sokocu.

61. Groblje Duboki potok - Srednje

1. Nedeljko Ilije Topalić 1935-1993 - nije prenesen u Vojničko groblje

62. Groblje Bokšići - Srednje

1. Rasko Krste Košarac 1959-1992 - nije prenesen u Vojničko groblje

63. Groblje Stuparevac - Toljenak - Vareš

1. Dragan Petra Todorović 1953-1993 " nije prenesen u Sokolac
2. Vojko Petra Todorović 1958-1993 - nije prenesen u Sokolac
3. Đorđo Luke Šikuljak 1957-1993 - prenesen u Vojničko groblje

64. Groblje Patkovača kod Bijeljine

1. Živko Vase Tambur 1944-1995

65. Groblje Janja - Bijeljina

1. Ostoja Mlađena Krsmanović 1949-1995

66. Groblje Trebinje

1. Željko Dobroslava Marić 1959-1996

67. Groblje Ljepojevići - Srbija

1. Radislav Bogosava Vukosavljević 1947-1995

68. Groblje u Somboru - Srbija

1. Darko Pavlović - dobrovoljac ?-1992

69. Groblje u Zrenjaninu

1. Novica Dobrivoja Cvetković 1969-1992

Napomena:

1. Jovo Radoslava Kapetanović 1930-1992 - ne znam gdje je sahranjen
2. Željko Milenka Petrović 1965-1992 - bačen u rijeku Bosnu i nikada nije pronađen.
ilijas_groblja - 23965 - 06.03.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Ilijaška brigada - spisak poginulih boraca po grobljima (3)


12. Groblje Reljevo

1. Vladimir Vlade Petričević 1971-1992 - prenesen na VG na Sokocu

13. Groblje Priboj(Gračansko groblje) Reljevo

1. Miroslav Jove Simendić 1954-1994 - prenesen u Vojničko groblje u Sokocu.

14. Groblje u Malešićima

1. Jovo Slavka Balorda 1952-1992
2. Grujo Borkana Damjanović 1936-1992
3. Savo Todora Dragić 1950-1994 - nije prenesen u Sokolac
4. Budimir Krste Đukić 1960-1992 - nije prenesen u Sokolac
5. Stevan Rajka Đukić 1952-1993
6. Radmilo Petka Koprivica 1957-1992
7. Risto Slavka Marković 1947-1992
8. Miroslav Cvijana Marić 1941-1993 - nije prenesen u Sokolac
9. Strahinja Despota Popić 1955-1993
10. Zoran Ivana Pecirep 1965-1993
11. Željko Slavka Ristić 1960-1994
12. Blaško Mirka Savić 1956-1994
13. Branislav Manojla Trifković 1958-1992, nije prenesen u Sokolac
14. Veseljko Veljka Trifković 1970-1993

15. Groblje Krtine - Ilijaš

1. Marinko Vojne Rosuljaš 1954-1992
2. Mirko Vojne Rosuljaš 1956-1992
Oba poginula borca su preneseni u Vojničko groblje u Sokocu.

16. Groblje Vrhovi - Ilijaš

1. Dušan Ilije Rajić 1949-1994 - nije prenesen u Vojničko groblje.

17. Groblje Gornja Bioča

1. Savo Janka čabak 1953-1992
2. Dragan Svete Kuvač 1964-1992
3. Nikola Riste Mičić 1922-1992 - nije prenesen na VG Sokolac
4. Ratko Milojka Nogić 1954-1992 - nije prenesen u VG Sokolac
5. Branko Petra Nogić 1967-1992
6. Relja Boška Pustivuk 1936-1993
7. Anđelko Uroša Skočo 1940-1992 - nije prenesen u Vojničko groblje
8. Miroslav Gojka Skočo 1963-1995

18. Groblje Donja Bioča

1. Milorad Slavka Draškić 1948-1992, nije prenesen u Vojničko groblje
2. Novica Nikole Jovičić 1940-1992
3. Borislav Trifka Jovičić 1964-1992
4. Nikola Sime Maksimović 1947-1994, nije prenesen u Vojničko groblje

19. Groblje Žižci - Vareš

1. Bojo Nike Blagojević 1952-1992 - nije prenesen u Sokolac
2. Veljo Đorđe Gorančić 1956-1992 - nije prenesen u Sokolac

20. Groblje Založje - Breza

1. Vojno Đorđe Bunjevac 1964-1992 - prenesen u Vojničko groblje Sokolac

21. Groblje "Bežanijska Kosa" - Beograd

1. Stanojko Boška Dabić 1942-1992
2. Laptošević Cvjetka Milenko 1945-1995
3. Dušan Rade Potkonjak 1934-1994
4. Dragomir Vojke Staletić 1936-1992


22. Groblje Repca u Palama

1. Petko Bore Dabić 1958-1992
2. Ratko Milana Milić 1945-1994
3. Boško Vidoje Radan 1956-1992
4. Miodrag Milenka Vuković 1961-1992 - prenesen u Pućila "Bijeljina
5. Radmilo Bogdana Vanovac 1950-1992

Niko od poginulih boraca nije prenesen na Vojničko groblje u Sokocu.

23. Groblje u Vlakovu

1. Slavko Vlade Stanišić 1955-1994 - nije prenesen u Sokolac.

24. Groblje Osijek - Blažuj

1. Ranko Nikole Stojanović 1953-1994 - nije prenesen u Sokolac.

25. Groblje Čeče - Vareš

1. Borko Nenada Durić 1956-1992 - prenesen u Sokolac 2. Đorđo Dragutina Gorančić 1947-1994 - prenesen u Sokolac

26. Groblje "Ljubina" - Semizovac

1. Vaso Mitra Bunjevac 1954-1993
2. Nenad ostoje Bošković 1935-1994
3. Radislav-Cave Živka Đukanović 1964-1993
4. Boško Đoirđe Kapetanović 1958-1992
5. Slađan Nikole Okilj 1974-1993

Svi su preneseni na Vojničko groblje u Sokocu.

27. Groblje Kremeš " Semizovac

1. Vitomir Stanka Damjanović 1949-1994 - nije prenesen u Vojničko groblje.
2. Ljubo Vojina Vuković 1945-1992

28. Groblje u Ajdanovićima - Olovo

1. Goran Stojana Glišić 1964-1992
2. Žarko Laze Lazarević 1930-1992

Nisu preneseni u Vojničko groblje u Sokocu.

29. Groblje Letevci - Vareš

1. Nedeljko Milana Gavrić 1954 - 1994
2. Goran Nikole Kapetanović 1960-1993

Oba poginula borca su preneseni u Vojničko groblje u Sokocu.

30. Groblje "Stajbine" Nebočaj " Semizovac

1. Dalibor-Dado-Žigi Nedeljka Đukić 1974-1993
2. Milan Bogoljuba Lukić 1950-1993
3. Savo Cvijana Marić 1933-1992
4. Branko Blagoje Zekić 1968-1994

Niko nije prenesen u Vojničko groblje u Sokocu.

31. Groblje Semizovac - Novo groblje

1. Zoran Đorđe Dragičević 1974-1994
2. Damir Miloša Dragić 1966-1994 - nije prenesen u Vojničko groblje
3. Rajko Ilije Kokoruš 1955-1994
4. Milenko Uroša Lazarević 1946-1994
5. Strajko Neđe Okilj 1955-1994


32. Groblje Divljača " Semizovac

1. Srđan Ratomira Maunaga 1969-1993
2. Blagoja Relje Maunaga 1955-1994

Ni jedan nije prenesen u Vojničko groblje u Sokocu.

33. Groblje Krč - Semizovac

1. Rajko Bogdana Nikolić 1949-1994 - nije prenesen u Vojničko groblje

34. Groblje Svrake - Semizovac

1. Ahmed Atifa Žigić (musliman) 1949 - 1994.


35. Gradsko groblje Sokolac

1. Milenko Ljube Mrdić 1944-1994
2. Boro Zdravka Vitomir 1959-1995

36. Groblje Sijerci - Sokolac

1. Milan Milorada Lubarda 1951-1994 - nije prenesen u Vojničko groblje.

37. Groblje Srednje

1. Svjetlan Aleksandra Cvijanović 1966-1994
2. Milivoje Novice Lakić 1956-1992, nije prenesen u Sokolac
3. Rajko Novice Lakić 1963-1994 - ne slažu nam se godine rođenja
4. Želimir-Željko Zaharija Mičić 1950-1994 - nije prenesen u Sokolac
5. Milan Drage Novaković 1958-1992 - nije prenesen u Sokolac
6. Jefto Obrena Obrenović 1940-1994
7. Jovan Nikole Okilj 1927-1993 - nije prenesen u Sokolac
8. Rajko Vladimira Rašević 1969-1993
9. Miroslav Luke Rašević 1947-1992 - nije prenesen u Sokolac
10. Bogdan Spasoje Subotić 1954-1993 - nije prenesen u Sokolac
11. Nenad Dragoje Tanasić 1963-1994 - nije prenesen u Sokolac
12. Risto Jove Tadić 1939-1994
13. Luka Dušana Vuković 1944-1994

38. Groblje Draževići kod Srednjeg

1. Sveto Sekule Đurđić 1955 " 1993
2. Gojko Manojla Đurđić 1934 " 1994

Oba poginula borca su preneseni u Vojničko groblje u Sokocu.

39. Groblje Šljeme kod Srednjeg

1. Mirko Mirka Đorda 1948 " 1994
2. Panto Vojina Đorda 1952 " 1994

Ni jedan poginuli borac nije prenesen u Vojničko groblje u Sokocu.

40. Groblje "Klek" kod Srednjeg

1. Ilija Koje Ikanović 1940 " 1993 - nije prenesen u Vojničko groblje
2. Dragiša Vlade Ikanović 1968 " 1994 - prenesen je u Vojničko groblje

41. Groblje Bare " Kalauzovići

1. Vaso Miloša Delipara 1948 " 1994
2. Budimir Vlastimira Grujić 1967 " 1994
3. Ratko Miloša Grujić 1944 " 1994

Ni jedan poginuli borac nije prenesen na Vojničko groblje u Sokocu.

42. Groblje Vilić - Srednje

1. Duško Alekse Barjaktarević 1970-1994, prenesen u Vojničko groblje

43. Groblje Vidotina - Srednje

1. Radovan Gojka Čović 1939-1992 - nije prenesen u Vojničko groblje.

44. Groblje Čevljanovići

1. Dragan Milana Đokić 1957-1994 - nije prenesen u Vojničko groblje

45. Groblje Čemerno

1. Milan Aćima Bunjevac 1954-1992
2. Ranko Aćima Bunjevac 1960-1992
3. Đorđo Jovana Bunjevac 1936-1992
4. Goran Đorđe Bunjevac 1965-1992
5. Miroslav Samojka Janković 1955-1992 - ne slažu nam se godine rođenja
6. Svetomir Mihajla Kapetanović 1941-1992, ne slaže se ime
7. Miro Milana Pantić 1967-1992
8. Đorđo Save Trifković 1937-1992

Svi su preneseni u Vojničko groblje u Sokocu.

46. Groblje Krivajevići - Nišićka visoravan

1. Vaso Srete Janjić 1963-1992
2. Dragan Jovana Jokanović 1962-1992 - nije prenesen u Vojničko groblje
3. Grujo Relje Janjić 1940-1993
4. Boško Nove Motika 1959-1992
5. Radan Veseljka Motika 1967-1992
6. Mlađo Bore Motika 1955-1992
7. Branka Rajka Motika 1970-1993
8. Milo Rajka Motika 1948-1994 - nije prenesen u Vojničko groblje
9. Slobodan Dušana Živanović 1967-1993

Svi su preneseni u Vojničko groblje u Sokocu izuzev dvojice naznačenih.

47. Groblje "Crna rijeka" - Nišićka visoravan

1. Rajko Riste Delipara 1960-1994 - prenesen je u Vojničko groblje u Sokocu.

48. Groblje Krčevine - Nišićka visoravan

1. Mladen Jove Krčar 1967-1992
2. Miroslav Neđe Mirković 1964-1992 - prenesen u Vojničko groblje
3. Nedeljko Jovana Radosavljević 1972-1992


49. Groblje "Nišići"

1. Milorad Mihajla Kojić 1943-1993
2. Veljko Miće Rašević 1942-1993
3. Boško Save Rakanović 1956-1994
4. Ljubiša Marka Trifković 1963-1992

Ni jedan poginuli borac sa ovog groblja nije prenesen u Vojničko groblje u Sokocu.

50. Groblje Nišani - Nišićka visoravan

1. Mirjana Stanoje Šepur 1963-1994 - nije prenesena u Sokolac

51. Groblje Hadžići " Nišićka visoravan

1. Budimir Žarka Perković 1963-1994 - nije prenesen u Vojničko groblje.

52. Groblje Buljetovina - Nišićka visoravan

1. Rajko Desimira Makitan 1961-1992
2. Miloja Janka šepur 1933-1992

Ni jedan od poginulih boraca nije prenesen u Vojničko groblje u Sokocu.
ilijas_groblja - 23962 - 06.03.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Ilijaška brigada - spisak poginulih boraca po grobljima (2)


Spisak boraca Ilijaške brigade koji nisu preneseni na Sokolac

01. Boško Petra Antunović 1932-1992
02. Dušan Marka Bogdanović 1954-1992
03. Radenko Dušana Brajić 1963-1992
04. Nenad Dušana Bošković 1937-1992
05. Vukan Riste Bjeloš 1948-1992
06. Mladen Ranka Brajić 1968-1994
07. Neđeljko Miloša Bošković 1940-1995
08. Milorad Milinka Burazor 1949-1995
09. Branislav Zdravka Ćebić 1962-1992
10. Siniša Milana Čelik 1966-1992
11. Rade Luke Čelik 1953-1992
12. Rajko Luke Čelik 1951-1992
13. Neđo Danila Dragičević 1947-1992
14. Velimir Veseljka Dimitrijević 1955-1992
15. Radoslav Mile Duvnjak 1934-1992
16. Goran-Bečo Mihajla Damjanović 1961-1992
17. Miro Novice Dabić 1936-1992
18. Nebojša Bore Dragutinović 1965-1993
19. Nenad Ratka Dabić 1963-1994
20. Radovan Vojislava Damjanović 1950-1994
21. Siniša Novice Đurđić 1965-1992
22. Nedeljko Radoje Đokić 1965-1992
23. Milenko Stojana Đukić 1953-1992
24. Vidoja Radoje Đokić 1955-1992
25. Mladen Radoslava Đurić 1963-1993
26. Slavko Svetislava Đuza 1965-1995
27. Rajko Dimitrije Gavrić 1931-1993
28. Željko Sredoje Grujić 1960-1992
29. Radovan Jakše Glišić 1937-1995
30. Drago Blagoje Ikonić 1953-1994
31. Gojko Makse Jevtić 1954-1992
32. Petar Straje Jevtić 1960-1993
33. Vojislav Manojla Jovašević 1931-1994
34. Branko Milenka Janković 1938-1995
35. Vinko Mihajla Kašiković 1941-1992
36. Nenad Šorđe Kučković 1972-1992
37. Vojislav Rajka Kokoruš 1963-1993
38. Igor Nike Kisić 1980-1994
39. Jovan Krste Košarac 1945-1993
40. Vlastimir Lazara Kokoruš 1955-1995
41. Dejan Žarka Lizdek 1975-1995
42. Miloš Momčila Mirić 1953-1992
43. Milenko Cvjetka Mojsilović 1962-1993
44. Milenko Milutina Mičić 1975-1994
45. Sretko-Škrba Blagoje Marinković 1969-1994
46. Velimir Jovana Mičić 1959-1995
47. Živko Milana Nedić 1944-1992
48. Momčilo Alekse nedić 1939-1995
49. Ratko Mladena Novosel 1974-1995
50. Novak Branka Popić 1971-1992
51. Milan Jovice Pantić 1939-1992
52. Novo Damjana Panić 1963-1992
53. Aleksandar Mirka Pajkić 1972-1992
54. Sreto Milovana Paripović 1963-1992
55. Ljubiša Ratka Pajkić 1972-1993
56. Borislav Novice Perišić 1966-1993
57. Nedeljko Rade Poljčić 1943-1994
58. Ljubiša Šorđe Prtvar 1950-1994
59. Nikica Milana Panić 1949-1995
60. Rade Milana Rosuljaš 1942-1992
61. Relja Vase Rosuljaš 1943-1992
62. Radenko Save Rajak 1969-1992
63. Nenad Milana Rašević 1952-1993
64. Branko Jove Rosuljaš 1957-1994
65. Boro Sretka Subotić 1942-1992
66. Siniša (Slavka) Gojka Subotić 196-1992
67. Drago Petra Stevanović 1970-1992
68. Gavro Neđe Stanišić 1931-1994
69. Nenad Save Šarenac 1949-1992
70. Stanoja Mitra Trifković 1953-1992
71. Rajko Miladina Trifković 1958-1992
72. Zdravko Nikole Tučić 1966-1993
73. Šorđo Save Trifković 1939-1994
74. Radovan Staniše Udovičić 1951-1992
75. Mladenko Jove Vujinović 1955-1992
76. Mirko Bogdana Vujasin 1950-1994

Napomena:
1. Stanislav Ranka Adžić 1967-1995 - prenesen u Loznicu
2. Saša Srete Zekić 1967-1995 - prenesen je iz Ilijaša ali ne znam gdje. Nije u Sokolac.

2. Groblje Kadarići - Ilijaš
1. Milenko Neđe Macanović 1957-1995 - prenesen u Vojničko groblje

3. Groblje u Balibegovićima - Ilijaš
1. Živko Miloša Popić 1954-1993 - prenesen u Vojničko groblje
2. Radomir-Lala Janka Popić 1957-1992- prenesen u Zvornik

4. Groblje u Podlugovima
a) Spisak poginulih boraca prenesenih u Sokolac.
1. Boro Nikole Bosiljčić 1947-1994
2. Zlatomir Bogoljuba Babić 1947-1995
3. Branko Branka Durić 1945-1992
4. Miodrag Radoje Durić 1971-1992
5. Dušan Mitra Dabić 1939-1993
6. Kosta-Kojo Maksima Đurić 1938-1992
7. Tihomir Slobodana Đurić 1957-1994
8. Jovan Đorđe Joksimović 1962-1992
9. Srđan Neđe Joksimović 1963-1993
10. Dragan Novaka Krajšumović 1970-1992
11. Tomislav Riste Koprivica 1956-1993
12. Novak Ostoje Krajšumović 1942-1994
13. Božidar Aćima Kostić 1947-1994
14. Zoran Aćima Kostić 1949-1995
15. Branko Mihajla Kretija 1939-1995
16. Petar Dušana Kajtazović 1947-1995
17. Dragan Nenada Krajišnik 1969-1995
18. Stojko Neđe Mihajlović 1939-1992
19. Radomir Neđe Marić 1938-1994
20. Mladen Žarka Nogić 1965-1992
21. Borislav Milorada Radišić 1963-1992
22. Nenad Sekule Radić 1958-1992
23. Janko Ostoje Stolica 1952-1992
24. Jovo Lazara Spasojević 1950-1992
25. Milutin Miće Studić 1962-1992
26. Relja neđe Stolica 1929-1995
27. Ratko Ostoje Stolica 1940-1995
28. Dejan Bože Topalović 1972-1992
29. Dragan Zdravka Vujić 1955-1992


b) Spisak poginulih boraca koji nisu preneseni

1. Miladin Pere Andrić 1950-1993
2. Jovo Đorđe Bogdanović 1941-1994
3. Mićo Ilije Damjanović 1933-1993
4. Mladen Save Dragutinović 1949-1995
5. Aleksandar Živojina đorđević 1949-1992
6. Zoran Živojina Đorđević 1960-1995
7. Slobodan-Šiško Dušana Jeftić 1943-1994
8. Srđan Radoslava Kalas 1962-1992
9. Dane Relje Kubatlija 1956-1993
10. Sava Vase Marić 1938-1994
11. Ratko Božane Mihajlović 1957-1995
12. Nebojša Ranka Popić 1961-1992
13. Krsto Jovana Prtvar 1946-1992
14. Milisav Mirka perendija 1969-1992
15. Milan Gruje Radić 1940-1992
16. Novica Nikole Šušnjević 1962-1992
17. Željko Marka Trifković 1966-1992
18. Dragiša Veljke Vuković 1960-1992


5. Katoličko groblje u Podlugovima

1. Ratko Blaške Babić 1949-1994
2. Jozo Peje Garić 1965-1995
3. Drago Pere Ilić 1962-1993
4. Pero Jure Karlović 1959-1992
5. Pero Ivana Matić 1949-1994

Svi se i sada nalaze u tom groblju.
ilijas_groblja - 23959 - 05.03.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (1)

Ilijaška brigada - spisak poginulih boraca po grobljima (1)


Željko,
evo Ti šaljem spiskove poginulih boraca Ilijaške brigade po grobljima sa podacima kako si tražio. Odvojiću spiskove boraca koji su preneseni u Vojničko groblje u Sokolac od onih koji nisu preneseni. Spiskovi će biti po abesednom redu, ali unutar samog slova neće biti strogo po abecedi.

Ja nisam bio u manastiru "Sokolica" na Ravnoj Romaniji, ali predpostavljam da u njemu nisu upisana imena poginulih boraca koji nisu preneseni u Sokolac. Ovi spiskovi će Ti omogučiti vrlo laku i brzu kontrolu, tako da ćeš moći sačiniti dodatni spisak za upis boraca u manastir "Sokolica".

1. GROBLJE U ILIJAŠU - spisak poginulih boraca prenesenih u Sokolac

01.Milovan Cvijana Adžić 1951 - 1992
02.Mirko Ostoje Antić 1958 - 1993
03.Grujo Miroslava Andrić 1966 - 1993
04.Vladan Slobodana Aćimović 1972-1993
05.Goran Boška Antunović 1960-1995
06.Živko Borislava Avramović 1946-1995
07.Ratko Đure Bodiroga 1945-1992
08.Milo Marka Bogdanović 1950-1992
09.Velimir Aleksandra Bajić 1966-1992
10.Predrag Mirka Bosiljčić 1956-1992
11.Borislav Šorđe Balorda 1960-1992
12.Novo Radomira Božić 1953-1992
13.Rade Jovana Bunjevac 1946-1992
14.Despo Milinka Brajić 1960-1992
15.Siniša Duška Balorda 1968-1993
16.Šurađ Šure Bjelac 1947-1993
17.Vasilije Šorđe Bunjevac 1959-1994
18.Marinko Mirka Balorda 1953-1994
19.Božidar-Lamza Petra Bošković 1949-1994
20.Dragan Stanka Bjeloš 1958-1995
21.Branko Žarka Bunjevac 1962-1995
22.Miloš Milenka Bunjevac 1967-1995
23.Zdravko Milinka Božić 1956-1995
24.Mladen Bore Ciganović 1969-1993
25.Cvjetko Petra Cvijanović 1951-1994
26.Milinko Petra Cvijanović 1953-1995
27.Janko Vukašina Damjanović 1960-1992
28.Lazar Milana Damjanović 1962-1992
29.Aleksandar Rajka Dabić 1972-1993
30.Olivera Pere Dabić 1973-1993
31.Zdravko Pere Dukić 1955-1995
32.Novica Dušana Duvnjak 1938-1995
33.Branko Nedeljka Drinčić 1939-1995
34.Srpko Milinka Šukić 1946-1992
35.Mladen Milorada Šenadija 1958-1992
36.Boro Boška Šurđić 1952-1992
37.Grujo Riste Šurđić 1941-1992
38.Nikola Dimše Šurđić 1942-1992
39.Radan Riste Džombić 1958-1992
40.Nikola Alekse Šokić 1955-1992
41.Damir Novice Šurić 1969-1993
42.Ljubomir Milenka Šurić 1953-1993
43.Trifko Riste Šurić 1941-1994
44.Petko Zdravka Šurić 1955-1995
45.Kojo Milorada Eskić 1973-1992
46.Milorad Zdravka Era 1972-1992
47.Goran Radoslava Erić 1976-1995
48.Radoja Stojana Eskić 1947-1995
49.Slađan Mirka Gorančić 1968-1992
50.Sreto Radovana Glišić 1970-1992
51.Brano Nike Gorančić 1950-1993
52.Boro Luke Gavrić 1966-1993
53.Merinko Blagoje Gutić 1960-1994
54.Bogdan Milenka Gorančić 1964-1994
55.Bojan Bogdana Govedarica 1969-1994
56.Predrag Slobodana Gunjak 1959-1995
57.Drago Bogdana Gavrić 1963-1995
58.Sreto Neđe Hrvačević 1945-1992
59.Mitar Manojla Jovašević 1950-1992
60.Todor Vojislava Jeftić 1948-1992

061. Zoran Rajka Jošilo 1969-1993
062. Zdravko Tome Joksimović 1957-1994
063. Marko Šurađa Kopanja 1948-1992
064. Mladenko Petra Koprivica 1964-1992
065. Đorđo Vukana Kravljača 1935-1992
066. Savo Momira keranović 1955-1992
067. Slavko Slobodana Krajišnik 1958-1992
068. Neđo Bože Kravljača 1949-1992
069. Milorad Riste Kapetanović 1944-1992
070. Miomir Stanka Krkeljaš 1966-1992
071. Željko Šorđe Krkeljaš 1970-1992
072. Anđelko Marka Krsmanović 1940-1992
073. Dragan Slavka Kuvač 1968-1992
074. Bogdan Milorada Kosanović 1961-1994
075. Stojan Rajka Kovačević 1943-1994
076. Ljubo Novice Kokoruš 1963-1994
077. Branko Jove Kokoruš 1934-1994
078. Velibor Borislava Kapetanović 1972-1994
079. Zoran Nenada Krajišnik 1964-1994
080. Borislav Nikole Kisić 1957-1994
081. Novica Dušana Kuvač 1947-1994
082. Vojo Dragutina Kakuča 1950-1995
083. Dragić Veljke Lukić 1961-1992
084. Živko Save Lalić 1946-1993
085. Miodrag petka Lizdek 1955-1994
086. Milorad Alekse Mijić 1960-1992
087. Ninoslav Slobodana Macanović 1974-1992
088. Spasoja Marka Mihajlović 1962-1992
089. Lazar Ilije Mijić 1935-1992
090. Zoran Ranka Mirković 1966-1992
091. Rajko Riste Marinković 1937-1992
092. Zdravko Stojke Mirković 1948-1992
093. Dobrica Drage Mirić 1954-1992
094. Zoran Dušana Mirić 1958-1993
095. Mihajlo Dragutina Mirković 1966-1992
096. Tihomir Sekule Marković 1958-1993
097. Miroslav Neđe Marinković 1947-1993
098. Šorđe Davida Mališanović 1952-1992
099. Vojislav-Koke Slobodana Mirić 1969-1994
100.Rade Milenka Mirić 1956-1994
101.Dragan Rastka Marinković 1969-1994
102.Ratko-Rade Nikole Mihajlovski 1941-1994
103.Nikola Cvijana Makitan 1952-1995
104.Jovo Nikole Mirković 1945-1995
105.Dušan Stojana Narančić 1943-1992
106.Petko Andrije Nikolić 1964-1992
107.Slavko Tomislava Nikolić 1955-1995
108.Miodrag Jovana Nikolić 1957-1995
109.Tomislav Pere Nikolić 1931-1995
110.Mirko Nedeljka Ostojić 1942-1992
111.Ilija Ratka Obradović 1962-1993
112.Zoran Veselina Ostojić 1956-1994
113.Zoran-Kiza Konstantina Ostojić 1965-1995
114.Dragan Časlava Popović 1949-1992
115.Šorđo Bogdana Pantić 1937-1992
116.Dobrica petra Pantić 1953-1992
117.Srđan Petra Pavlović 1968-1993
118.Sava Pante Pavlović 1941-1993
119.Rajko Save Pavlović 1956-1993
120.Saša Zdravka Pajkić 1974-1993
121.Drago Radovana Petrović 1956-1994
122.Vjekoslav Jovana Popić 1966-1995
123.Srđan Mirka Radić 1960-1992
124.Luka Rajka Rosuljaš 1961-1992
125.Novo Rajka Rašević 1958-1992
126.Milanko Milivoja Rajić 1953-1992
127.Mirko Nikole Radosavljević 1970-1992
128.Lazar Nove Radosavljević 1969-1992
129.Danilo Milana Rajinović 1943-1992
130. Veljo Boška Rašević 1957-1993

131. Vidoja Alekse Radovanović 1956-1992
132. Slavko Dušana Radosavljević 1942-1995
133. Milenko Save Rašević 1936-1995
134. Ratko Vojne Skopljak 1941-1992
135. Budimir Miroslava Stanišić 1970-1992
136. Željko Boška Subotić 1964-1992
137. Sretko Slavka Samardžić 1950-1992
138. Savo Slavka Subotić 1969-1992
139. Dmitar Spase Savić 1940-1992
140. Borko Vojina Stanković 1954-1992
141. Novak-Maca Aćima Spasojević 1955-1993
142. Novica Kostadina Skopljak 1940-1993
143. Tomislav Novice Simić 1960-1994
144. Branislav Vase Stojanović 1974-1994
145. Aleksandar-Aco Bogdana Stanišić 1959-1994
146. Milorad Mirka Stjepanović 1958-1995
147. Vitomir Nenada Šikuljak 1964-1992
148. Tomislav Aćima Šiljak 1936-1993
149. Žarko Pere Šain 1957-1995
150. Gojko Miloša Trifković 1950-1992
151. Radovan Boška Trivunić 1943-1992
152. Neđo-Šica Sime Trivunić 1956-1993
153. Milo Boška Trifković 1965-1994
154. Pavle Rade Topalić 1947-1994
155. Momčilo Danila Tanasić 1958-1994
156. Zoran Todora Trivić 1972-1995
157. Radomir-Teša Danila Tešanović 1962-1995
158. Velibor Rajka Vanovac 1969-1992
159. Dalibor-Dado Rajka Vanovac 1974-1992
160. Ranko Miće Vukičević 1939-1993
161. Mitar Boška Vujić 1947-1992
162. Branko Pere Vanovac 1953-1993
163. Dragomir Radivoja Vojnović 1964-1993
164. Dragutin Dušana Vojnović 1951-1993
165. Dragutin Boška Vujić 1949-1993
166. Vitomir Sime Vuković 1949-1994
167. Obrad Mihajla Zolotić 1966-1992
168. Šorđo Todora zekanović 1948-1994
169. Vasilije Ostoje Živković 1944-1992
170. Ranko Nike Živković 1935-1993
171. Mihajlo Veljka Živković 1957-1994
ilijas_nemanjici - 23932 - 03.03.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (1)


Hrvati i muslimani u Ilijaškoj brigadi

Po popisu stanovništva 1991. godine opština Ilijaš je imala 25. 184 stanovnika od čega 44, 96% Srba, 42. 03% muslimana, 6, 89% Hrvata, 4, 63% Jugoslovena i 1, 47% ostalih.

Sve do rata 1992-1995 godine vladala je sloga među narodima. Nije bilo nikakvih ekscesnih situacija niti se moglo primijetiti zapostavljanje bilo kog naroda u zapošljavanju. Na funkcijama su se mijenjali predstavnici svih naroda po usvojenom ključu koji je doslovno poštivan. Taj ključ je ponekad pravio i probleme, odnosno kočnice u napredovanju i postavljenju.

Ja sam, na primjer, prije rata bio u Ratnom štabu TO u činu kapetana 12 godina. Ispunjavao sam sve uslove za unapređenje u čin kapetana I-klase, ali nisam mogao biti unapređen upravo zbog toga što je poštivan taj ključ pa nisam mogao biti postavljen na funkciju gdje se traži viši čin. Čekala se rotacija. Nisam samo ja čekao rotaciju, čekali su i ostali i to nam nije smetalo.

Smetnje su došle iznenada, reklo bi se preko noći. Već pri formiranju političkih stranki neki predstavnici su to iskoristili da najave velike promjene. Tako je već na osnivačkoj skupštini SDA predstavnik muslimana otvorio skupštinu riječima: "Sprema se oluja. Svako ide pod svoj kišobran. I mi moramo pod svoj. "

Ko je najavio tu oluju, zna se! Onaj ko je i započeo rat.

Ranije sam opisao kako je počeo rat u Ilijašu i da su Srbi morali prvo osloboditi se muslimana iz unutrašnjosti da bi se mogli braniti sa vana.

Međutim, nisu ni svi muslimani i Hrvati izašli iz Ilijaša. Ostali su oni koji su bili lojalni građani i nisu se eksponirali protiv Srba. Niko ih nije zlostavljao. Tako je Džafić Mujo sa svojim sinom koga su zvali Keko i svojom suprugom ostao cijelog rata u Ilijašu i radio u svojoj automehaničarskoj radnji u kojoj je radio i prije rata.

U toku čitavog rata Vidović Vasilije-Vaske je kod njega vršio servisiranje svojih vozila. Vaske ga je štitio, tako da za njih nije bilo nikakve opasnosti.

Međutim, po završetku rata oni su ostali u Ilijašu i bili su zlostavljani od strane muslimana zbog toga što su bili sa Srbima. Mislim da je Mujo bio i premlaćen i da je čak i podlegao od posljedica tuče. Umro je i njegov sin Keko, vjerovatno zbog istog razloga. O tome je i Dr. Vojislav Šešelj govorio na suđenju u Hagu.

Muškarci koji su ostali, a bili vojno sposobni, bili su kao i svi Srbi mobilisani u Ilijašku brigadu. Niko njih nije tjerao u vojsku, mogli su oni slobodno napustiti Ilijaš. Ali kad su već ostali, onda nisu mogli imati privilegiju u odnosu na Srbe.

Nemam podatak koliko ih je ukupno bilo u Ilijaškoj brigadi, ali znam da je u Ilijaškoj brigadi poginulo pet Hrvata i jedan musliman.


1. Ratko (Blaške) Babić, pripadnik 8. pb. (Okruglica), poginuo u saobračajnoj nezgodi u Šikuljama 14. 04. 1994. godine. Sahranjen u katoličkom groblju u Podlugovima.
Od uže porodice ostali su:
-Supruga Mileva
-Sin Borislav

2. Jozo (Peje) Garić, pripadnik 2. pb. (Podlugovi), rođen 18. 4. 1965. u Ilijašu, neoženjen. Dana 18. 03. 1995. godine u svojoj kući izvršio samoubistvo aktivirajući ručnu bombu. Sahranjen je u katoličkom groblju u Podlugovima.

3. Drago (Pere) Ilić, pripadnik 1. pč. 3. pb. , rođen 10. 09. 1962. godine u Visokom, neoženjen. Poginuo 22. 12. 1993. godine u Čekrčićima nalazeći se na obezbeđenju punkta UNPROFOR-a na autoputu gdje je pogođen iz snajpera. Sahranjen je u katoličkom groblju u Podlugovima.

4. Pero (Jure) Karlović, pripadnik 2. pč. 2. pb. rođen 26. 08. 1959. godine u mjestu Velika Bukovica. Poginuo 17. 12. 1992. godine na Kapici-Mrakovo. Upala je diverzantsko-teroristička grupa muslimana u srpske položaje između Visa i Kostrače na Kapicu i tom prilikom bacila ručnu bombu u rov u kojem su bili Pero i Okilj Ranko, kojom prilikom je Pero poginuo a Ranko teško ranjen. Sahranjen je u katoličkom groblju u Podlugovima.
Od uže porodice ostali su:
-supruga Ružica
-kćerke Željana (1985) i Maja (1987)

5. Pero (Ivana) Matić, pripadnik Komande stana, rođen 10. 01. 1949. godine u Nasićima, opština Breza. Poginuo 16. 10. 1994. godine na Bukovoj Kosi " Nišićka visoravan. Pogođen kroz puškarnicu u rovu iz streljačkog oružja. Sahranjen je u katoličkom groblju u Podlugovima.
Od uže porodice ostali su:
-supruga Anđa
-sin Ivan
-kćerka Ivana

Svi su sahranjeni na način kao i poginuli Srbi uz prisustvo pravoslavnog sveštenika, držanje oproštajnog govora i počasnu paljbu.

6. Ahmed (Atifa) Žigić " musliman, pripadnik 3. pč. 5. pb. (Semizovac), rođen 1949. godine u Čevljanovićima, opština Ilijaš. Poginuo 10. 10. 1994. godine u mjestu Kruzi " Nabožić. Prilikom preuzimanja hrane sa kamiona kao raznosač hrane borcima po liniji, pala je muslimanska granata i smrtno ga ranila nanijevši mu rane u predjelu stomaka.

Sahranjen je u muslimanskom groblju u Svrakama-Semizovac.

I njegova sahrana je obavljena uz oproštajni govor i počasnu paljbu, samo nije bio prisutan hodža.
ilijas_nemanjici - 23929 - 03.03.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

RE: Poginule starješine



Željko,
sve je OK u vezi unošenja slika. Ali hoću nešto da pojasnim. Vidjeli ste da je poginulo 21 starješina, da je uneseno sad 15 slika, a da sam na spisku ne prenesenih posmrtnih ostataka upisao 5 imena, što ukupno iznosi 2o. Dragomir Vojke Staletić, kao 21-vi je sahranjen u Beogradu na Bežanijskoj Kosi, a inače je živio u Srbiji i porodica mu je u Beogradu, pa nisam ni računao da bi ga prenijeli u Sokolac.

Pozdrav Velimir

Velimire,
ako bi mogao da napraviš i spisak boraca Ilijaške brigade po grobljima. Bio bih ti veoma zahvalan jer želim da posjetim neka groblja, a među njima ću prvo da odem na Bežanijsku Kosu.

Na ovu temu si već objavio neke informacije, ali meni treba tabela tipa: ime, otac, prezime, godina rodjenja, godina smrti, groblje na kojem je sahranjen, da li je još uvijek na tom groblju. Ovo zadnje mogu uraditi i ja, tj. programski mogu da provjerim da li je prenesen na Vojničko groblje u Sokocu.
forum - 23921 - 02.03.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)


Poginule vojne starješine - (Ispravka i dopuna)

Željko,

pregledao sam moj prilog pod gornjim naslovom objavljen pod brojem 23905 od 01. 03. 2010. godine i primijetio sljedeće:

1. Među slikama koje si objavio nalazi se i Mirko (Velizara) Antić. On ne pripada ovdje jer ga nema u mom prilogu.

2. Pored objavljenih slika, na stranici "Groblje SRK", imaš i slike ostalih poginulih starješina pod rednim brojevima 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 19 i 20 u mom prilogu.

Pozdrav Velimir

Velimire,

jako je pohvalno što čitaš svoje članke i ukazuješ na greške. Mislim da bi ovo trebalo da rade i drugi, bez obzira koliko je članak star.

izbaciću poginulog borca kojega ti nisi pomenuo u svom članku.

što se tiče slika, znam ja da nisam ubacio sve, ali nisu mogle fizički da stanu jer je tvoj članak bio preko 12. 000 slova. Morao sam da tvoj članak podjelim na dva. Molim te provjeri slike još jednom jer su one "izabrane" programski na osnovu imena koja si ti pomenuo.
ilijas_nemanjici - 23907 - 01.03.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)


Poginule vojne starješine Ilijaške brigade (2. dio)

Pored gubitka vojnih starješina, Ilijaška brigada je imala i veliki gubitak u borcima. Iz stroja jedinica 531-dan borac, zajedno sa starješinama, je izbačen, što pogibijom, što prirodnom smrću i drugim slučajevima.

Dakle, mnoge žrtve su pale za očuvanje slobode, svojih ognjišta i za stvaranje srpske države. Velika je i prevelika cijena 531-dan izgubljeni borac i preko 200 ratnih vojnih invalida, da bi se zaboravilo sve ono što se preživjelo u Ilijašu, da bi se sve to lako napustilo i ostavilo. Ilijaš je postao herojski grad, a njegovi borci pravi junaci, heroji.

Kad pogledamo panoramu grada Ilijaš, ne možemo a da se ne sjetimo stihova Veljke Markovića iz Nišića:

"Dosta krvi za te se prolilo,
Mnoge majke srce je bolilo.
Svi žalimo mnoge žrtve naše,
Ti si heroj, grade Ilijaše.
"

Moramo priznati da je poginulim borcima poklonjena nedovoljna pažnja. Dobra je zamisao formiranja Vojničkog spomen groblja u Sokocu, ali u to groblje su preneseni posmrtni ostaci samo onih boraca čije su porodice bile u mogućnosti da to urade. Mnoge porodice to nisu bile u mogućnosti pa je preko 200 grobova u raznim grobljima, gdje su sahranjeni borci Ilijaške brigade, ostalo pod muslimanskom kontrolom.

Samo sa ovog spiska poginulih vojnih starješina ostalo je ne preneseno 5 posmrtnih ostataka i to:

1. Želimir-Željko (Zaharija) Mičić, sahranjen u groblju u Srednjem.
2. Borislav (Novice) Perišić, sahranjen u groblju u Ilijašu.
3. Petar (Straje) Jeftić, sahranjen u groblju u Ilijašu.
4. Vlastimir (Lazara) Kokoruš, sahranjen u groblju u Ilijašu.
5. Rade (Milana) Rosuljaš, sahranjen u groblju u Ilijašu.

U groblju u Ilijašu ima još drvenih krstova koji su postavljeni prilikom sahrane poginulih boraca. Ili nije imao ko, ili porodica nije u mogućnosti da postavi trajnije nadgrobno obilježje.

Istrunuće krstovi, ako već neki i nisu, pa se neće znati ni gdje su ukopani. Sramota će biti da neko od budućih pokolenja bude tražio svog pretka, a mi sada, bar u Ilijaškoj brigadi, znamo mjesto ukopa svakog poginulog borca.

Zar nam je potrebno da dođemo u situaciju, kao što sada imamo i na ovom forumu, da članovi porodica traže svoje pretke iz Prvog i Drugog svjetskog rata.

Vlast Republike Srpske i udruženja boraca bi morali iznaći način i mogućnost prenosa posmrtnih ostataka poginulih boraca u Vojničko spomen groblje u Sokocu. Samo na takav način ćemo obezbijediti sigurno mjesto i čuvanje uspomene na njih.

Ovako, badava stihovi:

"I kad nam muške uzmete živote,
grobovi naši boriće se s vama.
"

ili

"Sve dok neko na vas misli,
Niste zaboravljeni.
"

To će biti čista laž, farsa, obmana i dokaz da su zaboravljeni. A kako onda da utješimo njihove porodice? Kako da kod živih boraca stvorimo uvjerenje da će se u eventualnoj budućoj sličnoj situaciji voditi briga i o njima i njihovim porodicama?

Kakvu pouku da ostavimo mlađim pokolenjima?
ilijas_nemanjici - 23905 - 01.03.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)


Poginule vojne starješine Ilijaške brigade (1. dio)

U prilozima o Ilijaškoj brigadi, između ostalog, pisano je i o početnim problemima u organizovanju Srba za odbranu. Prvi komandant Ilijaške brigade Marko Kopanja, još u pokušaju formiranja Odreda Ilijaš-I, dakle prije formiranja Brigade, naišao je na nerado odazivanje rezervnih vojnih starješina. Vidjeli smo da je na prvi sastanak od 30 pozvanih došlo samo četvorica, a na drugi sastanak, takođe, samo četvorica, ali sada nije bilo onih koji su bili na prvom sastanku. Rezervne vojne starješine nisu shvatile ozbiljnost situacije, a nisu razmišljali ni o svojoj obavezi datoj zakletvom.

Nije to bilo samo u početku organizovanja. I kasnije u toku rata bilo je rezervnih vojnih starješina u rovu kao obični vojnik, a nisu se prihvatali obaveze komandovanja i rukovođenja. Ali pred sam kraj rata neki su počeli prigovarati kako to da četom ili vodom komanduje obični vojnik, a on kao oficir nije na toj funkciji nego se nalazi u rovu. Eto, takvi su bili Srbi.

Zbog takvog odnosa, na funkcijama komandanata bataljona, komandira četa i vodova imali smo obične vojnike i česte promjene, tražeći sposobnije.

Tako je na funkciji komandira 1. pč. 2. pb. izmijenjeno 5 lica od kojih je jedan bio kapetan I-klase, a ostali vodnici, mlađi vodnici i desetari.

Na funkciji zamjenika komandanta 3. pb. izmijenjano je 8 lica od kojih je bilo 5 vojnika, 2 vodnika I-klase i l p. poručnik.

Na funkciji komandira l. pč. 4. pb. izmijenjano je, takođe, 8 lica od kojih je bilo 5 vojnika, 2 vodnika i 1 desetar.

Na mjestu komandanta 8. pb. izmijenjano je 5 lica i to 2 p. poručnika i 3 vodnika.

Skoro da i nije bilo funkcije na kojoj nije izmijenjano više lica. Na nekim funkcijama su čak neka lica privremeno obavljala dužnost i bez naredbe o postavljenju.

Tu situaciju su u mnogome ublažila i osvježila profesionalna vojna lica, ali ni njih nije bio dovoljan broj. Posebnu vrijednost i ključnu ulogu je činio komandant brigade major Dragan Josipović.

Evo njihovog spiska:
  1. Dragan Boje Josipović, major, komandant brigade.
  2. Miloš Vlade Delić, p. pukovnik, komandant brigade.
  3. Božidar Nikole Savić, major, komandant brigade.
  4. Momir Milinka Radić, kapetan I-klase, načelnik artiljerije.
  5. Radomir Vasilija Ristić, Kapetan I-klase, pom. k-danta za pozadinu
  6. Čedo Novice Tojčić, vodnik I-klase, načelnik inžinjerije
  7. Robert Vasila Jovanovski, major, NŠ za ONP.
  8. Ljubiša Vlade Bošnjak, p. poručnik, komandant 4. pb.
  9. Branislav Dušana Panić, vodnik I-klase, referent za obavj. poslove
  10. Slobodan Milorada Ristić, p. poručnik, komandir IČ
  11. Dragoslav Dojčila Macanović, kapetan, komandant 1. pb.
  12. Siniša Boje Milić, vodnik I-klase, zamjenik k-danta 3. pb.
  13. Ostoja Bogdana Okilj, zastavnik, zastupnik k-danta 3. pb.


Ovakva situacija sa komandnim kadrom je sigurno imala uticaja na organizovanost jedinica u vojnom smislu.

Međutim, svi ti komandanti i komandiri jedinica nisu se pridržavali vojnog pravila koje kaže da vojna komanda mora biti daleko iza prve linije odbrane. Oni su bili uz svoje borce i njihova komanda umjesto komande "Naprijed" bila je "Zamnom". Nije onda ni čudo što je u ovom ratu poginulo vojnih starješina više nego što bi se po vojnim pravilima moglo procjenjivati.

Evo spiska poginulih vojnih starješina:

  1. Marko Đurađa Kopanja, kap. I-kl. , rođen 1948. komandant Ilijaške brigade, poginuo 1992. godine.
  2. Mlađo Bore Motika, vodnik, rođen 1955. komandant 5. pb. (Nišići), poginuo 1992. godine.
  3. Želimir Zaharija Mičić, kapetan, rođen 1950. komandant 6. pb. (Srednje), poginuo 1944. godine.
  4. Novica Nenada Topalić, p. poručnik, rođen 1965. komandant 8. pb. (Okruglica), poginuo 1994. godine.
  5. Luka Dušana Vuković, p. poručnik, rođen 1944. komandant 6. pb. (Srednje), poginuo 1994. godine.
  6. Borislav Novice Perišić, vodnik, rođen 1966. , komandant 8. pb. (Okruglica), poginuo 1993. godine.
  7. Dragomir Vojke Staletić, zastavnik, rođen 1936. zamjenik komandanta 6. pb. (Okruglica), poginuo 1992. godine.
  8. Marinko Mirka Balorda, kapetan I-klase, rođen 1953. , komandant MAD-a, poginuo 1994. , godine.
  9. Mirko Ostoje Antić, vojnik, rođen 1958. , komandir 2. pč. 3. pb. , (Ljubnići), poginuo 1993. , godine.
  10. Petar Straje Jeftić, vodnik I-klase, rođen 1960. , komandir 2. pč. 3. pb. , (Ljubnići), poginuo 1993. , godine.
  11. Bogdan Milorada Kosanović, rođen 1961. , komandir čete Jurišnog bataljona, poginuo 1994. , godine.
  12. Boško Nove Motika, rođen 1959. , komandir 2. pč. 5. pb. (Nišići), poginuo 1992. , godine.
  13. Živko Miloša Popić, kapetan, rođen 1954. , komandir 4. pč. 3. pb. (Ljubnići), poginuo 1993. , godine.
  14. Dmitar Spase Savić, kapetan I-klase, rođen 1940. , komandir 2. pč. 1. pb. (Ilijaš), poginuo 1992. , godine.
  15. Mitar Boška Vujić, rođen 1947. , komandir 3. pč. 2. pb. (Podlugovi), poginuo 1992. , godine.
  16. Božidar Aćima Kostić, kapetan I-klase, rođen 1947. , komandir 4. pč. 2. pb. (Podlugovi), umro 1994. , godine.
  17. Drago Radovana Petrović, rođen 1956. , zamjenik komandira 3. pč. 1. pb. (Ilijaš), poginuo 1995. , godine.
  18. Vlastimir Lazara Kokoruš, rođen 1955. , komandir MB baterije, poginuo 1995. godine.
  19. Damir Novice Đurić, rođen 1969. , komandir divertantskog voda u DIČ, poginuo 1993. godine.
  20. Boro Boška Đurđić, rođen 1952. , komandir voda u 6. pb. (Okruglica), poginuo 1992. , godine.
  21. Rade Milana Rosuljaš, rođen 1942. , komandir voda l. pč. 2. pb. (Podlugovi), poginuo 1992. , godine.


Mirko (Ostoja ) Antić Marinko (Mirko ) Balorda Marko (Šurađ ) Kopanja Mlađo (Boro ) Motika Novica (Nenad ) Topalić Luka (Dušan ) Vuković
Bogdan (Milorad ) Kosanović Božidar (Aćim ) Kostić Boško (Novo ) Motika Drago (Radovan ) Petrović Živko (Miloš ) Popić Dmitar (Spaso ) Savić
Mitar (Boško ) Vujić Damir (Novica ) Šurić Boro (Boško ) Šurđić
ilijas_proslost - 23845 - 25.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)


Da se podsjetimo (Prilog 4. ) - ispravka

Jovo, svaka Ti čast. Reagovao si kao i uvijek pravo i na vrijeme. Grešku sam napravio ranije prepisujući materijale. Ponovno gledajući izvorne materijale uočio sam grešku na koju ukazuješ.

1. Lista kandidata SKBiH - SDP je ispravna onakva kako je objavljena.
2. Lista kandidata SDA umjesto objavljenog završetka od broja 46 i dalje do kraja, treba da stoji kako slijedi:

46. Hikmet Hasečić musliman D. Misoča
47. Mirsad Šljivo musliman Mlini
48. Mujo Mešetović musliman Mlini
49. Nedžada Šljivo muslimanka Mlini
5o. Muhamed Mešetović musliman Mlini
51. Mirzet Brkić musliman Luka


Izvinjavam se kandidatima sa liste i neka mi ne zamjere. Žao mi je što je do toga došlo, ali greška je vrlo jednostavno napravljena okrečući samo jednu stranicu nesmotreno prilikom kucanja spiska.

Jovo, puno pozdrava i mnogo Ti hvala.

Velimire,
ispravio sam originalni članak, a u skladu sa tim sam izbrisao i komentar u vezi liste SDA.
ilijas_proslost - 23835 - 24.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Da se podsjetimo ( Prilog 7. )


IZVJEŠTAJ O REZULTATIMA IZBORA ODBORNIKA U SKUPŠTINU OPŠTINE ILIJAŠ.

Opštinska izborna komisija na sjednici održanoj 25. 11. 1990. godine u Ilijašu, razmatrala je izborne liste i rezultate izbora odbornika u Skupštinu opštine Ilijaš.

Izbori raspisani Odlukom Predsjednika Skupštine SR BiH (Sl. list SR BiH broj 22/90) održani su dana 18. 11. 1990. godine na svim biračkim mjestima i ponovljeno glasanje na biračkom mjestu broj 28 Krivajevići dana 25. 11. l990. godine.

Rezultati izbora u izbornoj jedinici Ilijaš su sljedeći:

a) Upisano u opšti birački spisak ukupno 18. 637 birača.
b) Ukupno je glasalo 14. 377 birača
c) Bira se 51 odbornik.
d) Pojedine liste kandidata dobuile su sljedeći broj glasova I mandata:
1. Hrvatska demokratska zajednica BiH - 473 glasa i 2 mandata
2. Srpska demokratska stranka 5. 21o glasova i 19 mandata
3. Stranka demokratske akcije 4. 577 glasova i 17 mandata
4. Savez komunista BiH-SDP 2. 016 glasova i 7 mandata
5. Savez reformskih snaga i DSS 1. 734 glasa i 6 mandata

Komisija je na osnovu zapisnika konstatovala da je na izborima za odbornike glasalo ukupno 14. 377 birača, odnosno 77, 14%, ted a su izbori punovažni.

Sa pojedinih lista izabrani su odbornici po redu sa kandidatske liste od broja jedan do broja osvojenih mandata. (Na pr. SDS do zaključno sa brojem 19).

Nisu se mogli birati odbornici preskakajući redni broj sa liste. U slučaju da neki od odbornika tako izabran izgubi tu funkciju na bilo koji način, njegovo mjesto popunjava sljedeći kandidat sa kandidatske liste po redu.

Tako izabrani odbornici sa kandidatskih lista po redu, izabrani su odbornici iz reda naroda kako slijedi:

1. Iz reda Srba 25
2. Iz reda muslimana 21
3. Iz reda Hrvata 4
4. Iz reda Jugoslovena 1
U k u p n o: 51

Za predsjednika Skupštine opštine Ilijaš izabran je Ratko Adžić kao 13-ti po redu od postojanja opštine Ilijaš, a redosljed na napred navedeni u prilogu 1. se nastavlja:

13. Ratko Adžić 1990-1995 Kadarići
14. Saudin Mešetović 1995-2000 Mlini
15. Nusret Mašić 2000- Luka

Bitno je napomenuti da su Srbi poslije Dejtonskog sporazuma 1995. godine napustili Ilijaš, te da se od tada na funkciji predsjednika Skupštine opštine nalaze samo muslimani.

Svih ovih sedam priloga imaju za cilj samo da se podsjetimo na prošlost, a ko želi može i da pravi određene analize i izvlači zaključke.
ilijas_proslost - 23834 - 24.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Da se podsjetimo ( Prilog 6. )


5. LISTA KANDIDATA " SRS i DSS (Savez reformskih snaga i Demokratski socijalistički savez BiH Ilijaš) za izbor odbornika u Skupštinu opštine Ilijaš 18. 11. 1990. godine.

Red. br. Ime i pprezime Nacionalnost Mjesto

1. Velimir Bajić Srbin Podlugovi
2. Zlata Zagorac muslimanka Ilijaš Stari
3. Boro Čurčić Hrvat Ilijaš
4. Miro Pejić Srbin Nišići
5. Mirsad Balta musliman Kamenica
6. Nedeljko Kravljača Srbin Mrakovo
7. Munib Dervišević musliman Lješevo
8. Makso Glišić Srbin Ilijaš
9. Ahmed Halilović Jugosloven Ilijaš Stari
10. Mladen Todorović Srbin Ilijaš
11. Asim Gurda musliman Podlipnik
12. Tihomir Ristić Srbin Podlugovi
13. Mirsad čehajić musliman Srednje
14. Drago Bilal Srbin Ilijaš
15. Mladenka Hajvaz Srpkinja Ilijaš
16. Osman Fazlić musliman Gajevi
17. Marko Trifković Srbin Ilijaš Stari
18. Ferida Musa muslimanka Podlugovi
19. Dobrila Todorović Srpkinja Ilijaš
20. Stjepan Đurić Srbin Ilijaš
21. Jozo Barić Hrvat Ljubina
22. Mustafa Čuturić musliman Ilijaš Stari
23. Dušan Medić Srbin Ilijaš Stari
24. Munir Čosić musliman Mrakovo
25. Darinka Adžić Srpkinja Ilijaš
26. Adem Kadrić musliman Ilijaš
27. Branislav Petričević Srbin Malešići
28. Rajko Okilj Srbin Srednje
29. Safet Šabanovič musliman D. Čevljanovići
30. Duško Hajvaz Srbin Ilijaš
31. Ramo Šabić musliman Dragoradi
32. Miroslav Grbić Srbin Ilijaš
33. Jure Blažević Hrvat Ilijaš
34. Ranko Milić Srbin Podlipnik
35. Ljiljana Kosovac Crnogorka Ilijaš
36. Snježana Numić Jugoslovenka Ilijaš Stari
37. Tono Barić Hrvat Ilijaš
38. Miodrag Petranović Srbin Ilijaš
39. Dževad Šljivo musliman Ilijaš
40. Milorad Kolović Srbin Podlugovi
41. Duško Berović Srbin Malešići
42. Angijad Hrnić Jugosloven Ilijaš
43. Jovica Mičić Srbin Srednje
44. Zvonimir Pežak Hrvat Ilijaš
45. Goran Glišić Srbin Misoča
46. Mustafa Halilović musliman Srednje
47. Edho Rizvo musliman D. Čevljanovići
48. Marija Ostojić Hrvatica Ilijaš
49. Mirsad Osmanović musliman Kamenica
50. Vjekoslava Glušac Hrvatica Ilijaš
51. Klaus Mekić Jugosloven Ilijaš

Površna analiza pokazuje da su na ovoj kandidatskoj listi kandidati korektno izmiješani po nacionalnosti, a ima ih:
- Srba 23
- Muslimana 16
- Hrvata 7
- Jugoslovena 4
- Crnogoraca 1
ilijas_proslost - 23833 - 24.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Da se podsjetimo ( Prilog 5. )


4. KANDIDATSKA LISTA " SK BiH-SDP (Savez komunista BiH Ilijaš) za izbor odbornika u Skupštinu opštine Ilijaš 18. 11. 1990. godine.

Red. br. Imew i prezime Nacionalnost Mjesto

1. Zoran Zagorčić Jugosloven Ilijaš
2. Radomir Mijić Srbin Vlaškovo
3. Akif Fazlić musliman Lješevo
4. Radmila Dragutinović Srpkinja Podlugovi
5. Ekrem Prutina musliman Ilijaš Stari
6. Božidar Elek Srbin Ilijaš
7. Jozo Babić Hrvat Ilijaš
8. Edib Sakić musliman Podlugovi
9. Manojlo Popić Srbin Kadarići
10. Enisad Matoruga musliman Misoča
11. Nikola Dragutinović Srbin Mrakovo
12. Muradija Rizvo muslimanka D. Čevljanovići
13. Branka Simanić Srpkinja Srednje
14. Veljko Mitar Srbin Ilijaš
15. Omer Herić musliman Nišići
16. Velimir Jakovljević Srbin Ilijaš
17. Slobodan Bojat Srbin Ilijaš
18. Slobodan Macanović Srbin Ljubnići
19. Rašid Medić musliman Dragoradi
20. Luka Jeftić Srbin Ilijaš
21. Ljubiša Vrlješ Srbin Bioča
22. Rajko Bajić Srbin Ilijaš
23. Miralem Rizvo musliman Gajevi
24. Risto Vučković Srbin Malešići
25. Bego Durić musliman Podlipnik
26. Stanko Ivanić Hrvat Ljubina
27. Raif Buča Albanac Ilijaš
28. Aleksa Pajkić Srbin Ilijaš
29. Ahmet Halilović musliman Srednje
30. Zdravko Đurić Srbin Podlugovi
31. Asim Šekić musliman Misoča
32. Željko Barkić Jugosloven Ilijaš
33. Nada Milanović Srpkinja Sovrle
34. Fikret Udovčić musliman Luka
35. Đorđo Lalić Srbin Ilijaš
36. Omer Osmanović musliman Kamenica
37. Željko Mitrović Srbin Ljubnići
38. Izeta Džafo muslimanka Ilijaš Stari
39. Ana Brković Hrvatica Ilijaš
40. Brano Balorda Srbin Lješevo
41. Mirsad Kaldžija musliman Podlugovi
42. Dragan Petričević Jugosloven Malešići
43. Mehmed Smajlović musliman Mrakovo
44. Fikret Šehić musliman Bioča
45. Osman Mališević musliman Srednje
46. Miloš Medić Srbin Podlipnik
47. Mehmedalija Balta musliman Kamenica
48. Jozo Jozić Hrvat Ljubina
49. Gojko Orašanin Srbin Gajevi
50. Kasim Bešlija musliman Korita
51. Dobrica Pejić Srbin Nišići

Površna analiza ove liste pokazuje da su kandidati po nacionalnosti korektno izmiješani, a da ima:

- Srba 23
- Muslimana 20
- Hrvata 4
- Jugoslovena 3
- Albanac 1

Ovdje čovjek samo da se zapita koliko su ovi ljudi vjerovali u Savez komunista. I ja sam bio član SKJ, ali posle njegove propasti nisam više član nijedne stranke. Smatram da je program SKJ bio dobar, ali da nije primjenjivan kao takav. Isto tako mislim da su sve sadašnje političke stranke pri svom formiranju uoči višestranačkih izbora koristile program SKJ kao kliše za pravljenje svojih programa. Prepisivale su sve što su mogle prisvojiti kao svoje i samo neke finese dodavali da ne bi ličilo na program SKJ. Mnogo se očekivalo od višestranačkog političkog sistema, ali život običnih ljudi nije ni blizu dostigao nivo življenja u vrijeme SKJ. Mi se sada borimo za ono što smo izgubili i nikako da to dostignemo.
ilijas_proslost - 23832 - 24.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Da se podsjetimo ( Prilog 4. )


3. KANDIDATSKA LISTA SDA (Stranka demokratske akcije Ilijaš) za izbor odbornika u Skupštinu opštine Ilijaš 18. 11. 1990. godine.

Red. br. Ime i prezime Nacionalnost Mjesto

1. Vejsil Šehić musliman Kamenica
2. Sefedin Suljević musliman Visoko
3. Fehim Mešetović musliman Mlini
4. Munir Alić musliman Misoča
5. Alija Alčić musliman Sovrle
6. Nazaga Begić musliman Ilijaš
7. Refik Omerović musliman Karašnica
8. Meliha Rizvo muslimanka Ilijaš
9. Emin Nevaljalović musliman Kadarići
10. Meho Bajrić musliman Misoča
11. Šerif Čatić musliman Misoča
12. Mujo Demir musliman Ilijaš
13. Džemal Dedić musliman Misoča
14. Dževad Ahmiš musliman Kamenica
15. Aziz Fazlić musliman Lješevo
16. Mustafa Mešetović musliman Mlini
17. Ahmed Bešlija musliman Srednje
18. Pašaga Hasanović musliman Lipnik
19. Midhat Čeho musliman Luka
20. Ismet Fazlić musliman Lješevo
21. Seid Alić musliman Misoča
22. Zakir Udovčić musliman Luka
23. Ragib Mešetović musliman Mlini
24. Nahil Žero musliman Ilijaš
25. Adem Stomornjak musliman Stomorine
26. Šefkija Žero musliman Kamenica
27. Safet Gljiva musliman Donje Selo
28. Džemal Dervišević musliman Homar
29. Čazim Mulić musliman Mlini
30. Alil Halilović musliman Čevljanovići
31. Mustafa Matoruga musliman Misoča
32. Izet Dedić musliman Misoča
33. Suad Masnopita musliman Lješevo
34. Safet Hasečić musliman Misoča
35. Amir Hasečić musliman Misoča
36. Rašid Mešetović musliman Mlini
37. Zahid Hasečić musliman Misoča
38. Mehmed Matoruga musliman Donja Misoča
39. Bajro Čoso musliman Mlini
40. Zahid Mešetović musliman Mlini
41. Čamil Hasečić musliman Donja Misoča
42. Ibrahim Matoruga musliman Donja Misoča
43. Kasim Brkić musliman Luka
44. Vahid Hasečić musliman Donja Misoča
45. Safija Mešetović muslimanka Mlini
46. Hikmet Hasečić musliman D. Misoča
47. Mirsad Šljivo musliman Mlini
48. Mujo Mešetović musliman Mlini
49. Nedžada Šljivo muslimanka Mlini
50. Muhamed Mešetović musliman Mlini
51. Mirzet Brkić musliman Luka

Površna analiza ove kandidatske liste pokazuje da se na istoj nalaze samo muslimani.
ilijas_proslost - 23831 - 24.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Da se podsjetimo ( Prilog 3. )


2. LISTA KANDIDATA - SDS (Srpska demokratska stranka BiH Ilijaš) za izbor odbornika u Skupštinu opštine Ilijaš 18. 11. 1990. godine.

Red. br. Ime i prezime Nacionalnost Mjesto

1. Ratko Adžić Srbin Kadarići
2. Stojko Arsić Srbin Srednje
3. Nenad Bajić Srbin Sovrle
4. Momir Brajić Srbin Luka
5. Ratko Kakuča Srbin Ljubnići
6. Borislav Savić Srbin Podlugovi
7. Slobodan Savić Srbin Malešići
8. Jovica Šikuljak Srbin Ilijaš
9. Ljubiša Trifković Srbin Nišići
10. Konstantin Glišić Srbin Lješevo
11. Trifko Bodiroga Srbin Mrakovo
12. Rajko Berović Srbin Malešići
13. Nikola Popić Srbin Ilijaš
14. Boro Košarac Srbin Čevljanovići
15. Dragan Jeftić Srbin Podlugovi
16. Dragan Rebrinović Srbin Ljubnići
17. Mladen Jeftić Srbin Kadarići
18. Borislav Kovačević Srbin Visojevica
19. Nenad Popić Srbin Balibegovići
20. Milutin Studić Srbin Sovrle
21. Savo Marković Srbin Malešići
22. Živko Čelik Srbin Luka
23. Tihomir Mojsilović Srbin Ljubnići
24. Dušan Marinković Srbin Nišići
25. Ranko Popić Srbin Kadarići
26. Savo Bošković Srbin Lješevo
27. Ranko Vučković Srbin Malešići
28. Ranko Lukić Srbin Ilijašp
29. Ranko Kravljača Srbin Mrakovo
30. Milenko Duvnjak Srbin Podlugovi
31. Blaško Jevrić Srbin Podlugovi
32. Mladen Krajšumović Srbin Sovrle
33. Savo Savić Srbin Malešići
34. Samojko Duvnjak Srbin Gornja Luka
35. Dragan Šikuljak Srbin Ilijaš
36. Siomo Crnogorac Srbin Bioča
37. Jefto Petričević Srbin Malešići
38. Branislav Đurić Srbin Podlugovi
39. Radovan Pešić Srbin Ilijaš
40. Jovan Košarac Srbin Čevljanovići
41. Gojko Peričić Srbin Ilijaš
42. Milan Zupur Srbin Ljubnići
43. Radoslav Pejić Srbin Nišići
44. Goran Košarac Srbin Čevljanovići
45. Dojčilo Zupur Srbin Ljubnići
46. Milenko Vuković Srbin Ilijaš
47. Đoko Glišić Srbin Ljubnići
48. Bogosav Čorović Srbin Ilijaš
49. Luka Macanović Srbin Kadarići
50. Dobrislav Šurbat Srbin Ljubnići
51. Mlađen Bojanović Srbin Malešići

Kao što se vidi na ovoj listi su kandidati isključivo Srbi.
ilijas_proslost - 23829 - 24.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Da se podsjetimo ( Prilog 2. )


Opštinska izborna komisija opštine Ilijaš je na osnovu člana 44. Zakona o izboru odbornika i poslanika u skupštine društveno-političkih zajednica (Sl. list SR BiH broj 21/90 oglasila zbirne liste kandidata za izbor odbornika u Skupštinu opštine Ilijaš u izbornoj jedinici Ilijaš koji su održani 18. 11. 1990. godine.

Pošto su kandidatske liste sve javno oglašavane po oglasnim tablama, to se onda ovdje ne radi ni o kakvom odavanju tajne.

Svaka kandidatska lista je morala imati na spisku po 51-og kandidata jer je opštinska skupština po Statutu brojala 51-og odbornika.

1. LISTA KANDIDATA " HDZ (Hrvatska demokratska zajednica BiH Ilijaš) za izbor odbornika u Skupštinu opštine Ilijaš 18. 11. 1990. godine.

Red. Br. Ime i prezime Nacionalnost Mjesto

1. Jozo Vidović Hrvat Ilijaš
2. Srećko Ilić Hrvat Višnjica
3. Pavo Čurčić Hrvat Stupe
4. Nenad Božić Hrvat Ilijaš
5. Marija Baškarad Hrvatica Ilijaš
6. Ivica Krajc Hrvat Ilijaš
7. Ernest Matić Hrvat Ilijaš
8. Ratko Ilić Hrvat Podlugovi
9. Jozo Đogo Hrvat Ilijaš
10. Božo Jozeljić Hrvat Lješevo
11. Ljubo Ilić Hrvat Ilijaš
12. Niko Jaranović Hrvat Ilijaš
13. Janja Mijatović Hrvatica Taračin Do
14. Jelka Marković Hrvatica Tisovik
15. Ilija Marković Hrvat Tisovik
16. Janja Ilić Hrvatica Višnjica
17. Ivan Božić Hrvat Ilijaš
18. Marijan Ilić Hrvat Podlugovi
19. Ivan Pranjić Hrvat Ilijaš
20. Suzana Vidović Hrvatica Lješevo
21. Snježana Glavaš Hrvatica Ilijaš
22. Habiba Vidović muslimanka Ilijaš
23. Ilko Mijatović Hrvat Taraćin Do
24. Pavo Jozeljić Hrvat Lješevo
25. Maja Ilić Hrvatica Podlugovi
26. Nada Božić Hrvatica Ilijaš
27. Dominko Lučić Hrvat Ilijaš
28. Marija Vidović Hrvatica Lješevo
29. Milka Lučić Hrvatica Ilijaš
30. Mijo Babić Hrvat Taračin Do
31. Ilija Mijatović Hrvat Tisovik
32. Ilija Čurčić Hrvat Taraćin Do
33. Mijo Mijatović Hrvat Ilijaš Stari
34. Božo Ilić Hrvat Ilijaš
35. Janaja Jozeljić Hrvatica Lješevo
36. Ruža Anđić Hrvatica Podlugovi
37. Mijo Mijatović Hrvat Tisovik
38. Anđelko Čurčić Hrvat Taračin Do
39. Vlado Glavaš Hrvat Ilijaš
40. Zdenka Vidović Hrvatica Lješevo
41. Ivan Pavlović Hrvat Taračin Do
42. Juro Babić Hrvat Taračin Do
43. Zoran Vidović Hrvat Lješevo
44. Stipo Božić Hrvat Ilijaš
45. Biljana Vidović Hrvatica Lješevo
46. Šimo Pranjić Hrvat Višnjica
47. Lozan Ilić Hrvat Podlugovi
48. Ljubica Ilić Hrvatica Ilijaš
49. Nada Jozeljić Hrvatica Lješevo
50. Pero Zečević Hrvat Taračin Do
51. Mara Zečević Hrvatica Taračin Do

Interesantno je napomenuti za ovu kandidatsku listu da je bila neuredna u smislu propisa. U istoj su se nalazila imena istih lica upisana više puta. Pošto je bio istekao i rok za popravku iste, Opštinska izborna komisija je htjela odbiti ovu listu, a to znači da HDZ-Ilijaš ne učestvuje u izborima.

Ja sam bio sekretar Opštinske izborne komisije i nisam se sa tim složio, nego sam predložio da oni ipak poprave listu i naknadno je dostave. Smatrao sam da je to manji propust nego što bi izazvalo negodovanje Hrvata zbog ne učestvovanja u izborima. Komisija se sa tim složila i tako je urađeno.

U ovoj listi ima još jedna interesantnost. Svi kandidati su Hrvatske nacionalnosti, samo je Habiba Vidović muslimanka, a to je supruga Joze Vidović predsjednika HDZ-Ilijaš, a Jozo se nalazi na čelu ove liste.
ilijas_proslost - 23827 - 24.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Da se podsjetimo ( Prilog 1. )


Moram da kažem da je ovaj forum meni vrlo interesantan i zanimljiv. U njemu možemo da pišemo iz bilo koje oblasti, prilog će naći mjesto na nekoj od mnogih otvorenih stranica. Pročitao sam mnoge priloge od drugih pisaca, ali ni blizu sve. Uglavnom se pisalo o ratnim zbivanjima u toku rata 1992 " 1995 godina. Mislim da je potrebno pisati priloge i iz drugih oblasti i polako popunjavati i ostale stranice foruma.

Evo jedan za građane opštine Ilijaša, po meni, vrlo interesantan prilog koji sam nazvao "Da se podsjetimo".

Mislim da se nigdje ne može naći tako sabrana i sistematizovana građa o teritorijalno-političkoj organizovanosti opštine Ilijaš kroz prošlost, kao što je to uradio Mr. Neđo Žarka Bodiroga u svojoj knjizi "Mrakovo i okruženje".

Tu ćete naći da se u tursko doba, po administrativnoj podjeli, najmanja jedinica zvala "mahala", a nekoliko mahala da sačinjavaju "džemat"

Da se od austrougarske okupacije 1878. godine službeno "džemat" nazivao "opština".

Da za vrijeme Kraljevine Jugoslavije u periodu od 1919-1941 godine nije bilo mnogo promjena u organizaciji društveno-političkih zajednica u odnosu na vrijeme Austrougarske.

Da se 1922. godine u organizacionom smislu pojmovno mijenjaju teritorijalne zajednice, i to da se umjesto dotadašnjih okruga " uvode oblasti.

Da se 1929. donose novi propisi po kojima se organizuju banovine. Po tom osnovu Visočki region, a to znači i Ilijaš, pripadao je Drinskoj banovini.

Da je u tom periodu svako selo bilo zastupljeno u skupštinama opština preko izabranih knezova. Na čelu opštine nalazio se načelnik.

Da je u organizacionom pogledu Nezavisna Država Hrvatska zadržala opštinu kao ćeliju vlasti u cijelom vremenskom periodu od 1941-1945 godine.

Da je zemlja oslobođena 10. maja 1945. godine, a Ilijaš, Breza i Visoko 6. aprila iste godine.

Da se 1945. godine formiraju srezovi, a unutar srezova mjesni narodni odbori. Na Sarajevskom Visočkom i Vareškom području formira se 5 srezova. Sarajevo, Fojnica, Visoko, Vareš i Srednje (sa sjedištem u Semizovcu). Mjesni odbor Ilijaš je bio u sastavu Srednjeg. Takva podjela je funkcionisala do 1947. godine.

Te godine se ukida srez Srednje, a na sadašnjoj mikroregiji formiraju se srezovi: Sarajevo, Visoko i Vareš. Unutar tih srezova imamo mjesne narodne odbore: Podlugovi, Ilijaš, Srednje, Ivančići, Semizovac, Okruglica, Dabravine i Rajlovac.

Da je sljedeća reorganizacija društveno-političkih zajednica nastala 1952. godine, kada se od tadašnjih mjesnih narodnih odbora formiraju narodni odbori opština. Na području sadašnje opštine Ilijaš formiraju se dvije opštine: opština Podlugovi i opština Srednje. U sastav opštine Podlugovi ulazi i Ilijaš.

Da je nova teritorijalno-društvena organizacija izvršena 1955. godine. Formiraju se dvije komune kao osnovne političko-teritorijalne i društveno-privredne zajednice, a to su: opština Ilijaš sa sjedištem u Ilijašu i opština Srednje sa sjedištem u Srednjem. Prvi predsjednici tako organizovanih komuna kao opština bili su: Fehim Imamović iz Mrakova za opštinu Ilijaš i Ramiz Huseinović iz Dragorada za opštinu Srednje.

I u ovom organizovanju Ilijaš kao komuna pripada srezu Visoko zajedno sa opštinama: Visoko, Ilijaš, Breza, Kreševo, Fojnica i Kiseljak.

Godine 1959 ukida se veliki broj srezova i u NR BiH formira se 5 srezova i to: Sarajevo, Mostar, Tuzla, Zenica i Banja Luka. Ilijaš kao opština prvi put u svom postojanju pripada Sarajevskom srezu.

15. decembra 1960. ukida se opština Srednje i pripaja opštini Ilijaš. To je sad opština koja ima površinu od 323 km2.

Novim zakonom od 1965. godine ukidaju se svi srezovi tako da svaka opština postaje samostalna društveno-politička zajednica.

Godine 1977. opština Ilijaš ulazi u zajednicu opština grada Sarajevo i sa ostalih devet opština postaje gradska opština grada Sarajevo.

Uvođenjem komunalnog sistema i formiranjem opštine Ilijaš, kao društveno-političke i društveno-ekonomske zajednice od 1955 " 1990 godine, kroz izborni sistem izbora predsjednika skupštine opštine, na toj funkciji bilo je 12 predsjednika i to:

Ime i prezimeGodinaMjesto rođenja
1. Fehim Alić 1955-1956Mrakovo
2. Mirko Balorda 1956-1957Lješevo
3. Nenad Novaković 1958-1963Podlugovi
4. Vlado Petrušić1963-1967Breza
5. Mr. Neđo Bodiroga1967-1974Mrakovo
6. Slobodan Dobrijević 1974-1978Glamoč
7. Behadil Pleho 1978-1982Rogatica
8. Boško Gračanin1982-1983Drniš
9. Safet Sivac1983-1985Prijedor
10. Ljilja Arsić-Todorović 1985-1986Srednje
11. Velimir Bajić1986-1988 Sovrle
12. Mirsad Barjaktarević1989-1990 Srednje

Mnogo šire o ovoj materiji naći ćete u pomenutoj knjizi autora Mr. Neđe Ž. Bodiroga.

Ja ću da nastavim sa višestranačkim izborima održanim u novembru mjesecu 1990. godine.

U višestranačkim izborima za izbor odbornika u opštinsku skupštinu opštine Ilijaš, učestvovalo je 6. političkih stranaka, ali sa pet kandidacionih lista (Savez reformskih snaga i Demokratski socijalistički savez BiH imali su zajedničku listu).

U narednim prilozima objaviću imena kandidata po kandidatskim listama.

Svi prilozi zajedno, a ima ih sedam, davaće jednu cjelinu.
ilijas_nemanjici - 23789 - 20.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Ratko Adžić ( 2. dio )


Poznato je meni i da to Ratko nije mogao sam učiniti. Spomenuću samo jednu situaciju.

Ja i pokojni Marko Kopanja smo se zajedno prijavili Opštinskom odboru SDS na sjednici održanoj 19. 11. 1991. godine. Marka su odmah imenovali za komandanta Odreda Ilijaš-I, koji je trebalo tek formirati, jer je o tome i ranije raspravljano na sjednicama Opštinskog odbora SDS. Mene su kooptirali u Opštinski odbor i zadužili da pomognem Marku oko formiranja tog odreda, a nas obadvojicu da pomognemo nekim ljudima iz Ilijaša Starog da se formira i tamo odred.

Razmišljali smo nas dvojica kako da počnemo pa smo se dogovorili da krenemo sa jednim sastankom rezervnih vojnih starješina kojih je u mjesnoj zajednici Ilijaš-I bilo oko pedesetak. Pozvali smo na sastanak njih 30 koje smo lično poznavali. Na sastanak nam se odazvalo samo četvorica. Zakazali smo i drugi sastanak. I na taj sastanak se odazvalo opet samo četvorica, ali sada nema onih koji su bili na prvom sastanku. Znam ja imena svih tih ljudi, ali neću da ih spominjem jer do sada nije nigdje javno o njima pisalo i ne znam kako bi reagovali. Danas, fala Bogu, svi se boje Haga i optužnica.

Dakle, vidite kako je to bilo mukotrpno. E, tu treba cijeniti Ratkovu hrabrost i veličinu. Iako nije imao svesrdnu pomoć, odlučivao je skoro sam.

U samom početku Opštinski odbor SDS je bio i politički organ i vojna komanda u opoštini.

Čitam u prilozima na ovom forumu različite komentare u vezi njega. Neki ga hvale, a neki čak prozivaju kao profitera.

Ja sam sa Ratkom odrađivao mnoge poslove prije rata i u samom ratu. Naročito smo mnogo sarađivali oko prvih višestranačkih izbora 1990. godine, zatim popisa stanovništva 1991. godine, pa i srpskog referenduma 8. i 9. novembra 1991. godine oko izjašnjavanja Srba za ostanak u zajedničkoj državi Jugoslaviji.

Upravo na taj dan mu je umro brat Vaso pa je imao obaveza oko toga, ali se svaki čas živo interesovao kako teče referendum. Ja sam mu u veče otišao kući u Kadariće i podnio izvještaj o tome.

Nije mi ni danas poznat razlog njegove smjene sa funkcije predsjednika opštine. Za mene je to bilo potpuno nenadano i ličilo mi je puč-državni udar. Slušao sam ja priče rekla-kazala, ali ja ne mogu o njima pisati jer nisu provjerene ni potvrđene, i ja o takvim stvarima ne pišem.

Ja znam samo jedno i ubijeđen sam u to. Da je Ratko bio predsjednik opštine kada su Ilijašani iseljavali iz Ilijaša, da bi se on založio svom snagom da građanima obezbijedi prevoz članova porodice i stvari.

Ovako, znam puno priča da je Krajišnik obećavao auta za prevoz, da su građani čekali na to, ali da su na kraju morali otići bez stvari sa torbama u rukama.

Isto tako, ja ne znam za njegov eventualni šverc. Poznato mi je samo, ako se to može nazvati švercom, za prodaju cigareta Hrvatima Vareša i da je za taj novac kupljena uniforma vojsci. Koliko je tu bilo novca i koliko ga je u koje svrhe upotrijebljeno, niti znam niti hoću o tome da pišem.

Ratko je na početku rata pred najezdom muslimana omogućio Hrvatima iz Vareša da napuste Vareš, da bezbjedno pređu preko srpske teritorije za Kiseljak i u druge pravce, gdje je ko želio. Pretpostavljam da se iz toga odnosa pojavila ponuda Hrvata za kupovinu cigareta iz koje je novac korišten u opravdane svrhe, već napred pomenute.

Žalosno je što su pojedinci tu mogućnost iskoristili kao šver u svoje lične interese, a ljaga bačena na Ratka.

Ne zaboravimo mi i to, da je iz tih dobrih odnosa sa Hrvatima iz Vareša došlo i do dogovora da jedan bataljon Hrvata čuva srpsku liniju odbrane iznad Daštanskog-Vareš u dužini od oko 14 kilometara. Ja sam sa Ratkom išao u njihovu komandu i zadivio sam se kako su dobro organizovani, čak i bolje od naših jedinica.

Sve su to pošteno držali do sklapanja federacije muslimansko-hrvatske u Vašingtonu, poslije čega su muslimani vršili pritisak na njih ili da nas napadnu, ili da liniju napuste i prepuste muslimanima.

Moram reći da su oni obavještavali Srbe o tome, ali Srbi nisu adekvatno reagovali. Hrvati su se povukli preko Breze i Visokog za Kiseljak, a muslimani su neočekivano napali Brgule i druga sela i srpska linija odbrane došla u vrlo tešku poziciju, ali o tome, možda, drugi put.

Ja vjerujem da Ratko kao i ja žali i za Ilijašom, šta mu se dogodilo, i za svim njegovim građanima koji se još uvijek nisu snašli.

Ponavljam, njegovo djelo koje je on učimio za opštinu Ilijaš i njegove građane, briše sve eventualne mrlje, ako ih je i bilo.

Vjerujem da i građani, izuzev nekih, žale što je Ratko morao da napusti i funkciju i Ilijaš prije njih.

Mislim da u ime građana Ilijaša mogu da Ratku uputim najsrdačnije pozdrave i želje za bolju budućnost.
ilijas_nemanjici - 23786 - 20.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (1)

Ratko Adžić ( 1. dio )



RATKO ADžIĆ

Neki su na ovom forumu rekli pohvalne riječi za Ratka i izrazli mišljenje da bi trebalo nešto o njemu napisati. Očekivao sam to, ali niko ništa ne piše. Neki su spremni prikačiti mu samo ono rekla-kazala. Zato sam odlučio da ovo napišem. Nemam ja ništa protiv da me i demantuju, ali samo dokumentovano. Sve što nisam znao prihvatiću pod tim uslovom. Uvjeravam vas da ću pokušati da budem ne pristrasan.

Ratko je rođen 1948. godine u selu Kadarići, opština Ilijaš, od oca Branka, rođen 1914. godine u selu Kadarići, a umro 1996. godine u Bijeljini kao penzioner i majke Marice-Mare, djevojačko prezime Šavija iz Topuzova Polja, opština Visoko.

Branko je prvi čovjek iz sela Kadarići koji je završio stolarski zanat redovnim školovanjem. Bio je učesnik u Drugom svjetskom ratu i to u partizanima sa puškom od prvog do posljednjeg dana. Jedini je u selu imao radio aparat tokom cijelog rata. Bio je čovjek od povjerenja pa je obavljao i vrlo povjerljive i odgovorne funkcije u društvu.

Jedan je od ličnosti koji je imao pravo da poslije Drugog svjetskog rata daje i potpisuje izjave na osnovu kojih su porodice poginulih boraca mogle da ostvaruju penziju ili borački dodatak.

U tadašnjoj opštini Ilijaš, pored njega to su pravo imali i sljedeća lica:
1. Popić Boško iz Kadarića
2. Bilal Ilija iz Ljubnića
3. Jeftić Rade iz Podlugova
4. Čelik Trifko iz Ilijaša
5. Bajić Rajko iz Ilijaša

Svi su prvoborci i svi su pomrli.

Branko je poslije tog rata bio nosilac i organizator svih zajedničkih akcija u selu i šire. Bio je nadaren rječitim govorom.

Ratko je dosta toga od njega naslijedio. Još kao mali dječak isticao se od ostalih svojih vršnjaka, a bogami, i malo starijih, a pogotovo mlađih, sa svojim interesantnim pričama. Bilo je tu mnogo lažnih priča, ali za tu djecu interesantnih. Vrlo rado su ga slušali!

Završio je fakultet u Sarajevu i stekao zvanje inžinjera fizike. Pred rat je radio u preduzeću "Zrak"- Sarajevo.

Jedan je od osnivača Srpske demokratske stranke u opštini Ilijaš i prvi je predsjednik te stranke. Bio je i član prvog Glavnog odbora SDS Republike Srpske. Glavni je organizator prvih višestranačkih izbora u opštini Ilijaš i bio prvi predsjednik višestranačke Skupštine opštine Ilijaš.

Ratko je nadarenog govora, nenametljivo je plijenio uvjerljivošću i, reklo bi se, rođeni političar. Imao je vizionarski pogled u budućnost. Spreman je obrazlagati i braniti određene političke stavove.

Mislim da je bio i velika pomoć srpskom republičkom rukovodstvu i da su njemu imali pouzdanu ličnost. Posao koga se prihvatio je bezrezervno pošteno odrađivao. Može se reći da je bio otvoren, blago drzak i bez trunke stida.

Jedno vrijeme je obavljao i funkciju ministra unutrašnjih poslova u Republici Srpskoj.

Kao predsjednik Skupštine opštine i predsjednik SDS Ilijaš, sve je činio da ne dođe do sukoba među narodima. Stalno je kontaktirao sa predsjednicima političkih stranaka, Mešetović Fehimom (SDA) i Vidović Jozom (HDZ) pokušavajući da mirnim putem i razgovorima riješi nesporazume. Nije mu bilo ni teško ni mrsko uložiti bilo koliki trud, samo da se nađe rješenje i živi u miru. Pa i uoči samog početka rata u Ilijašu organizovao je preko uvezanih radio stanica Visoko, Ilijaš i Breza razgovor sa predsjednicima opština Visoko (Jusufbašić Kenan) i Breza (Opačin Salko), a sve u cilju dogovora i sprečavanja sukoba.

Kad je vidio da je đavo odnio šalu, da više ništa ne pomaže dogovarati sa predstavnicima drugih naroda, okrenuo se informisanju i organizovanju srpskog naroda. Sa članovima Opštinskog odbora SDS obilazio je mjesne zajednice, održavao sastanke, objašnjavao nastalu političku situaciju u zemlji i ukazivao na opasnosti koje su se nadvile nad srpskim narodom.

Pored Opštinskog odbora SDS, formirao je i mjesne štabove u svim mjesnim zajednicama. Sastanke Opštinskog odbora održavao je sedmično i na taj sastanak su dolazili svi predsjednici mjesnih štabova. Lično je obilazio sve te mjesne štabove u njihovim mjestima i tako su ga i upoznali svi građani opštine Ilijaš.

Ponašao se kao roditelj prema svim Srbima, ne samo opštine Ilijaš, nego i okolnih opština. Bilo ga je malo čudno prihvatiti kao takvog, obzirom da mu je otac bio pravi komunista.

Održavao je kontakte sa Srbima iz Visokog, Breze, Kaknja, Vareša i drugih opština. Kad je počeo rat 1992. godine, iz ovih opština je napušteno po procjeni oko 70 sela u kojima je prije rata živjelo oko 15. 000 stanovnika srpske nacionalnosti. Ta sela je napustilo oko 13. 000 Srba kao izbjeglice, a na području opštine Ilijaš je smješteno oko 9. 000 izbjeglica.

Samo u njegovo selo Kadarići smještena su 43 domaćinstva sa ukupno 93 člana.

Sve te izbjeglice su u opštini Ilijaš našle spas i vjeru, upravo u Ratka Adžić kao predsjednika opštine. Vojno sposobni muškarci uključili su se u Ilijašku brigadu da brane Ilijaš, svjesni da neće nigdje naći bolji prihvat. U ratu je braneći Ilijaš poginulo 154 borca - izbjeglica iz drugih opština.

Na osnovu izražene volje građana opštine Vareš iz sela: Okruglica, Čeče, Kunosići, Sršljenci, Letevci, Pajtovići, Blaža, Rokoč, Žalja, Žižci i Kadarići (kod Dabravina), svi mjesna zajednica Okruglica, Skupština opštine Ilijaš je na svojoj sjednici od 24. 12. 1991. godine donijela odluku da se ova sela uključe u sastav opštine Ilijaš.

Selo Čekrčići, opština Visoko, koje je u ovom ratu 1992. - 1995. godine bilo najugroženije selo od strane muslimana, nije odlukom Skupštine pripajano opštini Ilijaš, ali je o tom selu vođena briga kao da je uvijek bilo u sastavu opštine Ilijaš.

Uostalom, i njihov Odred koji su formirali odmah na početku rata za odbranu sela, uključen je u Ilijašku brigadu u sastav 3. pb. Ljubnići-Čekrčići.

Ratko Adžić je bio ključna ličnost u formiranju Srpske opštine Ilijaš.

Sve je pokušavao pošteno odrađivati. Pratio je dešavanja na republičkom nivou i adekvatno reagovao.

Kad se raspala Republička skupština i formirana Srpska narodna skupština, Ratko je putem opštinske skupštine adekvatno reagovao. Na istoj sjednici od 24. 12. 1991. godine donesena je Odluka o izdvajanju opštine Ilijaš iz grada Sarajevo i udruživanje sa opštinama Han Pijesak, Sokolac, Pale i drugim opštinama koje izraze volju, u SAO Romanija.

I treća odluka koja je značila i prekretnicu za konstituisanje i učvršćivanje vlasti u Srpskoj opštini Ilijaš je formiranje Srpske stanice javne bezbjednosti Ilijaš dana 31. marta 1992. godine. I ova odluka je korektno odrađena jer je svim do tada pripadnicima muslimanima u toj stanici ponuđeno da ostanu na poslu. Međutim, oni nisu htjeli, nego su zagovarali formiranje paralelene muslimanske stanice u Srednjem, ali do toga nije došlo.

Ratko je vodio brigu jednako za građane opštine Ilijaš i vojsku.

Odmah na početku rata prestala su raditi sva preduzeća i ustanove, pa i opštinski organi vlasti. Predsjednik opštine i SDS Ilijaš, Ratko Adžić, sve podređuje vojsci. I sam je u vojničkoj uniformi koju ne skida do kraja rata. Sve ranije organe vlasti u vidu komisija angažuje prvenstveno za potrebe vojske. I direktore većih firmi uključuje u rad komisija da putem prodaje ili razmjene gotovih proizvoda nabavljaju materijal potreban vojsci i građanima. Na takav način se uspijevalo obezbjeđivati hrana, municija, naoružanje, vojničke uniforme, obuća, lijekovi i sanitetski materijal za vojsku i građanstvo. Pored toga što je svaki vojnik imao obezbjeđenu hranu u vojsci, svaki vojnik je primao i humanitarnu pomoć sa svojom porodicom, a ista je bila dobro organizovana.

Opština je redovno obezbjeđivala i cigarete za svakog vojnika bez obzira da li je bio pušač ili nije. Cigarete su često djeljene i vanredno. U ovim aktivnostima nisu izostavljani ni pripadnici drugih brigada koji su dolazili na ispomoć.

Nema sela na opštini Ilijaš u koje Ratko nije otišao ko zna koliko puta. Svi građani su ga lično upoznali i sa njim razgovarali. Svi su u njemu stekli veliko povjerenje. On se borio za svoje građane i vojsku koliko su to dozvoljavale ratne mogućnosti. Čini mi se da je učinio i više nego što se moglo očekivati.

Ponekad bi mu se učinilo da vojne starješine ne čine dovoljno za vojsku pa se uključivao u njihove probleme, što je nailazilo na nerazumijevanje i negodovanje kod pojedinih vojnih starješina, smatrajući da mu to nije nadležnost.

Ja mu sad mogu zamjeriti na njegovom poštenju što je govorio, u samom početku, kada su Srbi po mjesnim zajednicama organizovano počeli izlaziti na liniju odbrane:

"Nemojte ulaziti u teritoriju druge opštine! "

Prihvatao je Srbe iz drugih opština, ali nije organizovao sa njima zajedničku odbranu i njihove teritorije.

Zna Ratko sav ovaj teren pa će me razumjeti. Mogli smo u samom početku zajedno sa Srbima iz Kralupa postaviti liniju sa Vlajčića na kuće Đurića u Čifluku i dalje preko sela Jelašje napraviti spoj sa Igmancima. Tada ne bi bilo u kasnijim borbama ni Ubojišta, ni Komina, ni Ratkovaca, a posebno ne Bioče.

S druge strane, muslimani iz, možda, največeg muslimanskog sela u BiH Župče, nevjerovatno su se plašili četnika u Drugom svjetskom ratu iz sela Očevlje i Vlahinje. Oni su se plašili Srba iz tih sela i pred ovaj rat.

Da smo zadržali Srbe iz tih sela i Očevlje i Vlahinje preko Slivna i dalje spojili sa Čemernom i sa Srbima iz sela mjesne zajednice Okruglica, ne bi bilo ni pokolja na Čemernu, ne bi bilo ni borbi na Nabožiću, ne bi nikad bio blokiran magistralni put Semizovac " Nišići, a pitanje je šta bi u tom slučaju uradili muslimani u pozadini te linije.

Znam ja da je lako sad pričati, ali da li se to moglo tada uraditi.

Trebalo se potruditi i razraditi tu strategiju, jer su tu upravo najdominantniji objekti važni ne samo za opštinu Ilijaš, a to su Čemerno i Nabožić.
raspad_juge - 23764 - 18.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Kako,bolan,da živimo zajedno? (2. dio)


Ovaj rat, kao i svaki drugi, morao se nekako završiti. Međunarodna zajednica je vršila pripreme za održavanje Konferencije u Dejtonu.

Međutim, dozvolila je muslimanima da još jednom pokušaju ofanzivom spojiti Zenicu preko Visokog i Ilijaša sa Sarajevom. Ofanziva je organizovana u junu i julu mjesecu 1995. godine. Pošto nikada nisu mogli preko Čekrčića i Ilijaša spojiti se sa Sarajevom, sada su pokušali iz pravca Breze, preko Nabožića, Semizovca i dalje prema Sarajevu.

Nije im ni ta ofanziva uspjela. Slušali smo radio vezom kako muslimanski komandanti naređuju komandiru jedinice koja je na centralnom pravcu u Nabožiću da moraju probiti srpsku liniju odbrane, da je naredio Alija Izetbegović da moraju stići do Sarajeva, a ovaj im odgovara: "Jebo vas Alija, izginuše mi ljudi. Kad vam dole dođem, sve ću vas pobiti". Nakon tog odgovora akcija je prekinuta i nije je više ni bilo.

Ilijaška brigada je po ko zna koji put dokazala da je herojska i nepobjediva. Međutim, ostala je jedna sumnja na srpsko rukovodstvo.

Jedinice Ilijaške brigade za tu ofanzivu muslimana nisu dobile dovoljnu količinu municije iz redovnih izvora snabdjevanja. Zahvaljujući snalažljivosti komandanata bataljona preko privatnih veza kojima su se snalazili za municiju i sačuvali je kao rezervu, uspjeli su se i ovoga puta odbraniti.

E, sad moram reći i jednu srpsku bruku. Poslije ove ofanzive dopiru izjave od najvišeg srpskog rukovodstva:

"One budale se opet odbraniše"

Šta se može iz ovoga izvuči? Pa samo to da je bio dogovor srpskog i muslimanskog rukovodstva da Ilijaš padne, a to osvježava ranije priče oko trgovine Ilijaša i Vogošće za Srebrenicu i Žepu.

Šta sad reći?

Ilijaška brigada i sve druge brigade oko Sarajeva su stvorile veoma povoljne uslove srpskom političkom rukovodstvu za vođenje pregovora u Dejtonu 1995. godine. Međutim, te povoljnosti nisu iskorištene zato što je rukovodstvo Republike Srpske povjerilo zastupanje RS Slobodanu Miloševiću koji je uradio to što je uradio. Ponudio je rješenje kakvom se ni muslimani nisu nadali, a koje je za RS moglo biti daleko povoljnije.

Naime, pred početak Konferencije u Dejtonu najteži problem je bio oko podjele teritorije BiH i uglavnom je bila usvojena proiporcija 51:49. Republika Srpska nije prihvaćena kao samostalna država, ali je priznata kao državno-politička realnost.

Rukovodstvo sa pala moralo je da prihvati zajedničku srpsku delegaciju, sastavljenu od po tri predstavnika bosanskih Srba i predstavnika SRJ, kojoj će Milošević biti vođa i donositi samostalno odluke u slučaju nesaglasnosti. Taj sporazum je potpisao i Patrijarh Pavle, a Biljana Plavšić kaže da je isti potpisao i vladika Irinej.
Skupština Republike Srpske se složila da u delegaciji ne bude Radovan Karadžić.

Sa bosanskim dijelom srpske delegacije Milošević je imao česte sukobe. Karl Bilt je zabilježio da se prema članovima delegacije iz BiH (Krajišnik, Koljević i Aleksa Buha) odnosio kao prema pastorčadima. Često je zabranjivao čak i upotrebu faksa pa su morali moliti komšije Hrvate za upotrebu istog.

Bosanski Srbi su bili riješeni da podijele Sarajevo, čemu se Izetbegović najodlučnije suprotstavio. Kristofer i Holbruk su se zapanjili kad su im Tuđman i Milošević saopštili da su riješili problem. Gotovo u cjelini Sarajevo je pripalo Federaciji BiH.

Krajišnik je odlučno odbio sporazum, poslije čega je Milošević predstavnike Republike Srpske suspendovao iz delegacije.
Milošević je zapanjenom Silajdžiću rekao: "Vi zaslužujete Sarajevo jer ste iskopali tunel i ulazili i izlazili iz njega kao lisice. Ali vi ste se za njega borili, a one kukavice su vas ubijale sa brda. "

I pored toga izostala je Krajišnikova saglasnost. Međutim, Miološević je po povratku iz Dejtona srpsku delegaciju odveo u Dobanovce u najluksuzniji zatvor, pozvao i Karadžića i prisilio ga da parafira Dejtonski sporazum.

Bivši ambasador BiH u Ujedinjenim nacijama Muhamed Šačirbegović tvrdi da su Amerikanci uoči potpisivanja mirovnog sporazuma Miloševiću obečali da će, ukoliko sjedne za pregovarački sto, u budućnosti Republici Srpskoj omogućiti održavanje referenduma za odcjepljenje od Federacije BiH. On, takođe, tvrdi da je drugi dio sporazuma američke administracije i Miloševića uključivao i da se dozvoli referendum za odcjepljenje RS i pripajanje Srbiji.

Možda se Milošević zato tako i ponašao. Njemu je još bio glavni cilj da skine sankcije sa Srbije.

O ovim činjenicama treba da pišu istoričari i istorijski analitičari, a nikako političari, jer politika ne zastupa istinu. Za nju imaju dvije pogane definicije, a to su:

- Politika je kurva i
- Politika je produžena ruka vladajuće klase.

Rat je završen parafiranjem mirovnog sporazuma u Dejtonu 21. 11. 1995. i potpisivanjem istog u Parizu 14. 12. 1995. godine i stvorena je, bolje reći, zamišljena država sa dva ravnopravna entiteta i to:

- Federacija BiH
- Republika Srpska

Međutim, muslimani i dalje ne puštaju Republiku Srpsku na miru. Pokušavaju ostvariti ono što nisu u ratu uspjeli, reformama Ustava.

Ponovo zagovaraju zajedničku vojsku, a imali smo je pa im nije valjala. Ko garantuje da i nova zajednička vojska neće pući iznutra. Postavlja se pitanje da li takva vojska uopšte treba Bosni i Hercegovini. Od koga će ta vojska da čuva BiH. Pod pretpostavkom da je napadne Srbija, nećete valjda povjerovati da će se srpski vojnici boriti protiv Srbije ili pod pretpostavkom da je napadne Hrvatska, sve se bojim da će se hrvatski vojnici boriti protiv Hrvatske. Čuli smo već raspoloženje narodnih masa u slučaju odigravanja fudbalske utakmice između BiH i Srbije, za koga bi navijali Srbi u BiH, a to isto su se izjasnili i hrvatski građani u slučaju odigravanaja utakmice između Hrvatske i BiH.

Muslimani mrze Srbe iz dna duše. Oni bi najviše voljeli Srbe preko Drine, a zemlja da ostane njima. Pa zar nismo svjedoci skoro svaki dan kako Silajdžić izgovara da je Republika Srpska genocidna tvorevina i da je treba ukinuti. On se ni malo ne stidi te izjave. Istina kad je izgovara, gleda u svoje vrhove cipela.

On kaže, da je za građane u BiH najbolje jedan građanin, jedan glas, a to ne obrazlaže. On zna šta je za Srbe bolje, kao da Srbi to ne znaju. Zagovaraju unitarnu Bosnu ubjeđujući Srbe da se ne trebaju bojati majorizacije.

O, Bože, kao da nismo do sada bog zna koliko puta vidjeli na djelu preglašavanje srpskog člana Predsjedništva BiH. Šta nam je muslimanski referendum o samostalnosti pokazao nego da u unitarnoj Bosni Srbi nemaju šta da traže.

E, pa recite mi čime to muslimani garantuju Srbima ravnopravnost?

Kad Srbi ne vide nikakvu budućnost u zajedničkom životu i zagovaraju referendum o odcjepljenju, onda muslimani kažu da referenduma ne može biti jer nije u Ustavu regulisano da se takav referendum može provesti. A ja se pitam, ima li u Ustavu doslovno napisano da se takav referendum ne može provesti. Nema.

Šta bih trebao još da navedem, a ima toga koliko god hoćete, da bih pokazao da je čista besmislica u ovakvoj mržnji zagovarati zajednički život.

Nije to mišljenje samo Srba. To je mišljenje i svih poštenih ljudi.

Odmah poslije potpisivanja Dejtonskog sporazuma njemački novinari su se razlikovali u mišljenjima od njemačkih političara. Pisali su da nema šansi da Srbi i muslimani žive u zajednici. Oni, isto kao da su citirali Andrićevo pismo iz 1920. godine u kojem stranac Ivi Andriću kaže da je Bosna zemlja mržnje i zato on iz nje seli.

E, zar je potrebno još nešto reći?
raspad_juge - 23761 - 18.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

Kako,bolan, da živimo zajedno?(1)


Razmišljao sam kakav naslov da dam ovom prilogu i nisam mogao naći bolji. Pokušao sam se prisjetiti šta smo sve sa muslimanima doživljavali, koliko smo ih prihvatali i trpili i koliko su Srbi zbog njih samo trpili. Nisam se htjeo udaljavati dalje u prošlost od vremena koje sam ja lično proživio.

Još u toku Drugog svjetskog rata počelo je izgrađivanje osnova zajedničkog života. Već na prvom zasijedanju ZAVNOBiH-a (Zemaljsko antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Bosne i Hercegovine) održanog 25. 11. 1943. godine u Mrkonjić Gradu izražena je odlučnost naroda BiH da njihova zemlja, koja nije ni srpska, ni hrvatska ni muslimanska, nego, i srpska i muslimanska i hrvatska bude zastupljena u zajednici u kojoj će biti osigurana prava i ravnopravnost Srba, muslimana i Hrvata. Izabrana je i delegacija od 58 članova koja će predstavljati BiH na Drugom zasijedanju AVNOJ-a (Antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Jugoslavije) 29. 11. 1943. godine u Jajcu.

Na drugom zasijedanju ZAVNOBiH-a 30. juna do 02. Jula 1944. godine u Sanskom Mostu donesena je i deklaracija o pravima građana u BiH u kojoj stoji:

  • "Prvi put u istoriji Srbi, muslimani i Hrvati BiH, ujedinjeni u NOP-u (narodnooslobodilačkom pokretu), stupili su na isti put, počeli da izgrađuju svoj zajednički dom u čije temelje su uzidane kosti njihovih najboljih sinova. "

    Na Drugom zasijedanju AVNOJ-a održanog 21-29 novembra 1943. godine u Jajcu, zaključeno je da se stvori federalna Jugoslavija, zasnovana na pravu o samoopredeljenju u kojoj je planirano da južnoslovenski narodi Srbi, Hrvati, Slovenci, Makedonci i Crnogorci žive u ustavnim republikama sa jednakim pravima.

    Prvi Ustav FNRJ jednoglasno je proglašen 31. o1. 1946. godine na zajedničkoj sjednici oba doma Ustavotvorne skupštine. Jugoslavija je definisana kao savezna narodna država republikanskog oblika, zajednica ravnopravnih naroda koji su na osnovu prava na samoopredeljenje uključujući pravo na odcjepljenje izrazili svoju želju da žive zajedno u federativnoj državi koju je sačinjavalo šest republika, s tim što je Srbija u svom sastavu imala Autonomnu pokrajinu Vojvodinu i Autonomnu oblast Kosovo i Metohiju.

    Određeno je da teritorijalno razgraničenje između republika vrši Narodna skupština FNRJ i republičke granice nisu se mogle mijenjati bez njihovog pristanka. To je ujedno značilo da su republičke granice bile samo administrativne, a ne i državne.

    Napuštena je i doktrina troplemenog naroda i status nacije dat je Makedoncima, Crnogorcima i bosanskim muslimanima.

    Šta to iz napred izloženog ima loše za muslimane?

    Razvoj Jugoslavije teče dalje. Godine 1971. Formira se Predsjedništvo SFRJ kao kolektivni vrhovni organ na temelju ustavnih amandmana, a punim kapacitetom ono počinje funkcionisati tek poslije smrti Tita 1980. godine. Sastavljeno je od 8 predstavnika federalnih jedinica (šest republika i dvije autonomne pokrajine) plus Predsjednik predsjedništva CK SKJ (sve do 1988) koji su se svake godine mijenjali na mjestu Predsjednika.

    Predstavnik šiptara Sinan Hasani je bio u vremenu od 15. 05. 1986. do 15. 05. 1987. godine.

    Predstavnik muslimana je bio Raif Dizdarević u vremenu od 15. 05. 1988. do 15. 05. 1989. godine.

    To nigdje u svijetu ni u jednoj državi nije moglo biti da je predsjednik države strani državljanin (šiptar-Albanac) i predstavnik nacionalne manjine (musliman) koji predstavlja BiH, a to znači i Srbe i Hrvate iz BiH.

    Pa šta bi mogli još više dobiti?

    Međutim, ni to muslimanima na čelu sa Alijom Izetbegovićem nije bilo dovoljno.

    O, Bože, zapitao sam se, je li to onaj narod što kad mu daš mali prst, hoće cijelu šaku.

    Nakon secesije Slovenije i Hrvatske od Jugoslavije ni njemu nije valjao zajednički život sa Srbima u Jugoslaviji, iako je imao ista prava. Prva stvar mu je bila secesija od Jugoslavije, uvjeravajući svoj narod u bojazan od majorizacije zbog većinskog srpskog naroda. Alija to radi pomoću raznih scenarija. Sjetimo se samo televizijskih prenosa i gospodina Ajanovića kako organizuje žene da idu u Beograd pred Generalštab JNA da iskamče otpuštanje muslimanskih mladića iz vojske. Otišle su žene, ali nisu bile primljene, nego su ispljuvane i kamenovane, a to su i zaradile. Odmah, nakon toga Ajanović ih nagovara da idu u Brisel pred evropske institucije sa istim ciljem, ali nije mogao naći tuđih para za prevoz pa nisu otišle.

    Muslimanski mladići su izašli iz JNA, ali taj scenarij nije dovršen. Sada treba istjerati JNA iz kasarni u BiH. I to se dogovori, ali Alija neda da kolone vojnika izađu bezbjedno pa zajedno sa Ganićem isplaniraju masakre nedužnih srpskih mladića. Sjetimo se Dobrovoljačke ulice u Sarajevu i Tuzlanske kolone.

    Sad je ostala vojska sastavljena samo od Srba iz BiH. E, šta će sad. To je sad po Aliji agresorska vojska. Zamislite, svoj na svome, agresor sam na sebe. Nema više nikakve vojske. Organizuju se nekakve paravojske koje su razuzdane i pod ničijom kontrolom, rade šta hoće i nastaje opšti haos u zemlji.

    Prisjetimo se sad svih vojnih vježbi i u JNA i u TO. Sve su održavane na temu odbrane od eventualnog napada neprijatelja iz vana i ni jedna od eventualnog neprijatelja iznutra. Pukla je i država i vojska kao trula tikva baš od neprijatelja iznutra.

    U Republičkoj višestranačkoj skupštini preglasavanjem srpskih predstavnika od strane muslimansko-hrvatske koalicije, donose se odluke na štetu srpskog naroda. Jednostavno se osjeća opasnost po srpski narod, ona ista kao i 1941. godine. Nema više nikakvog smisla sjediti u skupštini zajedno sa tom koalicijom. srpski poslanici se odvajaju i formiraju Srpsku narodnu skupštinu.

    Alija ide dalje. Organizuje referendum za priznavanje nezavisnosti Bosne i Hercegovine. Referendum je održan 29. februara i 01. marta 1992. godine u kojem nisu učestvovali Srbi. Referendum je ipak priznat od strane međunarodne zajednice jer se na njemu izjasnila večina od ukupnog broja birača u BiH, obzirom da je muslimanski narod večinski.

    Zamislite sad kako se to uklapa u pravo Srba kao konstitutivnog naroda, zašta se muslimani i danas zdušno zalažu. Pa, lako je zamisliti. Alija jedno govori a drugo radi. Smiješno je samo što to međunarodna zajednica podržava. Bosna i Hercegovina je primljena i u UN kao samostalna država. Tako se definitivno raspala SFRJ.

    Iako po Ustavu Jugoslavije se nisu mogle republike nasilno odvajati, jer to nisu države i imaju samo administrativne granice, Banditerova komisija ih je priznala kao državne.

    Čiji je to bio interes. Nije samo Alije Izetbegovića. Preko njega su ostvarili svoje ciljeve Amerika i Islam.

    Pročitao sam dobar dio Islamske deklaracije i vidio sam da nije moguće da je Alija sam autor. Ona je napisana tako da odudara od Alijinog stila govora. Tu su ubačene ideje i mnogih drugih.

    Pročitao sam i jednu knjigu o porijeklu i razvoju islama i u njoj ideju o osvajanju cijelog svijeta. Tu sam našao i jednu nevjerovatno uvredljivu laž protiv Srba. Poznato nam je svima da su Turci za vrijeme svoje vladavine u Bosni i Hercegovini otimali i odvodili najzdraviju i najodrasliju srpsku mušku djecu i od njih pravili specijalnu vojsku poznatu pod imenom "janičari". Srbi su svoju djecu sakatili odsijecajući im prste ili uši, samo da ih Turci ne odvedu.

    Zamislite šta piše u ovoj knjizi. Piše da su Srbi molili age i begove da im uzmu dijete jer su, navodno, zbog toga imali poreske olakšice.

    Referendum Srba održan 08. i 09. novembra 1991. godine na kome se izjasnilo više od 90% birača za ostanak u zajedničkoj državi Jugoslaviji, nije prihvaćen. Kako to objasniti. Pa nikako.

    Muslimanski referendum je izazvao rat u BiH. Rat je bio žestok i krvav kakav nikad nije bio na ovim prostorima. Tukla su se sva tri naroda međusobno. Tukli su se i muslimani sa muslimanima, Hrvati sa muslimanima i oba ta naroda sa Srbima.

    Alija tvrdi da nije želio rat, a on ga je započeo. On bi ratovao, ali da taj rat bude, nekako, pravedan. Tamo gdje mu ide dobro, šuti, a gdje ne ide dobro, kuka. Hoće nekakvu ravnopravnost u ratu u kome Srbi ne smiju upotrijebiti prekomjernu silu. Preko međunarodne zajednice uspijeva da se rat vodi dirigovano. Za Srbe je to bilo kreni... stani.... kreni... vrati se. Zar nije tako bilo oko Bihača, Goražda i drugih mjesta. Zar nisu bili proglašeni neki gradovi zaštićenim gradovima kao Bihač, Goražde, Srebrenica. To mu ga dođe kao u boksu. Ne smiješ protivnika udariti ispod pojasa ili iza vrata.

    Ilijaškoj brigadi su naredili da svoju artiljeriju odmakne 2o kilometara od centra grada Sarajeva, a za centar su uzeli katoličku crkvu na Marin Dvoru. To su uradili i drugim brigadama.

    Ilijaška brigada ni pod tim mjerama nije poklekla. Sjetimo se samo operacije "Munjeviti skok" šta su Ilijašani uradili. Pročitajte to još jednom.

    Nije samo to bilo. Ilijaška brigada je par puta zarobljavala dijelove Kanadskog bataljona kad bi se ponašali nekorektno. Međutim, i tu smo im pokazali gostoprimstvo i ljubaznost prema strancu. Boravili su u novom objektu savremenog djećijeg obdaništa, a mi smo igrali lopte s njima u dvorištu. Njihov komandir je spavao u kancelariji i u krevetu komandanta Brigade. Naši su ljudi išli i u Kanadu da svjedočenjem brane pripadnike njihovog bataljona na sudu zbog nekih nečasnih radnji.

    Nažalost, tu je bila velika trgovina i plaćanja novcem u kojoj su učestvovali i srpski predstavnici, da ne kažem državnici.

    Kad Aliju upitaju njegovi muslimani gdje su pare od islamskih donacija, on odgovara da nisu ništa u ratu osvojili, da je morao platiti da Srbi ne osvoje.

    Kad se Fikreta Abdića muslimani oko Velike Kladuše bore protiv Alijinih muslimana, krivi su mu Srbi. Kad se Hrvati bore protiv muslimana, to je, kaže, najveći poklon Srbima.

    Ipak je uspio posredstvom Amerike sklopiti Federaciju muslimana i Hrvata 02. Marta 1994. godine u Vašingtonu i onda zajednički se boriti protiv Srba.

    Ironično su govorili da u toj federaciji ima mjesta i za Srbe ako žele da se pridruže.
  • ilijas_nemanjici - 23759 - 18.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

    Kopači - pad i vraćanje linije


    Kopači su jedan zaseok, naseljen isključivo srpskim stanovništvom, a nalazi se sa desne strane rijeke Bosne, sa obje strane regionalnog puta Ilijaš " Visoko u dužini od oko jedan kilometar. Taj zaseok je prosto ubačen u teritoriju pod kontrolom muslimana. Proteže se od usijele iza Vratnice pa do prelaza regionalnog puta preko željezničke pruge. U taj zaseok se u ratu sa ilijaške strane moglo doći samo preko željezničkog mosta, a sa visočke strane mostom preko rijeke Bosne u neposrednoj blizini prelaza regionalnog puta preko željezničke pruge. Regionalni put od Vratnice do Kopača je bio pod kontrolom muslimana.

    Upravo tu, u neposrednoj blizini tog prelaza, nalazi se kuća i vikendica Emira Kusturice. Vaske Vidović je za vrijeme rata uzeo njegovo auto i vozio ga u toku rata. Emir je na to rekao da mu nije žao jer je auto došlo u prave ruke.

    Nasuprot Kopačima, sa lijeve strane rijeke Bosne nalazi se iz ovog rata dobro selo Čekrčići sa svojim zaseocima.

    Čekrčići i Kopači su pripadali opštini Visoko. Srbi su tu organizovali liniju da brane srpsku territoriju, a liniju je držao samo jedan vod 3. pb. Komanda čete kojoj je pripadao taj vod je bila sa druge strane rijeke Bosne u zaseoku Čekrčića.

    Iznad te linije nalazili su se muslimani na potezu Kula Banjer " Vratnica. Za svojih pozicija muslimani nisu imali dobar pregled srpske linija odbrane. Za Srbe, sa druge strane rijeke Bosne, je bila otkrivena i vidljiva, ali vrlo ranjiva i osjetljiva, jer je bila odsječena rijekom Bosnom od ostalog dijela srpske teritorije.

    Dana 08. 08. 1994. godine u posjeti Ilijaškoj brigadi je bio general Ratko Mladić. On je sa tadašnjim komandantom Brigade potpukovnikom Milošem Delićem i još nekim starješinama obilazio liniju odbrane u rejonu sela Čekrčići. Kad su se nalazili u rejonu Strmca i kretali u pravcu Visa, počele su padati muslimanske granate oko linije odbrane na tom dijelu, kao da su znali da se tu nalazi general Mladić.

    U popodnevnim satima čule su se eksplozije granata i po liniji odbrane u Kopačima, a odmah zatim i pucnjava iz pješadijskog naoružanja. Uslijedio je napad muslimana na tu liniju iz pravca Kula Banjer " Vratnica.

    General Mladić, posmatrajući to, pitao je:
  • "Čije je ono dole? "
  • "Naše" - dobio je odgovor.
  • "Ono će da padne, ali u toku sutrašnjeg dana ima da to vratite i da me izvijestite. "
    General Mladić je otišao, a borba u Kopačima je nastavljena.

    I dok je padala noć, pala je i ta linija. Borci sa te linije su se povukli i došli u komandu čete preko rijeke Bosne. Svi su zabrinuti, izbezumljen. Nastao je tajac, ne znaju šta da se radi. Ne znaju ni šta se sve dogodilo! Neki borci su nedostajali, i nije se znalo šta je sa njima. Noć je bila tamna, pa se nije smjelo ići na vraćanje linije bez potrebnih informacija.

    I dok su razmišljaju šta da rade, u komandu dođe jedan borac iz tog voda koji je taj dan bio slobodan. Nije znao šta se dogodilo, pa je pošao na tu liniju u svoju redovnu smjenu. Na njegovo veliko iznenađenje išao je iz jednog u drugi rov ali nije našao nikoga. na iznenađenje i zaprepaštenje. Ušao u jedan rov, nema nikoga. Sve mu je to izgledalo čudno pa se vratio i došao u komandu čete. Tamo je zatekao borce iz svoga voda, pa ih je začuđeno upitao:

  • "Šta je to ljudi, pa na liniji nema nikoga? "

    Tadašnji komandant 3. pb. Dragan Mirić, zvani Čuto, se odmah spremio i naredio borcima iz tog voda da se pripreme. Zatim je uslijedila komanda: "Zamnom! "

    Bila je noć, nisu znali šta će ih dočekati, ali su ipak krenuli. Prešli su preko i polako zaposjedali liniju, ulazeći u jedan po jedan rov. Linija je vraćena u prvobitno stanje.

    Šta se dogodilo?

    Muslimani su znali da tu liniju ne mogu zadržati jer je ista potpuno otkrivena i izložena direktnoj vatri sa druge strane rijeke Bosne iz Čekrčića pa su sami povukli.

    Epilog ove akcije je bio da je taj vod izgubio pet boraca. Poginuli su sledeći borci:

    1. Kokoruš Jove Branko, 1934,
    2. Mirić Milinka Rade, 1956.
    3. Kovačević Rajka Stojan, 1943.
    4. Kokoruš Novice Ljubo, 1963.
    5. Vuković Sime Vitomir, 1949. - ovaj borac je poginuo od granate kod boforsa na drugoj strani rijeke Bosne.

    Branko (Jovo ) Kokoruš Ljubomir (Novica ) Kokoruš Stojan (Rajko ) Kovačević Rade (Milinko ) Mirić Vitomir (Simo ) Vuković


    Kokoruš Jove Branka i Mirić Milinka Radeta su muslimani pokupili i odnijeli pa su naknadno razmijenjeni mrtvi i to Branko 05. 09. 1994. u Čekrčićima, a Rade 07. 09. 1994. u Vlakovu.

    Generalu Mladiću je poslat izvještaj da je linija vraćena, a on je naredbom pohvalio tu jedinicu.
  • ilijas_nemanjici - 23734 - 16.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

    Pozdrav za Pravog


    Nisam htjeo ovaj prilog da stavim pod naslov "Crnovrška brigada, tg, Josipović" o kome smo ja i Ti malo polemisali, jer smatram da nema potrebe. Mislim da je sad prilično dobro razjašnjena dilema o kojoj smo pisali. Ako uporedimo drugi pasus Tvog priloga broj 23730 od 15. 02. 2010. godine i drugi pasus mog priloga broj 23728 od 15. 02. 2010. i pronaliziramo svaku riječ, vidjećemo da tu nema nikakve razlike. Postoji jedna finesa, a to je što Ti Josipovića posmatraš kao komandanta-jedinku, a ja kao komandanta sa svojom komandom. Dozvoljavam da gledano strogo vojnički da se to ne bi, možda, uklopilo u vojnu terminologiju, ali on je tako radio. On je svoje ljude slao tamo gdje je smatrao da je potrebno. Uostalom, u ovom ratu skoro ništa i nije bilo moguće primjenjivati onako kako se to u vojnoj školi učilo.

    Ponekad moja neka rečenica bude oštra i gruba, ali to Željko ili njegovi moderatori uljepšaju i smekšaju. Meni to ne smeta jer se ništa ne izgubi od suštune, samo što Velimira naprave ljepšeg nego što jeste. Pa, hvala im za to!

    Nego, Pravi, budi Ti meni veseo i zdrav, a mi ćemo se lako razumjeti. Žao mi je što se lično ne poznajemo. Ja vidim da neki pisci na ovom forumu mene dobro poznaju, ali ja ne mogu da odgonetnem o kome se radi.

    Jovo Pejić na moj prvi tekst o Marku Kopanja kaže da cijeni moje pisanje i da sam ja najkompetentniji i najinformisaniji da pišem o Ilijaškom ratištu, što znači da me dobro poznaje.

    Feniks u svom jednom prilogu pozdravlja moje N. i N. što znači da zna i moju djecu, a u drugom prilogu opet kaže da ja vjerovatno znam za inicijale B. M. o kome se radi. Znam, Feniks, vrlo dobro o kome se radi i njegovi pravi inicijali su LJ. M. Mislim da se nalazi u Zvorniku i moraću ga potražiti kad odem u Zvornik. Imam ja tamo svoje familije.

    Možda ćemo i ja i Ti, Pravi, otkriti da smo se i ranije poznavali.

    Nisam mislio, ali evo udaljih se od onoga što sam htjeo kratko reći. Pravi, ja odgovorno tvrdim da u cijeloj Ilijaškoj brigadi sa komandom, 8 bataljona, 2 diviziona i još nekoliko manjih jedinica i u 6. 350 boraca, koliko je Brigada brojala u jednom trenutku, nema pojedinca koji ima ovakvu dokumentaciju. Možda to izgleda neskromno, neko će pomisliti da želim da se pohvalim, ali je to tako. Sam se sebi čudim i Bogu zahvaljujem da sam sačuvao bar dio te dokumentacije koja ne bi imala nikakve svrhe ako je, evo, na ovakav način ne bi prezentovao.

    Još jednom pozdrav Tebi, Željki, njegovim modereatorima, a bogami, i svim ostalim. Pišite, ljudi, ne stidite se! Nije važno hoće li istina biti lijepo napisana. Ako je istina, ona je takva kakva jeste bilo kako da je napisana.
    ilijas_nemanjici - 23728 - 15.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

    Crnovrška brigada,tg,Josipović


    Vogošćanin pravi u svom prilogu pod brojem 23665 od 10. 02. 2010. godine kaže da mora da ispravi jedan tekst u kojem Velimir navodi da su 16. decembra 1992. godine Koševska, Vogošćanska i Rajlovačka brigada pripojene Ilijaškoj brigadi.
    Dragi Pravi, ja tako nešto nikada nisam rekao. Te brigade nikada nisu bile pripojene Ilijaškoj brigadi. Ja sam u svom tekstu rekao da su te brigade naredbom SRK od 16. 12. 1992. godine potčinjene pod komandu Ilijaške brigade.

    Riječ "pripojene" i riječ "potčinjene" se u suštini veoma mnogo razlikuju. Šta znači jedna, a šta druga riječ, to znaju sve vojne starješine, bilo da su aktivne ili rezervne. Ja ih zato neću objašnjavati.

    Što se tiče taktičke grupe, čiji komadant je bio Vukota, ja nemam nikakvu informaciju o toj taktičkoj grupi. Ne znam ni da se Vogošćanska brigada zvala Crnovrška. Prema tome, nije mi poznato, a mislim da major Josipović i nije bio komandant te taktičke grupe.

    Znao sam za Miladina, ali ja nisam htjeo navoditi imena starješina koje je Josipović strpao u zatvor. Sve oni su, na intervenciju, pušteni iz zatvora odmah drugi ili treći dan. Zašto su ostali nekažnjeni, to znaju stanovnici Vogošće.

    Major Josipović jeste postavio za privremenog zastupnika komandanta Vogošćanske brigade p. poručnika Ljubišu Vlade Bošnjaka, zvanog Maja.

    Ja sam na osnovu Majinog zahtjeva, a i dozvole majora Josipovića, odlazio dva do tri dana u komandu Vogošćanske brigade, razgovarao sa pomoćnikom komandanta za moral i objašnjavao mu kako smo mi iz Ilijaške brigade organizovali tu funkciju. Komanda brigade je tada bila u krugu "Pretisa".

    Major Dragan Josipović je kasnije bio komandant taktičke grupe (TG Vogošća) sa sjedištem u objektu "Sonja". Nije se više ni vratio na funkciju komandanta Ilijaške brigade, nego je postavljen za komandanta 3. Sarajevske pješadijske brigade, a za komandanta Ilijaške brigade je došao p. pukovnik Miloš Delić koji je u TG Vogošća bio načelnik štaba.

    Svi podaci koje sam ja dao u svom prilogu broj 23638 od 08. 08. 2010. godine se nalaze i u mojoj knjizi "Ilijaški Nemanjići". Prije štampanja te knjige tražio sam i mišljenje majora Josipovića. On je pročitao knjigu i nije dao nikakvu primjedbu. Znajući njegovu pedantnost, ne bi mu mogla promaći ni jedna greška. On je dao svoje mišljenje napisano rukom i takvo je u rukopisu i odštampano u knjizi, a ono doslovno glasi ovako:

    Gen. major Dragan Josipović
    Mišljenje o rukopisu "Ilijaški Nemanjići" autora Velimira Adžića

    Gospodinu Velimiru Adžiću, mom ratnom saradniku i saborcu, nakon pročitanih redova njegovog rukopisa o Ilijaškim Nemanjićima, mogu samo najtoplije se zahvaliti. Zahvaljujem se u svoje lično ime i u ime svih poginulih, ranjenih i živih saboraca Ilijaške brigade.

    Velimire, svi mi koji nosimo ožiljke i uspomene, dragocen je tvoj uloženi trud da se prisetimo, a pokolenjima iskustvo i spomen na časne pretke.

    S iskrenim poštovanjem.
    Dragan Josipović s. r.
    ilijas_nemanjici - 23668 - 11.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (1)

    Saša i Saša


    Meni je ovo postalo interesantno pa hoću da pomognem i sebi i drugim. Poredaću priloge onim redom kako su objavljivani.

    1. 23613 od 05. 02. 2010. - Ja sam iznio podatke o razmjenama mrtvih i živih boraca.
    2. 23616 od 05. 02. 2010. - Feniks iznosi da je Saša Fofulos iz Podlugova poginuo u toku muslimana na Mali i Veliki Hum, a da ga ja nemam u svojim podacima.
    3. 23617 od 05. 02. 2010. - Ja sam rekao da tog Sašu nemam u evidenciji, ali i da mi je to prezime potpuno nepoznato, sumnjajući da se, možda, radi o nadimku. Željko dodaje da ga nema ni na spisku u manastiru "Sokolica", a da riječ "Fofulos" gotovo i ne postoji na internetu. Jadino ju je uspio pronaći u portugalskom jeziku.
    4. 23629 od 07. 02. 2010. - "Sijedi" kaže da bi devetnaestogodišnjak iz Podlugova mogao biti Saša Srete Zekić.
    5. 23634 od 08. 02. 2010. - Feniks izjavljuje da je majka Saše Fofulos bila udata za Grka od koga se rastala i vratila u Vareš, a u toku rata izbjegla u Ilijaš. Kaže, pokušaće da pronađe njegovo pravo prezime. Ističe da je vjerovatno nosio majčino prezime, mada su ga zbog oca oslovljavali kao Fofulos. Željko pretpostavlja da je njegovo pravo ime Aleksandar, veoma često grčko ime, a da Fofulos nije grčko prezime.
    6. 23644 od 09. 02. 2010. - Feniks tvrdi da se ne radi o Saši Zekiću i objašnjava da je isti poginuo na Nabožiću.
    7. 23648. - Ja sam dao podatke za Sašu Zekića iz kojih se potvrđuju podaci koje je iznio Feniks.
    8. 23649 od 10. 02. 2010. - Feniks dodaje da je saznao da se Saša Fofulos zove Saša Pajkić, te da mu je majka 2009. godine preminula u Zvorniku. Upućuje i na drugog Sašu Pajkić, da ne bi došlo do zabune, koji je poginuo u saaobraaćajnoj nesreći u Vogošći zajedno sa Milisavom Perendija.
    9. 23658 od 10. 02. 2010. - Ja sam shvatio da je dilema razriješena pa sam dao podatke za Sašu Zdravka Pajkić i Sašu Mirka Pajkić. Željku nije jasno kako je moguće da se otac Saše Fofulos zove Zdravko, ako je Feniks rekao da je otac Grk. Pita, da li još neko zna da su mladićasa slike zvali "Saša Fofulos? " Kaže, možda mu je djed bio Grk.


    KAKAV JE ZAKLJUČAK MOGUĆE IZVUćI?

    1. Potpuno je jasno da se ne radi o Saši Zekiću.
    2. Feniks je rekao da mu je majka bila udata za Grka, ali se iz toga ne može zaključiti da je Sašin otac Grk. Saša je rođen 1974. godine pa je moguće povjerovati da mu se majka udala za Grka nakon rođenja Saše i da mu je otac Zdravko od koga se majka rastala, ne znam iz kojih razloga, prije udaje za Grka.
    3. Komanda Brigade je izdala uvjerenje o pogibiji Saše Pajkić na osnovu izvještaja iz jedinice kojoj je Saša pripadao i u uvjerenju je napisano očevo ime Zdravko.
    4. Uvjerenje o pogibiji je moralo biti uručeno Sašinoj majci, a ona nije reagovala na očevo ime. Na osnovu tog uvjerenja ona je ostvarila porodičnu naknadu koju je primala, vjerovatno, sve do njene smrti 2009. godine.
    5. Iz svega izloženog ne vjerujem da će doći do promjene podatka.


    Velimire,

    tvoja analiza je izvrsna i vjerovatno tačna. Ukoliko je Saša Pajkić doista "Saše Fofulos", onda je vrlo moguće da mu se majka udavala dva puta, prvi put za Zdravka (koji mu je otac) a zatim se nakon razvoda udala za tog Grka.

    Iskreno rečeno, privatni život Sašine majke (Bog da joj dušu prosti) nije predmet naše diskusije. Nas samo zanima da ustanovimo da je Saša (Zdravko) Pajkić doista "Saše Fofulos" i tako otklonimo sumnju da je u tvojoj evidenciji propušten jedan od poginulih borca Ilijaške brigade. A sve mi se čini da si ti u pravu!
    ilijas_nemanjici - 23658 - 10.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

    Saša Pajkić i Saša Pajkić


    Saša Zdravke Pajkić je bio pripadnik 3. pč. 2. pb. (Podlugovi), rođen 11. 10. 1974. godine u Varešu, neoženjen. Poginuo 18. 12. 1993. godine u mjestu Žižci na položaju Veliki Hum. Nalazio se na pripremi odakle je dotrčao u pomoć svojim saborcima i tako pogođen rafalom iz automatskog oružja. Tek drugi dan je izvučen sa položaja.

    Sahranjen je u groblju u Ilijašu, a poslije rata prenesen u Vojničko spomen groblje u Sokocu. Slika koja je objavljena uz Feniksov prilog je njegova slika.

    Drugi Saša na koga upućuje Feniks je u stvari Aleksandar-Saša Mirka Pajkić, pripadnik Izviđačke čete, rođen 03. 02. 1972. godine u Sarajevu. Bio je neoženjen.

    Poginuo je 05. 12. 1992. godine u saobraćajnoj nezgodi u Vogošći zajedno sa Milisavom Mirka Perendije. Sahranjen je u groblju u Ilijašu. Nemam podatak da je prenesen na Vojničko spomen groblje u Sokocu.
    jezik - 23656 - 10.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

    Čija je zemlja, jezik


    Semizovac u svom prilogu broj 23642 od 9. 2. 2010 pita Velimira zašto je Ilijaš sa okolinom srpska zemlja, a ne i zemlja ostalih?

    Ja nikada nisam rekao tu neistinu. Nisam ja Haris Silajdžić koji je sav podbuo od laži i mržnje prema Srbima, a stariji ljudi su pričali da mu je pradjed bio Srbin. Ljudi su sve znali jer im je Harisova Župča bila pred nosom.

    Kako bih ja to mogao reći pored javnih i nepobitnih činjenica, kao što su:

    Nacionalni sastav po godinama:
    199119811971
    Srbi11. 326 " 44, 96%10. 378 - 42, 67%10. 941 - 47, 55%
    Muslimani10. 585 " 42, 03%9. 598 - 39, 47%9. 187 - 39, 93%
    Hrvati1. 736 - 6, 89%1. 982 - 8, 15%2. 172 - 9, 44%
    Jugosloveni1. 167 - 4, 63%1. 901 - 7, 81%400 - 1, 73%
    Ostali371 - 1, 47%457 - 1, 87%307 - 1, 33%
    Ukupno25. 18424. 31623. 007


    U ovom pregledu bitno je napomenuti da su u grupi "Jugosloveni" uglavnom blentavi Srbi. Da nije tako, procenat u korist Srba bi bio veći.

    nacionalni sastav poslije rata 1992/1995.
    Bošnjaci: 13. 401. ili 87, 7%
    Srbi: 1. 072 ili 7%
    Hrvati: 644 ili 4, 2%
    Ostali: 160 ili 1%

    U ovom pregledu, mislim da, broj Srba nije tačan. Tu se nalazi i jedan broj onih koji su se morali prijaviti u opštinu Ilijaš da bi mogli povratiti svoju imovinu i čim su to ostvarili ponovo su se odjavili.

    Iz napred navedenih brojki mogu se izvuči mnogo zaključaka, ali se bojim da to Semizovac neće znati. Neka zato izvlači zaključke onaj ko to zna.

    Ja sam u svom prilogu "Kako je počeo rat u Ilijašu" opisao samo zašto su Srbi morali osloboditi prostor od muslimana, pa neka se to ponovo pročita.

    Dalje, Semizovac pita kako se u BiH pričalo S-H, odnosno H-S jezikom. O tome je dobio odgovor od Željke i Vogošćanina Pravog. Čudi ga da sam ja rekao da su muslimani pričali srpskim jezikom. Njemu treba prosto odgovoriti, a ja se bojim da to neću znati. I o tome je mnogo napisano, a ja ću ga samo podsjetiti: Kojim je to jezikom on govorio i kojim jezikom sada govori?
    ilijas_nemanjici - 23648 - 10.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

    Saša Zekić, Saša Fofulos


    Saša Zekić nije Saša Fofulos. U tome nema nikakve dileme. Feniks je u svom prilogu broj 23644 od 09. 02. 2010. godine sasvim jesno i ubjedljivo objasnio.

    Ja mogu samo još da dodam sljedeće:

    Saša Srete Zekić je rođen 14. 12. 1967. godine u Sarajevu. Poginuo je 30. 06. 1995. godine na Nabožiću pogođen gelerom granate. Bio je neoženejen.

    Sahranjen je u groblju u Ilijašu.

    Međutim, njegov otac Sreto je rekao da gdje god on bude preseljavao da će sa sobom nositi i sina Sašu. Posmrtni ostaci Saše se sada ne nalaze na groblju u Ilijašu.

    Sreto je iz Ilijaša iselio prvo u Brezovo Polje, zatim u Rumu, a sada se nalazi u Novom Sadu ili njegovoj okolini. Gdje je sada sahranjen Saša Zekić nije mi poznato.
    ilijas_nemanjici - 23640 - 09.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

    O evidenciji poginulih boraca


    E, moj Feniks! Kamo sreće da se malo bolje poznajemo, onda bi Ti shvatio kakav sam ja čovjek. Pa, ja se uopšte ne ljutim ni na koga. Ja pišem svoje priloge, a drugi neka pišu svoje. Neću ja da prigovaram nikome. Ja se trudim da moji prilozi budu istiniti, jasni za shvaćanje, strogo ograničeni na moja saznanja i evidencije. Moji prilozi su takvi da ih treba, možda, više puta pročitati da bi se pravo shvatili.

    Kad sam pisao o Ilijaškom ratištu i rekao da ne pišem o gornjem (planinskom) dijelu zbog toga što ga manje poznajem i što imaju ljudi koji su živi i koji to mnogo bolje od mene znaju i događaje na istom, ali, bogami, znaju i bolje pisati od mene, onda sam mislio samo na ratna dejstva, na borbe koje su tu vođene.

    Evidencija o poginulim borcima je nešto drugo. Ja bi trebao imati evidenciju za svakog poginulog borca i na tom dijelu ratišta, ali samo pod uslovom da je on pripadnik Ilijaške brigade.

    Na taj dio ratišta su povremeno išli i obveznici radne obaveze, pripadnici MUP-a, Kasarne Misoča, a naravno i pripadnici drugih bataljona Ilijaške brigade, kao i pripadnici drugih brigada i jedinica VRS. Posjedujem i evidenciju o poginulim pripadnicima Ilijaškog MUP-a, kao i pripadnike kasarne Misoča. Međutim, ta evidencija je izdvojena iz evidencije Brigade i prikazana posebno.

    Ilijaški, nazovi, novinar Mile Mirić je pisao u svojoj knjizi nešto o tome pa je rekao da je velika sramota ne spomenuti pogibiju braće Marković po kojima je i skladište "Misoča" dobilo naziv "Kasarna Markovići", a nije pročitao cijelu knjigu "Ilijaški Nemanjići" pa bi vidio da su u knjizi posebno prikazani sedam poginulih pripadnika MUP-a i deset pripaadnika "Kasarne Misoča" i to poimenično.

    Pripadnike radne obaveze je vodio Opštinski organ uprave.

    Dakle, pripadnici Ilijaške brigade koji su poginuli i na tom dijelu ratišta trebaju biti u evidenciji Brigade.

    Na kraju želim i ovo da kažem. Ja nisam bio taj koji je zadužen da vodi ove evidencije. Ja sam to za sebe vodio čisto iz hobija, jer su mi podaci bili dostupni. Nikada nisam ni pomislio da će mi isti koristiti za ovu svrhu.

    Međutim, Željko je dobro rekao. Ima grešaka na svim stranama.

    Ja te molim, Feniks, a i sve ostale da me pogrešno ne shvaćate.

    Pozdrav za Feniksa i sve ostale, svi ste mi dragi.
    ilijas_nemanjici - 23639 - 08.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

    Teški dani


    JEDAN OD MNOGOBROJNIH TEŠKIH DANA

    Slavko Čurćija - Srbija je na ovom sajtu napisao svoj prilog objavljen pod brojem 22123 od 10. 7. 2009. godine koji je nazvao "Najteži ratni dan". Najteži zbog toga što je nalazeći se na liniji odbrane naspram Solakovića (1. pč. Semizovačkog bataljona) telefonom obaviješten da je poginuo Ognjen Popić, sin njegove svastike iz Kadarića, koji je u tom vremenu služio redovni vojni rok u GŠ VRS u Han Pijesku.

    U vezi tog slučaja mogu da dodam još sljedeće:


    Jednoga dana (ne sjećam se datuma) 1995. godine u komandu Ilijaške brigade dolazi vojnik koji predaje telegram u vezi pogibije Ognjena Popića, sa zahtjevom da se taj telegram uruči porodici i organizuje njegova sahrana.

    Komanda Ilijaške brigade je organizovala sahrane poginulih boraca opštine Ilijaš, bez obzira da li je bio pripadnik njene brigade ili nije bio pripadnik.

    Ja, Novak Bajić i Duško Šikuljak smo po naredbi komandanta Brigade uzeli telegram, otišli u selo Kadarići, saopštili porodici pogibiju njihovog sina, izjavili saučešće i uručili telegram.

    Sad nastaju teški trenuci. Roditelji su u šoku. Čitaju telegram i ne mogu sebi da dođu. Ne mogu da prihvate tu tešku i nepodnošljivu vijest. Jedno drugo ubjeđuju da jest njihov sin, pa onda opet da nije.

  • Vidiš, Rado, da jest naš Ognjen, lijepo piše Ognjen Voje Popić " govori otac Vojo.
  • Ma nije, bolan, naš Ognjen " kaže majka Rada.
    Zatim otac kaže da nije, a majka da jeste. Jedna vrlo mučna situacija.

    Pokušavamo ih utješiti i pomoći da shvate da se radi o njihovom sinu i to traje skoro pola sata. Roditelji su šokirani i ne mogu da prihvate da je njihov mali sin poginuo, a služio redovni vojni rok.

  • Ognjen je rođen 1975. godine, a poginuo 1995. godine.

    Iza njega su ostali:
  • Otac Vojo, 1946.
  • Brat Boriša, 1981.
  • Majka Radosava-Rada

    Sahranjen je u seoskom groblju u selu Kadarići, a poslije rata prenesen u Vojničko spomen groblje u Sokocu.

    Na ovom sajtu na stranici Groblje SRK nalazi se pod slovom "P" redni broj 45.

    Velimire, molim te nemoj upotrebljavati "redne brojeve" u svojim tekstovima, jer su oni generisani programski i stalno će se mijenjanti. Namjeravam da u "Virtualno groblje" dodam i preostale borce Sarajevsko-romanijskog korpusa.
  • ilijas_nemanjici - 23638 - 08.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (1)

    Deblokada puta Semizovac-Srednje


    U prvoj fazi deblokade puta Semizovac - Srednje, 18. 02. 1993. godine, muslimani su odbačeni od puta na liniju Ravni Nabožić " Taračin Do -Korita.

    Deblokada ovog puta je vrlo bitna jer je to bila jedina veza donjeg dijela ilijaškog ratišta sa planinskim dijelom opštine i ratištem na tom dijelu. Prolaz ovim putem bio je vrlo rizičan jer su muslimani pravili zasjede i napadali vozila koja su se kretala tim putem. Tako su:

    1. 12. 09. 1992. godine napravili zasjedu u Gornjim Ivančićima u mjestu Šišića krivina.
    2. 19. 09. 1992. godine prave zasjedu u Ljubini.
    3. 20. 09. 1992. godine ponovo prave zasjedu na dijelu puta kroz Ljubinu.
    4. U toku noći 17/18. 11. 1992. godine muslimani su porušili vijadukt na komunikaciji Semizovac " Nišići u mjestu Gornji Ivančići.
    5. 18. 12. 1992. godine zarušavaju propust na istom putu na relaciji Semizovac " Srednje I grupišu jake snage unzahvatu ove komunikacije.


    Sve je to činjeno kako bi prekinuli vezu između dva dijela opštine i dva dijela ratišta i tako onemogućili snabdijevanje jedinica i stanovništva u planinskom dijelu opštine.

    Deblokada je uspješno završena i taj put je ostao pod kontrolom Ilijaške brigade sve do kraja rata.

    U tim borbama, svakako, je učestvovao Semizovački bataljon, jer je to bila njegova zona odgovornosti.

    O tim borbama su pisali Slavko Jovanović, Vogošćanin Pravi, Razvigor i drugi.

    Međutim, nije Semizovački bataljon samostalno učestvovao u tim borbama. Sa njim su učestvovale interventne i druge jedinice VRS.

    Ne možemo govoriti o tim borbama, a da ih ne povežemo sa Ilijaškom brigadom.

    Semizovački bataljon je naredbom SRK broj 10/74-627 od 14. 11. 1992. godine iz sastava Vogošćanske brigade prešao u sastav Ilijaške brigade u čijem je sastavu bio kao 5. pb. sve do 20. 10. 1994. godine, kada prelazi u sastav 3. Sarajevske pješadijske brigade.

    Pored toga u njegovom susjedstvu je bio i bataljon Srednje koji je formiran naredbom SRK od 03. 02. 1993. godine u čiji sastav su ušle četa Srednje, te čete Visojevica i Kalauzovići iz 1. Rpbr. , a ovaj bataljon kao 6. pb u sastav Ilijaške brigade.

    U svemu tome ne smijemo zanemariti ulogu komandanta Ilijaške brigade majora Dragana Josipovića.

    Već 16. 12. 1992. godine naredbom SRK su objedinjena dejstva Koševske, Vogošćanske i Rajlovačke brigade podčinjene pod komandu Ilijaške brigade. Major Dragan Josipović je želio podići disciplinu ovih brigada na viši nivo, pa je čak neke starješine privodio i u vojnički pritvor.

    Nešto kasnije je formirana i Taktička grupa Vogošća (TG Vogošća) sa sjedištem u Vogošći čiji je komandant bio major Dragan Josipović, a koji je komandovao svim navedenim brigadama.

    Formiranjem 3. Sarajevske pješadijske brigade, u čiji sastav ulaze bataljoni Srednje i Semizovac, major Dragan Josipović postaje komandant te brigade. Zona odgovornosti ovih bataljona ostaje i dalje ista, a to znači i dalje pod komandom majora Dragana Josipovića.

    Ranije sam već pisao da je to čovjek komandant koji nije danom i nerijetko noći boravio u sjedištu komande Brigade, nego da je bio stalno sa komandantima, komandirima i borcima jedinica na terenu, da se svugdje nalazio, da je bio i tamo gdje ga fizički nije bilo. Ako je tako, a jeste, onda u svemu tome nikako ne smijemo zaboraviti njegovu ključnu ulogu.

    Nažalost, nije ostvario ono što je zaslužio. Pročitajte završnu rečenicu u tekstu koji sam pisao o njemu.
    ilijas_nemanjici - 23633 - 08.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)


    Proboj muslimana dolinom rijeke Misoče

    03. 03. 1993. godine

    Muslimani su više puta uspjeli napraviti proboj srpske linije odbrane, ali su svaki put odbijeni sa gubicima. Srpske snage bi ih brzo opkolile, pa je izgledalo kao da su ih namjerno pustile da uđu u džep, a onda ih prisilile da se vrate odakle su i došle.

    Tako je bilo i ovoga dana. U toku noći i jutra muslimani su uz snažnu podršku artiljerije izvršili žestok proboj dolinom riujeke Misoče sa jednom ojačanom četom i sa još jednom četom u rezervi, probili srpsku liniju odbrane za jedan kilometar u dubinu.

    Srpske snage su ih brzo blokirale i odbacile, stabilizovale liniju odbrane i dalje odbile sve napade.

    U toj borbi poginuli su borci:

    1. Novak-Maca Aćima Spasojević, 1955.
    2. Srđan Petra Pavlović, 1968.

    Srđan (Petar ) Pavlović Novak (Aćim ) Spasojević


    Na strani muslimana bilo je više mrtvih i ranjenih.
    ilijas_nemanjici - 23632 - 08.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (1)

    Napad na Čekrčiće


    05. 03. 1993. godine - jedan od najtežih napada muslimana na Čekrčiće

    Oko 05:30 časova iz pravca Visokog izvršen je pješadijski napad na srpske položaje u Čekrčićima na cijeloj liniji odbrane Usijela " Dobranjsko brdo, zona odgovornosti 3. pb.

    Težište napada je Hrašće " Smreka tt. 715. Liniju drži 3. pč. 3. pb.. Snažni napad podržavala je muslimanska artiljerija granatirajući civilne objekte. Napad muslimana, jačine dva pješadijska bataljona, jedne specijalna jedinica MUP-a i jedan ojačan vod vojne policije, nije u potpunosti iznenadio srpske borce. Prihvatili su borbu na život i smrt, pružili otpor kao pravi junaci, izvlačili ranjene drugove. Ginuli su, ali su izdržali. U pomoć im stiže i komanda 3. pb. sa komandantom Dobroslavom Šurbat i uspješno sprečavaju prodor muslimana na dijelu ugrožene linije.

    U jednom momentu komandant Šurbat biva teško ranjen, a u pružanju otpora, kako je rekao, posebno se svojom hrabrošću ističu vodnik Siniša Milić, borci Saša Prtvar, Nebojša Glišić, Branko Popić, Dragan Luledžija, Miroslav Šurbat, kao i osoblje saniteta, vozač i izvršioci pozadinskog obezbeđenja.

    Borac Velizar Šurbat, u jednom trenutku, hvata bačenu muslimansku bombu, ali pri pokušaju da je vrati, teško je ranjen.

    Pružajući žestok otpor teško su ranjeni borci Milan Prorok, Željko Mitrović, Dobroslav Šurbat, Ratko Lukić, Spomenka Bogdanović i Radovan Gorančić.

    Komandant Ilijaške brigade major Dragan Josipović, pismeno je pohvalio borce Nikolu Makitan, Neđu Trifković, Bratislava Golubović, Jovana Milovanović i Božu Gavrić.

    I ostali borci koji su se zatekli na liniji dali su sve od sebe da se napad muslimana zaustavi.

    Dok je trajao napad muslimanska artiljerija iz pravca Gračanice granatama zasipa Ljubniće, Banjer, Ilijaš i Luku kako bi spriječila dovođenje snaga za ispomoć.

    I pored toga na ugroženo područje brzo su stigli borci interventnog, voda, protivdiverzantske čete sa Vasketovom grupom, diverzanti, tenkisti i specijalna grupa MUP-a.

    Silovit napad muslimana uspješno je odbijen. Linija odbrane ponovo je uspostavljena i stabilizovana.

    Muslimani se uz pretrpljene velike gubitke panično povlače. Bio je to još jedan njihov poraz i neuspjeli pokušaj da probiju liniju odbrane na tom dijelu ratišta. Gubici muslimana nisu poznati, ali se cijeni da su daleko veći od srpskih.

    Prislušni centar Ilijaške brigade uhvatio je poruku kojom su muslimani tražili traktor za izvlačenje mrtvih.

    Ne uzmičući ni jedne stope ispred muslimana, u odbrani Čekrčića i Banjera, toga dana kao pravi srpski junaci na oltar slobode položili su svoje živote:

    1. Mirko Ostoje Ostojić, 1958.
    2. Grujo Miroslava Andrić, 1966.
    3. Bratislav-Kale Milisava Golubović, 1962.
    4. Petar Straje Jevtić, 1960.
    5. Aleksandar-Aco Save Mitrović, 1971.
    6. Radomir-Dunjo Mlađena Jovanović, 1959.
    7. Drago Veseljka Milanović, 1943.
    8. Branko Pere Vanovac, 1953.
    9. Stanko Luke Zupur, 1946.

    Grujo (Miroslav ) Andrić Bratislav (Milisav ) Golubović Radomir (Mlađen ) Jovanović Drago (Veseljko ) Milanović Aleksandar (Savo ) Mitrović Stanko (Luka ) Zupur


    O njima je Dragan Savić u svojoj pjesmi "Nema stati nit uzmaći" objavljenoj u Biltenu kazao:

    "Vama, dragi sokolovi,
    dok je vijeka, nek je hvala,
    počivajte svi u miru,
    neka vam je vječna slava.
    "

    Istog dana od muslimanskih granata upućenih sa muslimanskih položaja poginuli su i civili, supružnici Veso i Danica Đukić, oboje starci, te učenica Snježana Branka Mijić.
    ilijas_nemanjici - 23625 - 07.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

    Napad muslimana 16.06.1992.g.


    16. 06. 1992. godine

    Muslimani su naročito u 1992. godini učestali sa napadima, jer im se žurilo da što prije spoje muslimanske snage Zenice i Sarajeva, tako osvoje srpske teritorije i deblokiraju Sarajevo. Ne žele oni to rješavati pregovorima. Nije njih briga šta će biti sa Srbima, ali će i dalje javnosti svijeta predstavljati Srbe kao agresore. Pa, ovdje nije potrebna nikakva škola niti neka visoka pamet, da se zaključi ko je to na ovom području agresor.

    Mislim da sad mogu da kažem da je muslimanski agresor i ovoga dana na teritoriju srpske opštine Ilijaš i na srpske položaje izvršio snažan kombinovani artiljerijsko-pješadijski napad iz pravca Visokog i Breze. Pješadijski napad je bio naročito jak na liniji Čekrčići " Ratkovci " Bioča, ali su srpski borci uspjeli da odbiju ove napade i da neprijatelju nanesu velike gubitke.

    Svi napadi sa ovog i drugih pravaca su hrabrošću i požrtvovanošću srpskih boraca odbijeni, ali su na kosi u Bioči izgubili živote sljedeći borci:

    1. Siniša Milana Čelik, rođen 1966.
    2. Rajko Luke Čelik, rođen 1951.
    3. Milorad Alekse Mijić, rođen 1960.
    4. Sreto Milovana Paripović

    Milorad (Aleksa ) Mijić
    ilijas_nemanjici - 23623 - 06.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

    Napadi muslimana


    JOŠ JEDAN U NIZU MUSLIMANSKIH NAPADA - 22. 08. 1992. godine

    Muslimani su počeli sa borbenim dejstvima na većem dijelu srpske odbrane dejstvujući iz MB-82 mm, PAM-a i tenka iz rejona Nabožić, Očevlje, Zupca, Gračanice po položajima na Kostrači, Sovrlima, Mrakovu, Odžaku, Bioči i gradu Ilijašu. Pokušali su i sa ubacivanjem diverzantske grupe na liniji Banjer, Bogdanovići, Sovrle i Kostrača. Na srpske položaje palo je oko 200 granata. Na Banjeru je razbijena diverzantska grupa i ubijeno 9 muslimanskih vojnika, a više ih je ranjeno. U vremenu od 14:00 časova muslimani su nastavili sa dejstvom iz MB-82 i 120 mm, haubicom 105 mm i tenkovima iz rejona Gračanica, Nabožić, Zupca, Očevlja i Milakova dola po srpskim položajima u Mrakovu, Čekrčićima, Kostrači, gradu Ilijašu i Podlugovima. U toku dana palo je oko 750 granata. Neprijatelj istovremeno vrši grupisanje snaga u Salkanovom Hanu, Milakovom dolu, Nabožiću, Vratnici, Stuparićima i Vlajčićima, pa se očekuju još jači pješadijski napadi. U tim borbenim dejstvima u toku dana poginulo je 10 lica (7 boraca i 3 civila), a 27 lica je ranjeno (boraca i civila). Poginuli su sljedeći borci:

    1. Neđo Danila Dragučević, rođen 1947.
    2. Miodrag Mlađena Lalić, rođen 1976.
    3. Tihomir Vase Mirić, rođen 1939.
    4. Miloš Momčila Mirić, rođen 1953.
    5. Dobrica Petra Pantić, rođen 1953.
    6. Željko Novice Vukičević, rođen 1965.
    7. Neđo Bože Kravljača, rođen 1949.

    Naravno, po muslimanima, Srbi su opet krivi, jer oni su loši momci, oni su četnici, oni su agresori, oni su.... ne znam više šta, a to je muslimanska pjesma naučena napamet i drugo ništa i ne znaju.

    Neđo (Božo ) Kravljača Miodrag (Mlađen ) Lalić Dobrica (Petar ) Pantić Željko (Novica ) Vukičević
    ilijas - 23618 - 05.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (2)

    Na bošnjački jezik


    Muslimani su cijelo vrijeme rata smišljali kako da stvore svoju državu koja će imati svoju naciju i svoj jezik. U tome su lutali, jer i nije bilo lako stvoriti ono što nikada nisu imali. Prvo su razmišljali o bosanskoj državi i bosanskoj naciji, a bošnjačkom jeziku. Opet su od toga odlutali pa im je danas nacija bošnjak, a jezik bosanski.

    Meni je to sve bilo smiješno. Jednog dana, u ratu, kod mene dođje jedan prijatelj i u razgovoru, izmeđju ostalog, povedemo priču i o tome. U šali kažemo, da nije njihov jezik, možda, onaj što je pun turcizama. Počnemo nabrajati turcizme i pisati na papir. Nabrojasmo mi cijelu stranicu tih riječi. Naum padne mi da bi dobro bilo sad sastaviti neku priču u koju bi ubacio ove riječi. Tako ja sastavim priču u koju sam ubacio oko 90% tih riječi.

    Evo te priče:

    "Odrasla čeljad uzela avdest i završila sa klanjanjem, a i hodža se čuo da okuiše. Nana se spustila na šilte, opružila noge do bošće, krajevi joj bućme vire oko pasa i na nogavicama. Na njoj je kunta i jačerma, za pas ćusnula rubac. Iz špaiza i dolafa izvadila džezvu i fildžane i sve turila na tepsiju zajedno sa šerbetom. Tu je brdak i ibrik. Ruke joj mokre od otarka. I dedo se spustio na ponjavu u fesu, okezaloj poši, čaksirama i đubreli obojcima. Na nosu mu neka bajat, a na obrazu jakija, ko da je negdje ograjiso pa sav helač otišo. Izgleda kao da je hasta. Penđjere otvorili pa počeše eglenisati i čeifati. Veli nana da nejma ljeba, a naumila je svariti graoricu pa je morala uzdurisat tirit za pitu. Kaže dedo da nejma čumura za zimu, ali niko ni mukajet. Ova mladež zna samo harlaisat i žderat, a težak je vakat. Nakašlja se i hraknu u pljucu. Trebalo bi potražit čuvalduz, valjda će se na njega nabasat, pa bisage zakrpit.

    Dok ko đuturumi eglenišu, stiže haber da je Muju njegov ahbab, idući sokakom, odalamio tojagom po prknu, nabio ga u plot i sva mu prnjoka otišla helač.

    Pridiže se dedo, huri nanu i pohita u avliju, ali ko da ga je nešto uščaklo pa se sav naherio i jedva dohita do merdevina ispred hajata. Naslonio se na njih, jednu nogu odervečio i hoće da se bailiše. Spopala ga zaduva, a mogla ga je i damla pogoditi, jer je već skoro pao u bandak. Zabrinuo se za Muju pa je skoro i avaz izgubio. Svi se zabelesali, a mali Aljo se ubarabatio i butum avliju zakandiso ko da je hala prevrnuta.

    Nasta halakanje pa dohitaše i komšije do plota i vire kroz njega. I hajvan se usplahirio paŠ potrgo privuze, ali mandal je čušnut kroz halku na vratima pa ne mogu izaći. Ah, ah, alahu dragi, ko će ovo izdurati, veli nana. Ko da su svi mahniti i iskolni pa dohitali da ovdje jabanišu. Počeše zjati ko da je prava krhana. Ko ga je kuriso, haknem mu nani, ćuje se jedan. Huri ga u hendek, veli drugi. Opaući ga vagirom, šta se tu otalećio, krkan jedan, ćuje se još neko.

    Vlasi, vlasi, zahalakaše slinava dječurlija i nana se objene bailisa. U tom stiže haber da se komšija preselio na ahiret i da se već nalazi u gasuhani, dženaza sutra. "


    Ovaj članak sam dao u Radio Ilijaš. U to vrijeme je na Radio Ilijaš bila jedna omladinska emisija koja je počinjala dosta kasno u noći. Omladinac koji je vodio tu emisiju pročitao je ovaj članak.
    Članak je bio toliko interesantan da je omladina do ujutro pozivala na telefon Radio Ilijaš i dodavala još riječi, govoreći: Ima još i ova", ima još i ova". Emisiju nisu mogli zatvoriti do jutra.
    ilijas_nemanjici - 23617 - 05.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

    Razmjene


    Da ne bi samo prešutio na prilog Feniksa na ovom forumu pod brojem 23616 od 5. 2. 2010. želim reči sljedeće:

    Dajući svoj prilog o ilijaškom ratištu rekao sam da nisam pisao o gornjem (planinskom) dijelu ilijaškog ratišta zbog toga što taj dio manje poznajem, a i zbog toga što nisam htjeo da pišem pored ljudi koji to bolje znaju, a to su M. S. i M. P.

    Pošto si živi učesnik akcije na Mali i Veliki Hum, dobro bi bilo, ako si voljan, da je opišeš.

    Kad su u pitanju moji podaci o razmjenama, ono što sam dao je tačno. Ako nisu potpuni, to jest, ako je razmjena nekih boraca ispuštena, onda je to propust Komisije za razmjene koja nije dostavila taj izvještaj komandi Brigade.

    Ja nemam podatak za pomenutog Đurić Koste Radenka.

    Interesantno je i da pomenutog Saše Fofulosa uopšte nema u podacima poginulih boraca. Meni je i to prezime potpuno nepoznato ili je to, možda, neki nadimak.

    Meni nisu potrebni nikakvi drugi podaci sem onih što ih imam. Nisam ja sam dužan da pišem, to može svako ko ima podatke ili saznanja o nekim događajima.

    Pozdrav za Feniksa

    Ja bih samo dodao da gore pomenuti Saša Fofulos nije na spisku manastira "Sokolica". Pored toga, riječ "Fofulos" gotovo da ne postoji na internetu, tj. nisam mogao da je nađem na Google, pa je teško povjerovati da takvo prezime postoji u Bosni. Riječ "fofulos" sam jedino uspio pronaći u portugalskom jeziku i znači "oblik". Vjerovatno potiče iz jezika kojim govore Jevreji, pošto ovaj jezik vodi porjeklo iz njihovog jezika.
    ilijas_nemanjici - 23613 - 05.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

    Razmjene


    Ilijaška brigade nije bila slavna i herojska, i nije dobila Orden Nemanjića samo za ostvarene uspjehe u borbenim dejstvima. Ona je ta priznanja zaslužila za ukupnu organizovanost Brigade. Kad sam pisao o njenim gubicima dao sam kompletnu strukturu gubitaka i to:

    1. Po jedinicama
    2. Po godinama
    3. Po godištima boraca
    4. Pogibije boraca po vrsti oružja
    5. Pregled svih drugih slučajeva pogibije ili smrti


    Ništa tu nema po procjenama. Sve je to, kako bi se reklo, u bobu tačno izvađeno iz pisanih dokumenata - uvjerenja.

    Čitam članke u vezi gubitaka Sarajevsko-Romanijskog korpusa i ukupno Sarajevsko-Romanijske regije o kojima se nagađa i vrše procjene. Da su sve jedinice bile organizovane kao Ilijaška brigade, ne bi bila potrebna nikakva procjena. Sve su to morale imati jedinice Korpusa i njegove brigade. I Ilijaška brigade je bila u sastavu SRK i ona ima sve podatke.

    Za takvu organizovanost Brigade najzaslužniji je komandant Brigade major Dragan Josipović. (Ja pišem kao major, jer je on, dok je bio komandant Ilijaške brigade, bio major).

    On je vrlo brzo uspio stvoriti pravu vojnu organizaciju Brigade od ne baš vojnih jedinica i neprofesionalnih starješina, što ostale brigade u okruženju nisu uspjele.

    Nije, onda ni čudo što je komanda SRK naredbom od 16. 12. 1992. godine naredila objedinjavanje dejstva brigade Koševske, Vogošćanske I Rajlovačke i potčinila ih pod komandu Ilijaške brigade.

    Evo i sljedeće poglavlje samo potvrđuje tu organizovanost.

    Nestali i zarobljeni borci


    U toku rata u više borbenih akcija dolazilo je do zarobljavanja i nestanka boraca brigade. Komanda Brigade i Opštinska komisija za razmjene stalno su vodili aktivnosti preko Republičke komisije za razmjene i nastojali razriješiti svaki slučaj. Tako su svi slučajevi razriješeni i izvršene razmjene kako živih tako i mrtvih boraca, izuzev dva slučaja, ali se I za njih zna šta je bilo.

    1. Razmjena mrtvih boraca:
    A) Skopljak Ranko, pripadnik 3. pb. , nestao u Čekrčićima 1992. godine pod nepoznatim okolnostima. Po svoj prilici sam se uputio prema muslimanskoj liniji i u negdje u šumi poginuo. Tokom cijelog rata pokušavano je razriješiti ovaj slučaj, ali od muslimanske strane nije se mogla dobiti nikakva informacija, jer je ni oni nemaju. Pretraživanja po šumi između vatrenih linija nije bilo moguće ni u ratu, a i poslije rata zbog miniranih prostora. Tako da je ovaj slučaj ostao ne razriješen sve do kraja rata.

    B) Dana 18. 01. 1994. godine u mjestu Brda k. 1008. Srednje, u jednom napadu muslimana nestali su i 24. januara 1994. godine kao mrtvi razmijenjeni:

    1. Mrdić Ljube Milenko, 1994.
    2. Lubarda Milorada Milan, 1951.
    3. Delipara Miloša Vaso, 1948.


    Nejasno je da li su imenovani zarobljeni i odvedeni živi pa kasnije ubijeni ili su odneseni mrtvi od strane muslimana. Obzirom na vrleti oko navedene kote, muslimanima se isplatilo odnijeti ih mrtve samo pod uslovom da su muslimanski vojnici dobijali dobre nagrade za takvo djelo.

    C) Dana 13, 04. 1994. godine, u mjestu Rokoč, kod Brgula, u borbenoj akciji nestali su i dana 09. 05. 1994. godine u Čekrčićima razmijenjeni mrtvi:

    1. Stanišić Bore Duško, 1974.
    2. Lazendić Save Milorad, 1953.
    3. Lazendić Save Dobro, 1958.
    4. Petrović Dušana Petar, 1946.
    5. Petrović Radovana Dragan, 1966.
    6. Lalić Rajka Risto, 1933.
    7. Gorančić Dragutina Đorđo, 1947.
    8. Vujadinović Slavka Miroslav, 1956.


    Dragan (Radovan ) Petrović Duško ( ) Stanišić


    D) U dane o1. i 02. avgusta 1994. godine u rejonu sela Kunosići i Brgule u toku muslimanskog napada nestali su borci:

    1. Marinković Rastka Dragan, 1969.
    2. Govedarica Bogdana Bojan, 1969.
    3. Rosuljaš Jove Branko, 1957.
    4. Rajić Ilije Dušan, 1949.
    5. Šakota Vase Vasilije, 1956.
    6. Kapetanović Borislava Velibor, 1972.
    7. Marinković Blagoje Sretko, 1969.
    8. Poljčić Rade Nedeljko, 1943.
    9. Ikonić Blagoje Dragan, 1953.
    10. Stanišić Vlade Slavko, 1955.
    11. Stanišić Neđe Gavro, 1931.
    12. Stanišić Bogdana Aleksandar, 1959.


    Bojan ( ) Govedarica Velibor (Borislav ) Kapetanović Dragan (Rastko ) Marinković Aleksandar (Bogdan ) Stanišić Vasilije (Vaso ) Šakota


    Dana 05. 09. 1994. godine obavljena je razmjena mrtvih tijela boraca u mjestu Čekrčići.

    Muslimanska strana je isporučila 10. neidentifikovanih boraca, a srpska strana je isporučila 9. tijela muslimanskoj strani. Identifikacija je izvršena u mrtvačnici u Ilijašu i najuža rodbina je identifikovala 3 tijela i to:

    1. Kapetanović Velibora
    2. Marinković Sretka
    3. Kokoruš Jove Branka koji je poginuo u Kopačima 08. 08. 1994. godine.


    Ostala tijela su prebačena u mrtvačnicu u Vlakovo.

    Dana o7. o9. 1994. godine na groblju u Vlakovu od strane p. pukovnika Zorana Stankovića i medicinskog tehničara Momćila Vučkovića izvršen je pregled leševa i izvršena identifikacija ostalih tijela.

    Pod brojem SA-23/94 dat je opis, ali nije prihvaćena identifikacija od strane supruge, a pretpostavlja se da je to najvjerovatnije leš Šakote Vasilija. Borci kažu da ga je bilo lako identifikovati jer je imao karakterističan oblik glave i lica.

    Pod brojem SA-24/94 dat je opis i pretpostavlja se da je to leš Stanišić Slavka. Međutim niko od rodbine nije prihvatio ovu identifikaciju.

    Oba ova leša sahranjena su u groblju u Vlakovu. Ostali leševi su tijela boraca iz drugih brigada.

    Dana 01. 08. 1995. godine konstatovano je od strane Komisije za razmjenu ratnih zarobljenika i civila srpske opštine Ilijaš aktom broj 03-240-3/95 da je prihvaćena identifikacija Stanišić Slavka, ali je isti ostao sahranjen u groblju u Vlakovu.

    Tako je samo identifikacija leša Šakota Vasilija ostala nerazriješena do kraja rata.

    Dana 25. 09. 1994. godine obavljena je razmjena još četiri tijela srpskih boraca u mjestu Čekrčići među kojima su bila tijela poginulih boraca Ilijaške brigade i to:

    1. Marinković Dragan
    2. Ikonić Drago


    Dana 03. 10. 1994. godine izvršena je razmjena još 3 tijela poginulih boraca. Razmjena je izvršena na graničnom prelazu u Čekrčićima, a to su bili:

    1. Poljčić Nedeljko
    2. Rosuljaš Branko
    3. Rajić Dušan


    Dana 06. 11. 1994. godine izvršena je razmjena i 3 tijela poginulih srpskih boraca Ilijaške brigade u mjestu Čekrčići i to:

    1. Govedarica Bojan
    2. Stanišić Aleksandar
    3. Stanišić Gavro je preminuo od posljedica mučenja u zatvoru u Sarajevu pa je razmijenjeno i njegovo tijelo.


    Dana 08. 08. 1994. godine u Kopačima kod Visokog u toku muslimanskog napada nestali su borci:

    1. Kokoruš Jove Branko, 1934
    2. Mirić Milinka Rade, 1956.


    U razmjeni koja je izvršena 05. 09. 1994. u Čekrčićima identifikovano je tijelo Kokoruš Branka, a 07. 09. 1994. godine u Vlakovu pregledom leševa identifikovano je i tijelo Mirić Rade.

    F) Dana 05. 11. 1994. godine u toku muslimanskog napada nestali su borci:

    1. Tadić Jove Risto, 1939. nestao u Nasićima
    2. Tanasić Danila Momćilo, 1958. nestao u Bukovoj kosi.
    3. Lizdek Petka Miodrag, 1955. nestao u Bukovoj kosi.


    Razmjenama u Čekrčićima razmijenjena su tijela mrtvih boraca i to:

    1. Tadić Risto 18. 11. 1944.
    2. Tanasić Momčilo
    3. Lizdek Miodrag 13. 01. 1995. godine.


    G) Dana 15. 06. 1995. godine u borbama za odbranu Nabožića nestali su borci:

    1. Panić Milana Nikola, 1950.
    2. Popić Jovana Vjekoslav, 1966.


    Tijela ovih boraca su razmijenjena 19. 10. l955. godine na Kobiljači, a njihova identifikacija je izvršena u Željezari Ilijaš.

    Razmjena živih boraca

    A) Dana 27. 07. 1992. godine u selu Rakova Noga zarobljeni su, osuđeni i boravili u zatvoru u Visokom i Zenici sve do razmjene koja je izvršena 20. 08. 1993. godine posredstvom UNPROFOR-a u mjestu Čekrčići kao živi:

    1. Mrdić Janka Radomir, 1952,
    2. Mrdić Gruje Savo, 1957.
    3. Mrdić Laze Lazo, 1958.
    4. Mrdić Mlađena Mlađo, 1958.
    5. Mrdić Branka Sreto, 1960.
    6. Tešanović Jovana Ljuban, 1937. jedini razmijenjen 19. 08. 1993. godine u Tesliću.

    B) Dana 29. 05. 1994. u mjestu Tušnjići zarobljen je Vuković Milenka Milovan, a razmijenjen 24. 10. 1994. godine na sarajevskom mostu srpskih boraca.

    C) Dana o2. 08. 1994. godine u toku muslimanskog napada u mjestu Karići zarobljeni su živi:

    1. Lalić Dušana Jovo, 1935. pripadnik 8. pb.
    2. Marić Jove Ranko, 1030. pripadnik CZ

    Oba su razmijenjeni živi 24. 10. 1994. godine na sarajevskom mostu srpskih boraca.

    d) Dana 15. 06. 1995. godine u borbama za odbranu Nabožića zarobljeni su:
    1. Jevrić Sekule Rajko, 1942.
    2. Petrović Tojice Velibor, 1973.

    Krajem 1995. godine oba su razmijenjeni zdravi i živi.
    ilijas_nemanjici - 23612 - 05.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)


    Pročitah vašu molbu izvjesne Ivone u prilogu na ovom forumu pod brojem 23602 od 04. 02. 2010. godine u vezi Perišić Bore. Ovo su vam tačni podaci:

    Perišić Novice Borislav - Boro

    pripadnik ČVP, a jedno vrijeme i komandant Okrugličkog bataljona Ilijaške brigade, rođen 27. 10. 1966. godine u Varešu. Poginuo 21. 12. 1993. godine u mjestu Gora na putu Semizovac " Srednje u vozilu na koje je ispaljeno više metaka od strane patrole VP 8486 zbog toga što nije htjeo zaustaviti se vozilom. To je jedinica VRS koja je jedno vrijeme bila na ispomoći Ilijaškoj brigadi. Sa njim u vozilu je bila i Dabić Olivera, pripadnica 2. pb. , takođe, Ilijaška brigada i oboje su poginuli.

    Sahranjen je u groblju u Ilijašu. Žao mi je, ali nemam njegovu sliku. Takođe, nije mi poznato i da li je prenesen u Vojničko spomen groblje u Sokocu.

    Od uže porodice ostali su:

  • supruga Ljilja
  • sin Aleksandar

    S poštovanjem,

    Velimir

    Velimire,

    na ovoj stranici nema slike groba Perišić Borislava, što znači da nije sahranjen na Vojničkom groblju u Sokocu.
  • ilijas_nemanjici - 23601 - 04.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

    Ilindan


    02. 08. 1992.

    Muslimani su redovno u toku rata, na srpske praznike, organizovali napade na srpske linije odbrane na Ilijaškom ratištu, kako bi Srbima omeli proslavljanje tih praznika.

    Računali su da će Srbi u te dane biti manje oprezni.

    Tako su i ovoga dana otpočeli sa borbenim dejstvima u 05, 32 časa iz rejona Njeguh tt. 630 dejstvujući artiljerijom po civilnim ciljevima u gradu Ilijašu. Do 09:35 časova na grad je palo 19 granata. Četiri lica su poginula, a 8 ih je ranjeno. Pričinjena je i velika materijalna šteta.

    Iz rejona Očevlje u 05, 45 časova počelo je granatiranje sela Mrakovo. Do 10:00 časova na selo je palo 13 granata, a dva borca su teže ranjena, a jedna žena lakše.

    Iz rejona Zupca u 08:00 časova granatama i vatrom iz PAM-a dejstvovano je po selu Sovrle. U 13, 50 časova RB-om je dejstvovano po kasarni Misoča, gubitaka nije bilo.

    U 16:30 časova iz pravca Zupca " Salkanov Han otpočeo je pješadijski napad muslimana na liniju odbrane na Kostrači. Od svih tih dejstava u toku dana poginula su 4 srpska borca i to:

    1. Milovan Cvijana Adžić, rođen 1951.
    2. Mitar Manojla Jovašević, rođen 1950.
    3. Dušan Stojana Narančić, rođen 1943.
    4. Đorđo Bogdana Pantić, rođen 1937.
    Milovan (Cvijan ) Adžić Mitar (Manojlo ) Jovašević Dušan (Stojan ) Narančić Šorđo (Bogdan ) Pantić


    Šta da se kaže za dejstva muslimanske artiljerije po civilnim ciljevima. Nije ih potrebno u to ubjeđivati. Sami su se uvjerili kad su došli u poklonjeni grad Ilijaš i vidjeli da nema ni jedne jedine zgrade na kojoj nije oštećena fasada od gelera granata, a neke su i direktno pogođene trenkovskom ili minobacačkom granatom i iz VBR-a. Skoro da nije bilo niti jednog prozora na kome nisu popucala stakla i da su umjesto stakala postavljeni najloni.
    ilijas_nemanjici - 23596 - 03.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

    Zakletva


    Ti mali - veliki heroji rata

    U opštini Ilijaš je odmah na početku rata mobilisano svo vojno-sposobno ljudstvo i raspoređeno na linije odbrane. Dok se još borci i građani nisu navikli na napade muslimana, postojao je strah u ljudima. Svi su se plašili za živote svojih najmilijih. O tome se razgovaralo u svakom domu, a i među borcima. Ipak su neki izbjegavali svoju vojnu obavezu, pa su prebjegli u Srbiju ili negdje dalje. Takve su odmah proglašeni dezerterima.

    Na tu temu napisao sam jedan članak koji je objavljen u Biltenu broj 153. od 8. novembra 1992. Godine, a koji glasi:

    "Tate, kao odrasli ratnici, dali su svečanu izjavu riječima: Zaklinjem se čašću i životom da ću braniti suverenost, teritoriju, nezavisnost i ustavni poredak svoje otađbine i vjerno služiti interesima njenih naroda. Tako mi bog pomogao" "

    Njihovi mali sinovi ne razumiju još tu zakletvu. Oni su tu, ne idu u školu, ne igraju se ni sa djecom ni sa svojim tatom. Tata je u rovu. I kad dođe, gleda sina i razmišlja. Šta će biti s njim i njegovim sinom, a šta će biti sa onima koji su otišli u Srbiju, Crnu Goru, Njemačku i slično.

    A mali sinovi kao veliki heroji rata. Oni ne znaju tako razmišljati. Oni kao da imaju svoju zakletvu. Kad tata pođe u rov, gledaju ga i kao da vele: - Tata, držimo ti palčeve. Bori se i vrati se. -

    Na ovo nema odgovora riječima. Zato, tata, stisni zube. Pogledaj sina kad pođeš u rov, poljubi ga i okreni se od njega. Ako treba i suzu pusti, ali pazi da to sin ne vidi. Idi na liniju i dobro osmatraj. Svaku zvjerku koja pođe prema tebi, prema tvom sinu, ubij. Ali pazi šta ti je sin rekao. Bori se i vrati. O onima koji su otišli nemoj razmišljati. Biće vremena i zato.

    E, tako ti Bog pomogao.
    kadarici - 23594 - 02.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)

    Avdibegovići i Nevaljalovići


    U Kadarićima žive i dvije porodice muslimana i to Avdibegovići i Nevaljalovići.

    Avdibegovići su starinom iz Sarajeva. U Sarajevu im je predak bio neki sudija, ali ga je neki paša svrgnuo i protjerao iz Sarajeva. Oni dođu na svoje imanje u Radića Potok. Tada su držali u svom posjedu Radića Potok, Ljubniće, Balibegoviće i Čekrčiće i još neka sela. U Potoku su se razdijelili i raselili iz straha pred kmetovima, što su ih naselili moćnije age i begovi. Jedni su odselili u Nabožić, odakle su docnije prešli u Sovrle, a drugi su došli u Kadariće.

    Nevaljalovići su po predanju za «feta» došli s Turskom vojskom iz Azije. Bili su age u Sarajevu i zvali se Novalijama, a to znači da su u Sarajevo došli iz Novog krajem XVII vijeka. U Kadariće su došli vjerovatno prije oko 160 godina. Pričaju da su ime dobili po ovom slučaju: Jedan njihov dječak svrdlom provrtio drvo i nije znao vratiti svrdlo. Na to mu je neko podrugljivo viknuo "Jadan ti nevaljao". Ima i druga priča, a to je da je neko od njih zakucavao ekser pa okrenuo ekser naopako i udarao čekićem umjesto u glavu udarao u špic-vrh eksera, te da mu je neko onda podrugljivo rekao istu napred navedenu rečenicu. I jedna i druga priča potvrđuje isto.

    I jedni i drugi su na početku rata 1992-1995 godine otišli iz sela Kadarići, ali su se ponovo vratili nakon završetka rata.

    Njihovo porodično groblje se nalazi u selu Kadarići pored rijeke Bosne, a ispod njihovih kuća.

    Stanovnici sela Kadarići su u vrlo kratkom vremenu (1992-1996) mijenjali mjesto boravka. Prvo su muslimani odselili 1992. godine, a onda 1996. godine Srbi odselili, a muslimani se ponovo vratili.
    kadarici - 23583 - 01.02.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)


    Tabelarni pregled porodice Adžić - Vučine

    Red. br. Očevo imei broj evid. Ime Živio
    od - do
    Bračni drug
    1. Vučina1821-1886Čabak iz Vele
    I koljeno
    2. Vučina (1)Milka1870-1940Jokić Đorđo
    3. Joka1874-Čelik Luka iz Luke
    4. Mara? Radosavljević
    5. Anđa? Cabić?


    Ova porodica je u prezimenu Adžić potpuno izumrla i nema više ni jedno živo lice u tom prezimenu.
    ilijas_nemanjici - 23581 - 31.01.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)


    E, MOJ KOMŠIJA, S TOBOM NEŠTO NIJE U REDU

    Odmah, s početka rata, muslimanska sredstva informisanja su brujala o Srbima kao četnicima i agresorima. Preko Radio stanice Visoko i pres centra Breza javljaju da su oslobodili Ilijaš, a sve je to bila čista laž. Čak su, da li preko pres centra Breza, ili su formirali svoj pres centar Ilijaš u Brezi, javljali se kao opština Ilijaš. To mu ga je nešto bilo kao izbjeglička vlada u Brezi. Sve je to bilo u vrijeme nakon oslobađanja Misoče od muslimana.

    Meni, nešto naiđe ideja da se malo na račun toga našalim, pa sam napisao sljedeći članak koji je objavljen u Biltenu broj 228. od 22. januara 1993. godine. Evo tog članka.

    "Moj komšija, tebi je izgleda pomućena pamet. Zaboravio si svoje komšije, nisi ih u stanju više prepoznavati. Sve ti se čini pred očima da su ispred tebe neki drugi ljudi koje ti nazivaš srbijanskim i crnogorskim četnicima, agresorima. I mene si time malo zbunio pa sam morao da obiđem cijelu liniju odbrane da vidim ima li takvih ljudi. Bogami ih ne nađoh. Ispred tebe su, komšija, sve jedan do drugog samo tvoje bivše komšije. Svi mi kažu da te svaki dan gledaju kako uplašeno mijenjaš rovove i ne smiješ izaći na površinu, nego se krećeš iskopanim saobraćajnicama. Pa nije onda ni čudo što ti se čini sve drugačije nego što jeste. I krtica kad izađe na svjetlost dana izvrne se na leđa i tu ostane.

    Pomislio sam da se i ja nalazim u nekoj drugoj zemlji jer me ti zbunjuješ. Ne znam ni koliko puta si već preko radio Visoko i pres centra Breza javio da si oslobodio Ilijaš. A ja se stalno nalazim u Ilijašu i tebe tu još ne sretoh.

    Pazi, komšija! Tvoje vođe su izgleda hipnotizeri ili mađioničari pa uspijevaju da ti predstave da vidiš sve drugačije nego što jeste. Udalji se malo od njih pa ćeš vidjeti da se već sada nalaziš u Brezi, a ne u svojoj Misoči. Dakle, krećeš se kao rak, unazad, a ne naprijed. Nisi iz Misoče stigao u Ilijaš nego u Brezu. Ako se ne udaljiš od svojih hipnotizera, stići ćeš i do Vareša, a onda te ni ja možda više neću prepoznati. "


    Nažalost, muslimani nisu osvojili Ilijaš, ali su ga dobili na poklon nepravednom i sramnom odlukom u Dejtonu.
    kadarici - 23570 - 31.01.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)


    Kao što je napred rečeno, na Barakovcu je bila jedna kuća Kosić - Mijatovića. Nema više ni te kuće niti te porodice. To je bio Rade Kosić - Mijatović, rodjen 1873. godine i njegova žena Đokić Jelenka. Imali su djecu:

    1. Savka 1905. godište
    2. Sava 1907. udata za Vasu Rosuljaš iz Misoće
    3. Milan 1909. godište
    4. Relja 1911. godište
    5. Rosa 1914. godište
    6. Mladjen 1919. godište, žena Stojanka Brajić iz Luke.




    Mlađen je poginuo u borbi sa Nijemcima i ustašama u Reljevu u Drugom svjetskom ratu. Imaju kćerku Radojku rodjena 1944. godine. Stojanka je prodala svo imanje u Kadarićima na Barakovcu i vratila se u Luku sa kćerkom gdje je napravila kuću i tu sada njih dvije žive.
    kadarici - 23569 - 31.01.2010 : Velimir Adžić Ilijaš - best (0)


    Pregled razvoja i starosne strukture porodice Popić Mihajla (3)

    Red. br. Očevo ime i broj evid. Ime Živio
    od - do
    Bračni drug
    219. Milutin (168) Dragan1968-
    220. Grujo (177) Spomenka1951- Samardžić Dragan-Mostar
    221. Vojo1956- Petrović Snježana
    222. Momir (180) Vojka1961- Dragutinović Mišo-Podlugovi
    223. Velibor1965-
    224. Miladin (182) Biljana1959- Bartula Dragan-Ilijaš
    225. Ljiljana1966- Macanović Nebojša-Luka
    226. Ranko (185) Mirko1963- Tojčić Svjetlana
    227. Dobrinko1964- Stanković Snježana
    228. Milo (189) Mladen1977-
    229 Nebojša1979-
    230. Branko (191) Branimirka1975-
    231. Miljan1977-
    232. Željko (196) Marina1985-
    233. Slobodan1989-
    234. Jovan (199) Ljiljana1954- Radić Milenko-Podlu
    235. Boriša1959-
    236. Gojko (200) Zdravko1956- Savić Slavica-Podgora
    237. Dragiša1957- Kozić Munira-Mrakovo
    238. Aleksandra1970- Rašević Vojo - Ilijaš
    239. Mihajlo (203) Snježana1963- Okilj Nevenko - Ilijaš
    240. Stanislava1974- Rašević Nedeljko-Ilijaš
    241. Neđo (205) Draženko1976-
    VII koljeno
    242. Milenko (213) Marko 1980-
    243. Mija 1982-
    244. Radenko (214) Lara 1974-
    245. Petar 1985-
    246. Dobroslav(215) Dejan 1981-
    247. Vedrana 1989-
    248. Aleksa (216) Jelena 1982-
    249. Vojo (221) Davor 1983-
    250. Boris 1988-
    251. Irina 1988-
    252. Zdravko (236) Siniša 1982-
    253. Lana 1987-
    254. Dragiša (237) Sanjin 1987-
    255. Saša 1991-
    256. Dobrinko (227) Anđela 1999-
    257. Dunja 2003-


    Porodično groblje Popića je bilo iznad sela Balibegovići na brdu zvanom Šiljegovišće, a od 1973. godine kada je otvoreno groblje Kadarćana u Donjem polju u neposrednoj blizini mosta Auto-puta preko rijeke Bosne na njivama Krakače, postaje i njihovo groblje.

    Iz groblja na Šiljegovišću preneseni su posmrtni ostaci braće Popić Miroslava i Neđeljka, a kasnije je tu sahranjeno do rata 1992-1995 više lica.

    U ovo groblje se od tada sahranjuju i umrli familija koje su doselile u Kadariće i tu ostale da žive.




    Idi na stranu - |listaj dalje|